มณีรัตน์ ศรีมาน้อยศรีสมร ภูมนสกุลสตรีรัตน์ ธาดากานต์Maneerat SrimanoiSrisamorn PhumonsakulSatreerut Tadakantมหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี. โรงเรียนพยาบาลรามาธิบดี2019-12-272019-12-272562-12-272554รามาธิบดีพยาบาลสาร. ปีที่ 17, ฉบับที่ 1 (2554), 51-620858-9739 (Print)2672-9784 (Online)https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/48608การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการให้คำปรึกษาทางสุขภาพ ต่อความวิตกกังวลและความสามารถในการดูแลตนเองของหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นพาหะของ โรค ธาลัสซีเมีย กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ที่หน่วยตรวจครรภ์ โรงพยาบาลรามาธิบดี และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นพาหะของโรคธาลัสซีเมีย โดยที่สามีของหญิงตั้งครรภ์จะเป็นพาหะ ของโรคธาลัสซีเมียหรือไม่ก็ได้ จำนวน 70 ราย เลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนดไว้ แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 35 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เพียงอย่างเดียว กลุ่มทดลองได้รับการให้คำปรึกษาทางสุขภาพร่วมกับการพยาบาลตามปกติ วัด ความวิตกกังวลและความสามารถในการดูแลตนเอง ด้วยแบบวัดความวิตกกังวลขณะเผชิญของ สปิลเบอร์เกอร์และแบบสอบถามความสามารถในการดูแลตนเอง ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังได้ รับคำปรึกษาทางสุขภาพ หญิงตั้งครรภ์กลุ่มทดลองมีคะแนนความวิตกกังวลขณะเผชิญตํ่ากว่า และมีคะแนนความสามารถในการดูแลตนเองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จาก การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า การให้คำปรึกษาทางสุขภาพแก่หญิงตั้งครรภ์ที่เป็นพาหะของ โรคธาลัสซีเมีย สามารถนำไปใช้เพื่อช่วยลดระดับความวิตกกังวลและเพิ่มความสามารถในการ ดูแลตนเองให้แก่หญิงตั้งครรภ์ที่เป็นพาหะของโรคธาลัสซีเมียได้เป็นอย่างดีThe purpose of this quasi-experimental research was to examine the effect of health counseling on anxiety and self-care agency of thalassemia-carrier pregnant women. The subjects of this study were 70 pregnant women who attended the antenatal care unit, Ramathibodi Hospital and were diagnosed with thalassemia-carrier, while their husbands were or were not thalassemia-carriers. The first 35 pregnant women who received usual nursing care were in the control group, whereas the other 35 pregnant women who received health counseling and usual nursing care were in the experiment group. Anxiety and self-care agency of both groups were measured twice using the Spielberger’s State Anxiety Inventory and the Self-care Agency Inventory. Results of this study showed that after the study, pregnant women in the experimental group had significantly lower scores of anxiety and higher scores of self–care agency than those in the control group. This study suggested that health counseling for thalassemia-carrier pregnant women should be continued in order to reduce anxiety and improve self-care agency in thalassemia-carrier pregnant women.thaมหาวิทยาลัยมหิดลการให้คำปรึกษาทางสุขภาพความวิตกกังวลความสามารถในการดูแลตนเองหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นพาหะของโรคธาลัสซีเมียHealth counselingAnxietySelf-careThalassemia-carrier pregnant womenResearch Articleโรงเรียนพยาบาลรามาธิบดี คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล