พิชามญชุ์ เล่ห์สิงห์นิสรีย๊ะห์ ทางากัณฑ์คุปส์ ประทีปพลีผลธนภัทร เอกตาแสงPhichamon LesingNisreeyah ThangaKanKupt PreteeppleeponTanapat Eaktasang2026-06-152026-06-152569-06-152568วารสารกฎหมายสุขภาพและนโยบายสาธารณสุข. ปีที่ 11, ฉบับที่ 2 (พ.ค.-ส.ค. 2568), 287-3022697-6285 (Online)https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/117318การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับสุขภาพจิต เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างคุณลักษณะประชากร พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ ปัจจัยส่วนบุคคลเชิงจิตวิทยากับสุขภาพจิต และปัจจัยที่ทำนายสุขภาพจิตของกลุ่มตัวอย่าง รูปแบบการวิจัยเชิงสำรวจกลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในภาคเรียนที่ 2/2567 คำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยสูตรของแดเนียล ได้ขนาดตัวอย่างขั้นต่ำเท่ากับ 245 คน จากนั้นจึงใช้วิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (multistage sampling) ได้กลุ่มตัวอย่างที่นำมาวิเคราะห์ทั้งหมดจำนวน 379 คน (n = 379) รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและวิเคราะห์โดยใช้สถิติ Independent T-test, F-test และ Multiple Regression จากผลการวิเคราะห์ พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีคะแนนสุขภาพจิตต่ำกว่าคนทั่วไป คิดเป็นร้อยละ 50.7 และเมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนพบว่า ภาระหนี้สิน (p = .032) ทัศนคติต่อการใช้สื่อสังคมออนไลน์ (p = .037) และการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม (p = .001) ที่แตกต่างกัน มีค่าเฉลี่ยและความแปรปรวนของคะแนนเฉลี่ยสุขภาพจิตที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสามารถทำนายระดับสุขภาพจิตของกลุ่มตัวอย่างได้ร้อยละ 7.4 (Adjusted R2 = .074) ผลการศึกษาข้างต้นสามารถนำไปใช้พัฒนาแนวทางส่งเสริมสุขภาพจิตของนักเรียนผ่านโรงเรียนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการศึกษาวิจัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผลต่อสุขภาพจิตในกลุ่มเยาวชนและแนวทางการแก้ไขปัญหาที่มีประสิทธิภาพThis research aimed to examine the level of mental health, comparing the mean differences based on demographic characteristics, social media usage behaviors, and psychological personal factors, as well as identify the predictors of mental health among high school students. A survey research design was employed. The study population consisted of upper secondary school students in the second semester of the academic year 2024. The required sample size was calculated using Daniel’s formula, yielding a minimum of 245 participants. A multistage sampling technique was applied, resulting in a total of 379 respondents (n = 379). Data was collected using a structured questionnaire and analyzed using Independent t-test, F-test (ANOVA), and multiple regression analysis. The results indicated that: 1) majority of the sample had lower mental health scores than the general population (50.7%). 2) Comparing the mean scores, it was found that debt burden (p = .032), attitudes toward social media use (p = .037), and perceived behavioral control (p = .001) were significantly differed, 3) Debt burden, attitudes toward social media use and perceived behavioral control factors can predict the mental health level of the sample by 7.4% (Adjusted R2 = .074) The results of the study can be used to develop guidelines for promoting students’ mental health through schools and related agencies. It can also be used as basic information for further research on factors affecting mental health in youth, for effective solutions.application/pdfthaผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าสื่อสังคมออนไลน์สุขภาพจิตภาระหนี้สินทัศนคติต่อการใช้สื่อสังคมออนไลน์การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมSocial mediamental healthdebt burdenattitudes toward social media useperceived behavioral controlOriginal Articleสาขาสุขศึกษาและส่งเสริมสุขภาพ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล