นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์Nithat Sirichotiratanaมหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาบริหารงานสาธารณสุข2018-11-302018-11-302561-11-302560วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข. ปีที่ 3, ฉบับที่ 1 (ม.ค.-เม.ย. 2560), 103-1192408-249Xhttps://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/36915การเป็นองค์กรธุรกิจเพื่อสังคมเป็นสิ่งที่อุตสาหกรรมยาสูบใช้เป็นเครื่องมือในการ ส่งเสริมภาพลักษณ์ การประชาสัมพันธ์เพื่อลดกระแสต่อต้านจากสังคม และสร้างความน่าเชื่อถือ ในระดับชาติและระดับสากล ดังนั้น การดำเนินกิจกรรมการเป็นองค์กรธุรกิจเพื่อสังคมเป็น เครื่องมือทางการตลาดและประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีสำหรับองค์กร โดยมี เป้าประสงค์ในการโน้มน้าวผู้กำหนดนโยบายและการมีอิทธิพลเหนือนโยบายสาธารณสุข รายงานการวิเคราะห์ขององค์การอนามัยโลกสรุปได้ว่า การทำกิจกรรมเพื่อสังคมและ อุตสาหกรรมยาสูบเป็นสิ่งที่ขัดแย้งกันระหว่างพฤติกรรมของการมีจริยธรรมและการขาย ผลิตภัณฑ์แห่งความตาย ดังนั้น การใช้มาตรา 5.3 ในกรอบอนุสัญญาการควบคุมยาสูบของ องค์การอนามัยโลก เป็นสิ่งจำเป็นในการควบคุมอุตสาหกรรมยาสูบอย่างมีประสิทธิผลTobacco industry uses Corporate Social Responsibility (CSR) activities as a tool in promoting corporate public image and public relations, in order to reduce social resistance and to strengthen public trust at the national and international level. Therefore, corporate social responsibility activities are being used as marketing and public relations strategies in order to create positive corporate image, with the objective of persuading policy makers and to influence over public health policy. World Health Organization’s analysis report indicated that corporate social responsibility and tobacco industry are inherently contradicting between ethical behaviours and the selling of the product of death. Therefore, Article 5.3 of the WHO-FCTC is necessary to effectively control tobacco industry.thaมหาวิทยาลัยมหิดลอุตสาหกรรมยาสูบการทำกิจกรรมเพื่อสังคมการส่งเสริมภาพลักษณ์การประชาสัมพันธ์นโยบายสาธารณสุขวารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุขPublic Health & Health Laws JournalArticleคณะสาธารณสุขศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหิดล