ศิริไชย หงษ์สงวนศรีคมสันต์ เกียรติรุ่งฤทธิ์เคทธิยา ฉวัฒนะกุล2026-02-062026-02-06256425692564วิทยานิพนธ์ (วท.ม. (จิตวิทยาเด็ก วัยรุ่น และครอบครัว))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2564https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/114193ปัจจุบันปัญหาอารมณ์และพฤติกรรมของเด็กและเยาวชนมีจำนวนมากขึ้น แม้ในเด็กปฐมวัย การให้ความรู้ผู้ปกครองเพื่อรับมือและลดปัญหาพฤติกรรมดังกล่าวจึงเป็นสิ่งสำคัญ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของคู่มือการเลี้ยงดูเด็กแรกเกิดถึงอายุ 6 ปี (From Pram to Primary School) ต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเด็ก เป็นการวิจัยรูปแบบ One Group Pretest–Posttest Design โดยประเมินความรู้ผู้ปกครอง และประเมินพฤติกรรมของเด็ก ประเมินโดยผู้ปกครอง ก่อนเข้าโปรแกรมการอบรม หลังเข้าโปรแกรมการอบรมในสัปดาห์ที่ 2 และติดตามผลในสัปดาห์ที่ 8 ซึ่งผู้วิจัยได้ให้การอบรมผู้ปกครองจำนวน 35 คน โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่มย่อย กลุ่มละ 12-13 คน ให้การอบรมสัปดาห์ละ 1 ครั้ง ติดต่อกัน 2 สัปดาห์ ผลการศึกษาพบว่าผู้ปกครองที่เข้ารับการอบรมมีความรู้เรื่องการเลี้ยงดูเด็กเพิ่มขึ้นกว่าก่อนการเข้าโปรแกรมการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีผลคงอยู่ถึงสัปดาห์ที่ 8 (59.94±1.46 vs 49.74±1.42 vs 47.26±1.25, F(1.20,40.75)=62.73, p<.001, η 2 =.65) ปัญหาพฤติกรรมของลูกลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (59.94±1.46 vs 49.74±1.42 vs 47.26±1.25, F(1.20,40.75)=62.73, p<.001, η 2 =.65) ซึ่งมี 15 พฤติกรรมที่ลดลงอย่างต่อเนื่องทั้งหลังเข้ารับการอบรมและเมื่อติดตามนาน 8 สัปดาห์ และมี 5 พฤติกรรมที่ไม่พบการเปลี่ยนแปลงทันทีหลังการอบรมแต่ลดลงในช่วงหลังติดตามผลในสัปดาห์ที่ 8 โดยพบว่าปัจจัยส่วนบุคคลของผู้ปกครองไม่สัมพันธ์กับประสิทธิภาพของโปรแกรมนี้ จึงเหมาะในการนำไปอบรมให้ความรู้แก่ผู้ปกครองที่มีความแตกต่างหลากหลายทางอายุ เพศ ระดับการศึกษา หรือระดับเศรษฐานะEmotional and behavioral problems of children are increased, even in early childhood years. It is important to educate parents to manage and reduce these behavioral problems. This research aimed to study the effects of the “From Pram to Primary School” parent training program on changes in the children’s behavioral problems. It is a One Group Pretest – Posttest Design; assessing parents' child-rearing knowledge, and children's behavioral problems reported by parents. The data had been collected before receiving the training program (pre-test), after receiving the training program in the 2nd week (post-test), and the following up-test on the 8th week. Thirty-five parents participated in the training. They were divided into three subgroups, 12-13 people each. The training was held one time per week for two weeks. The results of the study showed that the parents who received the training had a statistically significant increase in child-rearing knowledge, and the effect persisted until week 8 (59.94±1.46 vs 49.74±1.42 vs 47.26±1.25, F(1.20,40.75)=62.73, p<.001, η 2 =.65). Also, the behavioral problems of the children were significantly statistically significant reduced (59.94±1.46 vs 49.74±1.42 vs 47.26±1.25, F(1.20,40.75)=62.73, p<.001, η 2 =.65). Fifteen behavioral problems had been continuing to decrease after the training until the 8-week follow-up period. The other five behavioral problems did not change immediately after the training but decreased in the 8-week follow-up period. It was found that the personal factors of the parents did not correlate with the effects of this program. Therefore, it is suitable for training and educating parents with various age, gender, educational level, and income status.ก-ฌ, 114 แผ่น : ภาพประกอบapplication/pdfthaผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าการเป็นบิดามารดา -- การศึกษาและการสอนการเลี้ยงดูเด็ก -- แง่จิตวิทยาปัญหาทางอารมณ์ของเด็กเด็กที่เป็นปัญหาMaster Thesisมหาวิทยาลัยมหิดล