บังอร เทพเทียนสมอาจ วงษ์ขมทองมหาวิทยาลัยมหิดล. สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน2017-06-282017-06-282017-06-272551วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา. ปีที่ 6, ฉบับที่ 2 (2551), 129-1421905-1387https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/2380การเลือกการรักษาในระหว่างตั้งครรภ์รวมทั้งการรักษาด้วยยาต้านไวรัสเพื่อยับยั้งเชื้อ HIV-1 RNA1 ให้อยู่ในระดับที่ไม่สามารถตรวจได้พบ ในระยะก่อนการคลอด และในระหว่างการคลอดนั้น ต้องเน้น การรักษาที่ทำให้มีการถ่ายทอดเชื้อ HIV-1 จากมารดาสู่ทารกและโรคแทรกซ้อนที่อาจจะเกิดขึ้น ได้ในมารดา และทารกแรกเกิดให้น้อยที่สุด การวิจัยหลายๆ ชิ้นที่ศึกษาก่อนที่มีการตรวจหาปริมาณเชื้อไวรัส และการรักษาด้วยยาต้านไวรัส หลายชนิดร่วมกัน พบว่าการผ่าท้องคลอดก่อนที่ถุงน้ำแตกหรือตามกำหนดมีความเกี่ยวข้องกับ การลดลงของการ ถ่ายทอดเชื้อ HIV-1 จากมารดาสู่ทารกอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเปรียบเทียบกับการคลอด วิธีอื่นๆ สามารถลดของการถ่ายทอดเชื้อ HIV-1ลงได้ระหว่างร้อยละ 55 ถึงร้อยละ 80 หลังจาก การทบทวนข้อมูลให้ข้อเสนอแนะว่าการเลือกวิธีการคลอดควรคำนึงถึงประโยชน์ที่ได้รับในกลุ่มที่มี ความเสี่ยงต่อการถ่ายทอดเชื้อ HIVสูง ผู้หญิงที่ติดเชื้อ HIV-1 ที่ได้รับประโยชน์จากการคลอด โดยวิธีผ่าท้องคลอดขึ้นอยู่กับปริมาณ HIV-1 RNA และการรักษาด้วยยาต้านไวรัสในปัจจุบันthaมหาวิทยาลัยมหิดล.เชื้อเอชไอวี/เอดส์HIV/AIDSเอดส์จากมารดาสู่ทารกวิธีการคลอดOpen Access articleวารสารสาธารณสุขและการพัฒนาJournal of Public Health and DevelopmentArticleสถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน. มหาวิทยาลัยมหิดล.