Simple jQuery Dropdowns
Please use this identifier to cite or link to this item: http://repository.li.mahidol.ac.th/dspace/handle/123456789/11199
Title: ปัจจัยทํานายความสําเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจของผู้ป่วยที่มีภาวะหายใจล้มเหลวที่ใส่ท่อและเครื่องช่วยหายใจ
Other Titles: Factors Predicting Weaning Success in Patients with Respiratory Failure Receiving Invasive Mechanical Ventilator
Authors: ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ
Doungrut Wattanakitkrileart
ฐิติพร ปฐมจารุวัฒน์
Thitiporn Pathomjaruvat
เดช เกตุฉ่ำ
Det Kedcham
มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์
Keywords: ความวิตกกังวล;การรับรู้สมรรถนะตนเอง;การรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย;การหย่าเครื่องช่วยหายใจ;Journal of Nursing Science;วารสารพยาบาลศาสตร์;Open Access article
Issue Date: 2556
Citation: วารสารพยาบาลศาสตร์. ปีที่ 31, ฉบับที่ 3 ( ก.ค. - ก.ย. 2556), 57-66
Abstract: วัตถุประสงค์:การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิเคราะห์ทุติยภูมิเพื่อศึกษาความสามารถในการทํานายของปัจจัยด้าน เพศ อายุ การรับรู้สมรรถนะตนเองในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ การรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย และความวิตกกังวลก่อนที่จะหย่าเครื่องช่วยหายใจต่อความสําเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจโดยการหายใจเองใน 120 นาทีแรก ของผู้ป่วยที่มีภาวะหายใจล้มเหลวที่ใส่ท่อและเครื่องช่วยหายใจรูปแบบการวิจัย: ศึกษาความสัมพันธ์เชิงทํานาย วิธีดําเนินการวิจัย: ข้อมูลจากงานวิจัยปฐมภูมิเก็บที่โรงพยาบาลตติยภูมิ 2 แห่ง ในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยใช้ข้อมูลกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดรวม 147 คน แบ่งเป็นกลุ่มที่หย่าเครื่องช่วยหายใจสําเร็จและกลุ่มที่หย่าเครื่องช่วยหายใจไม่สําเร็จ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณา และการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติก ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 53.1 เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 66.63 ปี ปัจจัยที่สามารถทํานายความสําเร็จในการหย่าเครื่องหายใจโดยการทดสอบการหายใจเอง ใน 120 นาทีแรก อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ p < .05 ได้แก่ การรับรู้สมรรถนะตนเองในการหย่าเครื่องช่วยหายใจโดยจะช่วยเพิ่มโอกาสในการหย่าเครื่องช่วยหายใจสําเร็จคิดเป็น 1.08 เท่า (95% CI 1.05 - 1.12) และความวิตกกังวลจะลดโอกาสในการหย่าเครื่องหายใจได้คิดเป็น 0.98 เท่า (95% CI 0.96 - 0.99) โดยปัจจัยทั้งหมดสามารถทํานายความสําเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจได้ร้อยละ 66 สรุปและข้อเสนอแนะ:พยาบาลควรพัฒนารูปแบบและกิจกรรมการพยาบาลเพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีการรับรู้สมรรถนะตนเองในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ และลดความวิตกกังวลก่อนทําการทดสอบการหายใจเองในผู้ป่วยทุกราย
metadata.dc.description.abstractalternative: Purpose: This secondary analysis aimed to study predictive power of age, gender, perceived self-efficacy for weaning, perceived severity of illness, and anxiety on weaning success in patients withrespiratory failure receiving invasive mechanical ventilator. Spontaneous breathing trial at first 120minutes was used as the method of weaning in this study.Design: Correlational predictive design.Methods: From the primary study, the data were collected at two tertiary hospitals. In this study,the data from 147 participants in both groups of weaning success and failure were used for analysisusing descriptive statistics and logistic regression.Main findings: About half (53.1%) of the participants were male, and average age were 66.3 years.Only 2 factors could significantly predict weaning success at p < .05. That is, perceived self-efficacy forweaning increased chance in succeed weaning (odds ratio = 1.08, 95% CI 1.05 - 1.12); and anxietydecreased chance in succeed weaning (odds ratio = 0.98, 95% CI 0.96 - 0.99). All study factors couldexplain 66% of the variance in weaning success.Conclusion and recommendations: Nursing interventions should be developed to promoteperceived self efficacy for weaning and reduce anxiety before performing spontaneous breathing trial in each patient.
URI: http://repository.li.mahidol.ac.th/dspace/handle/123456789/11199
metadata.dc.identifier.url: https://www.tci-thaijo.org/index.php/ns/article/view/26039
Appears in Collections:NS-Article

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
ns-ar-doungrut-2556.pdf300.88 kBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.