มาลินี ภูวนันท์นิภา มนุญปิจุวสันต์ ศิลปสุวรรณชะนวนทอง ธนสุกาญจน์มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาสุขศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์.2016-02-242021-09-152016-02-242021-09-152559-02-162534https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/63552เอกสารประกอบการประชุม การประชุมวิชาการสาธารณสุขแห่งชาติ ครั้งที่ 5 คุณภาพชีวิตไทยที่พึงปรารถนา: แนวทางการพัฒนาที่ยั่งยืน, วันที่ 18-20 ธันวาคม 2534 ณ โรงแรมเอเซีย กรุงเทพฯ. กรุงเทพฯ: คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล; 2534. หน้า 260.การศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาในการป้องกันโรคพยาธิปากขอ ในนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา กลุ่มทดลองได้แก่ โรงเรียนวัดศรีษะคีรี ตำบลคูเต่า จำนวน 97 คนการวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi-Experimenttal Research) โดยให้กลุ่มทดลองทดลองเข้าร่วมกิจกรรมตามโปรแกรมสุขศึกษาที่กำหนดให้ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired Sample t-test, Student’s t-test, Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient, Chi-Square test, Proportion test (z-test), One-way Analysis of Variance. ภายหลังการทดลอง พบว่า นักเรียนมีการรับรู้ต่อโอกาสเสี่ยงของการเป็นโรค การรับรู้ต่อความรุนแรงของโรค การรับรู้ต่อผลดีของการปฏิบัติตามคำแนะนำ การรับรู้อุปสรรคในการปฏิบัติตนและการปฏิบัติในการป้องกันโรคพยาธิปากขอถูกต้องมากกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมสุขศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และพบว่าการปฏิบัติในการป้องกันโรคพยาธิปากขอ มีความสัมพันธ์กับการรับรู้อุปสรรคในการปฏิบัติตนและแรงสนับสนุนทางสังคม (จากผู้ปกครอง และครูประจำชั้น) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ยังพบว่า อัตราการติดเชื้อพยาธิปากขอในกลุ่มทดลอง ร้อยละ 9 แต่กลุ่มเปรียบเทียบมีอัตราการติดเชื้อพยาธิปากขอซ้ำถึงร้อยละ 19 จากผลการวิจัยข้างต้น การดำเนินการแก้ปัญหาโรคพยาธิปากขอในนักเรียนประถมศึกษานั้นจะต้องมีการสร้างการรับรู้ด้านสุขภาพที่ถูกต้องให้แก่นักเรียน พร้อมทั้งใช้ตัวแบบ (Modeling) และแรงสนับสนุนทางสังคมจากผู้ปกครองและครูประจำชั้นเป็นแรงจูงใจ ให้นักเรียนเกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการป้องกันโรคพยาธิปากขอ ทั้งที่บ้านและโรงเรียนอย่างต่อเนื่องและถาวรต่อไปthaมหาวิทยาลัยมหิดลประถมศึกษาโปรแกรมสุขศึกษาโรคพยาธิปากขอProceeding Abstract