สกาวรัตน์ ภู่ศรีวราภรณ์ เสถียรนพเก้าสุขไชย สาทถาพรภรณี วัฒนสมบูรณ์ปรารถนา สถิตย์วิภาวีWarapone SatheannoppakaoParanee VatanasomboonPratana Satitvipaveมหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาโภชนวิทยามหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาสุขศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาชีวสถิติ2015-01-222017-06-302015-01-222017-06-3025582554วารสารสาธารณสุขศาสตร์. ฉบับพิเศษ (2554), 52-630125-1678https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/2441ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมเป็นกลุ่มเสี่ยงต่อโรคกระดูกพรุนจากผลข้างเคียงของการรักษา การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคเพื่อชะลอการสูญเสียมวลกระดูกเป็นสิ่งจำเป็น วัตถุประสงค์ของการศึกษาแบบกึ่งทดลองเพื่อศึกษา ความก้าวหน้าของระดับขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคเพื่อชะลอการสูญเสียของมวลกระดูกในผู้ป่วย มะเร็งเต้านมที่เข้าร่วมโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ผู้เข้าร่วมการศึกษาประกอบด้วย กลุ่มศึกษา 33 คน และ กลุ่มเปรียบเทียบ 31 คน ระยะเวลาศึกษา 16 สัปดาห์ กลุ่มศึกษาได้รับโปรแกรมรายกลุ่มและรายบุคคลที่ออกแบบ กิจกรรมตามระดับความพร้อมของการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม กลุ่มเปรียบเทียบได้รับคู่มือศึกษาด้วยตนเอง เก็บข้อมูล โดยใช้แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป แบบประเมินปัจจัยเสี่ยงต่อโรคกระดูกพรุน และแบบวัดขั้นตอนการเปลี่ยนแปลง พฤติกรรม ทดสอบความแตกต่างของขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคภายในกลุ่มใช้ Wilcoxon signed-ranks test ผลการศึกษา คุณลักษณะทั่วไปและปัจจัยเสี่ยงต่อโรคกระดูกพรุนของทั้ง 2 กลุ่มไม่แตกต่างกัน หลังการศึกษา ระดับขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคนมและผลิตภัณฑ์ ปลาเล็กปลาน้อย และเนื้อสัตว์ ไข่ และถั่วต่างๆ ของกลุ่มศึกษาเปลี่ยนแปลงแบบก้าวหน้ามากกว่าก่อนการศึกษาและกลุ่มเปรียบเทียบ สรุป โปรแกรม ที่ประยุกต์แบบจำลองการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมช่วยเพิ่มระดับขั้นของพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่ชะลอการสูญเสีย ของมวลกระดูกในผู้ป่วยมะเร็งเต้านม Patients with breast cancer are risky to osteoporosis because of the side effect of the treatment. Therefore, modifying eating behavior is essential to delay bone mass loss. The objective of this quasi-experimental study was to examine a progress in stages of changing eating behavior in breast cancer patients, who participated the eating behavioral modification program to delay bone mass loss. Participants consisting of a study group (n = 33) and a comparison group (n = 31) were studied. The study period was covered for 16 weeks. A study group received both group program and individual program, which were designed based on the stage of readiness for a change. A comparison group received a self-study guide. Data were collected by using interview questionnaire of general information, an evaluation form of osteoporosis risk factors, and a form for measuring the stages of change. The difference in stages of changing eating behavior within the group was analyzed by Wilcoxon signed-ranks test. The result illustrated that there was no difference of general characteristics and osteoporosis risk factors within both groups. After the study, the stages of change of study group in consuming milk and milk products, anchovy, meat, eggs and beans went change into a better way than those before the study and those of a comparison group. In conclusion, Trantheoretical model applied program can increase the stage level of eating behavior in breast cancer patients to delay bone mass loss.thaมหาวิทยาลัยมหิดลขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงมะเร็งเต้านมพฤติกรรมการบริโภคมวลกระดูกStages of ChangeBreast CancerEating BehaviorBone MassOpen Access articleวารสารสาธารณสุขศาสตร์Journal of Public HealthArticleมหาวิทยาลัยมหิดล