Suvitayavat WPraputtam SViriyarumpanon AChomsiri PPhutkeaw PThirawarapan SSKitpati CBunyapraphatsara NWisuda SuvitayavatSuwan ThirawarapanCharungchan KitpatiNantavan Bunyapraphatsaraวิสุดา สุวิทยาวัฒน์จรุงจันทร์ กิจผาตินันทวัน บุณยะประภัศรสุวรรณ ธีระวรพันธ์Mahidol University. Faculty of Pharmacy. Department of PhysiologyMahidol University. Faculty of Pharmacy. Department of Pharmacognosy2015-03-292017-11-062015-03-292017-11-0620152005Thai Journal of Phytopharmacy. Vol.12, No.2 (2005), 1-10.0858-9399https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/3065The effects of Ya-hom, Thai traditional recipe, on cardiovascular functions were studied in 15 healthy women aged 20-23 years old to verify its use for fainting treatment. Three grams of Ya-hom powder and lyophilized water extract of Ya-hom equivalent to 3 g of powder were dissolved in warm water and taken by the same volunteer with one week interval. Systemic blood pressure, heart rate, forearm cutaneous blood flow and electrocardiogram were determined before (0 min) and after taking Ya-hom or water at 10, 20, 25, 30, 35, 40, 50 and 60 min. Ya-hom powder and its water extract had no effect on EKG, heart rate and forearm cutaneous blood flow. Ya-hom powder did not change systolic blood pressure. However, it significantly increased diastolic blood pressure at 20, 50 and 60 min and increased mean arterial blood pressure (MAP) at 20, 30 and 50 min but decreased pulse pressure at 25 and 60 min when compared with those before taking Ya-hom. Water extract of Ya-hom only significantly increased MAP at 60 min. This dominant increasing blood pressure effect of Ya-hom supports the use of Ya-hom for the treatment of fainting. The loss effect of water extract of Ya-hom may be due to less active component being extracted compared to those component in Ya-hom powder.การศึกษาผลของยาหอมต่อการทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือดในอาสาสมัครเพศหญิงที่มีสุขภาพ สมบรูณ์ อายุ 20-23 ปี จำนวน 15 คน เพื่อพิสูจน์การใช้ยาหอมรักษาอาการเป็นลม โดยใช้ยาหอมหนึ่งตำรับ ขนาด 3 กรัม และน้ำสกัดยาหอมตำรับเดียวกันที่ทำให้แห้งด้วยความเย็น ขนาดเทียบเท่าผงยาหอม 3 กรัม โดยละลายน้ำอุ่นให้อาสาสมัครดื่มห่างกัน 1 สัปดาห์ ทำการวัดความดันโลหิต อัตราการเต้นของหัวใจ อัตรา การไหลของเลือดในหลอดเลือดใต้ผิวหนังที่ปลายแขน และคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ก่อน (ที่เวลา 0 นาที) และหลัง รับประทานยาหอมหรือน้ำที่เวลา 10, 20, 25, 30, 35, 40, 50 และ 60 นาที ยาหอมผงและน้ำสกัดยา หอมไม่มีผลต่อคลื่นไฟฟ้าหัวใจ อัตราการเต้นของหัวใจ และอัตราการไหลของเลือดในหลอดเลือดใต้ ผิวหนังที่ปลายแขน ยาหอมผงไม่มีผลต่อความดันซิสโตลิก อย่างไรก็ตามยาหอมผงเพิ่มความดันไดแอสโตลิก ที่เวลา 20, 50 และ 60 นาที เพิ่มความดันเฉลี่ยที่เวลา 20, 30 และ 50 นาที แต่ลดความดันชีพจร (pulse pressure) ที่เวลา 25 และ 60 นาที อย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเทียบกับก่อนรับประทานยาหอม ขณะที่น้ำสกัดยาหอมเพิ่มความดัน เฉลี่ยอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะที่เวลา 60 นาที ผลของการเพิ่มความดันโลหิตของยาหอมผงสนับสนุน การใช้ยาหอมรักษาอาการเป็นลม ส่วนผลของน้ำสกัดยาหอมไม่พบ อาจเนื่องมาจากการสกัดน้ำยาหอม ทำให้ได้สารสำคัญน้อยกว่ายาหอมผง178 KBapplication/pdfengMahidol UniversityYa-homThai traditional medicineBlood pressureForearm cutoneous Blood FlowThai Journal of PhytopharmacyวารสารสมุนไพรResearch ArticleFaculty of Pharmacy, Mahidol University