วงศ์สถิตย์ ฉั่วกุลพร้อมจิต ศรลัมพ์อำพล บุญเปล่งMahidol University. Faculty of Pharmacy2017-12-122017-12-122017-122002-12Thai Journal of Phytopharmacy. Vol.9, No.2 (2002), 24-46https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/3244ในการสำรวจสมุนไพรพื้นบ้าน อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร โดยการสัมภาษณ์หมอพื้นบ้านเกี่ยวกับ สมุนไพรที่ใช้ ชื่อพื้นเมือง ส่วนที่ใช้ ประโยชน์และวิธีใช้ พร้อมทั้งเก็บตัวอย่างสมุนไพรจัดทำเป็นตัวอย่างพืชแห้ง ตรวจเอกลักษณ์พืชด้วยรูปวิธานและเปรียบเทียบตัวอย่างพืชที่พิพิธภัณฑ์พืชสิรินธร กรมวิชาการเกษตร และหอพรรณไม้ กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รวบรวมพรรณไม้ได้ทั้งหมด 145 ชนิด จำแนกเป็นพืช ใบเลี้ยงคู่ 135 ชนิด พืชใบเลี้ยงเดี่ยว 7 ชนิด พืชเมล็ดเปลือย 2 ชนิดและเฟิร์น 1 ชนิด วงศ์ที่มีสมุนไพรมากที่สุดคือ Rubiaceae 14 ชนิด รองลงมาคือ Leguminosae 13 ชนิด สกุลที่มีพืชสมุนไพรมากที่สุด 2 สกุล สกุลละ 3 ชนิด คือ Ficus และ Phyllodium สกุลละ 2 ชนิด 16 สกุล ได้แก่ Ardisia, Bauhinia, Clausena, Connarus, Cratoxylum, Croton, Diospyros, Gnetum, Helicteres, Ixora, Justicia, Prismatomeris, Salacia, Sterculia และ Uvaria พบพืชที่ยังไม่มีการบันทึกว่าเป็นสมุนไพรจำนวน 7 ชนิด คือ Casearia flexuosus, Combretum pilosum, Erycibe cochinchinensis, Sphaeranthus indicus, Styrax benzoiden, Syzygium toddalioides และ Vatica odorata และสมุนไพรที่ใช้ในรูปยาตำรับ 105 ชนิด รวมเป็น 35 ตำรับ และใช้เป็นยาเดี่ยว 40 ชนิด หากมีการศึกษาต่อไป จะเป็นประโยชน์ในการวิเคราะห์หาสมุนไพรที่นำมาใช้ได้ต่อไปengMahidol Universityสมุนไพรพื้นบ้านยโสธรmedicinal plantsThai Journal of PhytopharmacyวารสารสมุนไพรOpen Access articleOriginal ArticleFaculty of Pharmacy Mahidol University