ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญChardsumon Prutipinyoมหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาบริหารงานสาธารณสุข2020-04-152020-04-152563-04-152563วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข. ปีที่ 6, ฉบับที่ 1 (ม.ค. - มิ.ย 2563), 237-248https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/54085คดีนี้ผู้ฟ้องคดีทั้งหกอุทธรณ์ต่อศาลสูงสุดว่า กิจการนึ่งปลาทูในบ้านเลขที่ 313 และ 314 นี้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญในเรื่องกลิ่นและเสียงแก่ผู้ฟ้องคดีทั้งหกอย่างต่อเนื่อง ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 เป็นเทศบาลตำบล ละเลยต่อหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 และฝ่าฝืนประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ 5/2538 เรื่องกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ข้อเท็จจริงปรากฏต่อมาว่าผู้ประกอบการนึ่งปลาทูได้ย้ายสถานประกอบกิจการไปยังพื้นที่อื่น จึงถือได้ว่าไม่ปรากฏเหตุเดือดร้อนรำคาญอันจะทำให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 จะต้องดำเนินการแก้ไขอีกต่อไป ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 เป็นเจ้าหน้าที่ในสังกัดกระทรวงมหาดไทยมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 นั้น ข้อเท็จจริงปรากฎว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 จึงได้มีหนังสือ ไปยังผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ให้ดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริงและประสานหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่และให้รายงานผลการตรวจสอบให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ทราบ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 เห็นว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ได้ดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริงและแก้ไขปัญหาเบื้องต้นแล้ว กรณีจึงถือได้ว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ได้ปฏิบัติหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดในการควบคุมดูแลผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 จึงไม่ได้ละเลยต่อหน้าที่ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 เจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535 กิจการนึ่งปลาทูอยู่ในข่ายถูกโอนภารกิจให้เทศบาล และไม่ปรากฏพยานหลักฐานใดในคดีว่าผู้ฟ้องคดีทั้งหก ได้มีหนังสือร้องเรียนเกี่ยวกับเหตุเดือดร้อนรำคาญเรื่องกลิ่นและเสียงไปยังผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 โดยตรง กรณีจึงยังถือไม่ได้ว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควรIn this case, the six complainants appealed to the Supreme Court that the business of steaming mackerel in houses No. 313 and 314 caused continuous annoyance by the smell and sound to the six complainants. The 1st defendant is a district municipality, accused of neglecting duties under the Public Health Act, BE.1992, and violating the announcement of the Ministry of Public Health No. 5/2538, regarding activities that are harmful to health. The facts later appeared that the steamed mackerel entrepreneurs had moved their business locations to other areas. Therefore, there was no longer a nuisance to the problem. The second defendant was an officer under the Ministry of Interior, having the power to supervise the 1st defendant, according to the Municipality Act, BE. 1953. The fact is that the second defendant therefore had a letter to the 1st defendant, proceeding with the investigation and coordinated the relevant departments and authorities, and reported the investigation results to the 2nd defendant. The 2nd defendant is of the opinion that the 1st defendant had carried out an investigation and resolved preliminary problems report. The case therefore can be considered that the 2nd defendant has performed his duties as required by law to supervise the 1st defendant, so the 2nd defendant did not neglect his duties. The 3rd defendant, is a government official in accordance with the Factory Act, BE. 1992. The Mackerel Planned Business was transferred to the Municipality to oversee and no evidence was found in the case that the six complainants issued a complaint regarding annoyance and the nuisance about the smell and sound, directly to the 3rd defendant. The case is not yet considered that all three defendants neglected their duties as required by law, to perform or perform their duties unreasonably late.thaมหาวิทยาลัยมหิดลเจ้าหน้าที่รัฐปฏิบัติหน้าที่ล่าช้าคําพิพากษาGovernment officialsunduly delayed in the caselawวารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุขPublic Health & Health Laws JournalArticleคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล