Mahidol University's Institutional Repository
คลังสารสนเทศสถาบันของมหาวิทยาลัยมหิดล
"Wisdom Repository You Discover"
To collect Mahidol University's academic publications and intellectual properties more than 39 faculties
To present over 50,000 items of information in digital formats
To make it easy to access to all information at anytime, anywhere
Communities in Mahidol IR
Select a community to browse its collections.
Recent Submissions
ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความผูกพันของนักศึกษาและศิษย์เก่าหลักสูตร ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาภูมิคุ้มกัน (หลักสูตรนานาชาติ) คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
(2568) สุชาดา สุวรรณนิคม; ชนิตรา ธุวจิตต์; วทิพย์ ตั้งจิตติโภคิน; ศันสนีย์ เสนะวงษ์; Suchada Suwannikom; Chanitra Thuwajit; Watip Tangjittipokin; Sansnee Senawong
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความผูกพันของนักศึกษาและศิษย์เก่าหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาภูมิคุ้มกัน (หลักสูตรนานาชาติ) คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความผูกพันของนักศึกษาและศิษย์เก่าฯ กับความเต็มใจแนะนำและทำประโยชน์ให้กับหลักสูตรฯ และ 3) จัดทำข้อเสนอแนะในการพัฒนากระบวนการสร้างความผูกพันต่อศิษย์เก่าและเป็นข้อมูลในการปรับปรุงหลักสูตรฯ ในปี 2570 ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาปัจจุบันและศิษย์เก่าของหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาภูมิคุ้มกัน คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล แผนการเรียน 2.1 (สำหรับผู้จบการศึกษาระดับปริญญาโท) จำนวน 65 คน จึงเก็บข้อมูลแบบสำมะโน (Census) มีผู้ตอบแบบสอบถาม 39 คน (ร้อยละ 69.64) ข้อมูลถูกวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา เช่น ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียรสัน ผลการศึกษาพบว่า นักศึกษาปัจจุบันและศิษย์เก่ามีความผูกพันต่อหลักสูตรฯ ในระดับมาก ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความผูกพันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ความภาคภูมิใจต่อหลักสูตรฯ (0.692), กิจกรรมเสริมหลักสูตร (0.541) และอาจารย์ผู้สอน (0.634) ส่วนปัจจัยที่ไม่มีความสัมพันธ์ต่อความผูกพัน ได้แก่ เจ้าหน้าที่สนับสนุน (0.304) สิ่งอำนวยความสะดวก (0.283) เพื่อนร่วมชั้นเรียนและเพื่อนร่วมห้องปฏิบัติการ (0.177) นอกจากนี้ยังพบว่า ความผูกพันมีความสัมพันธ์ต่อความเต็มใจที่จะทำประโยชน์ให้กับหลักสูตร (0.700) และความเต็มใจที่จะแนะนำหลักสูตรฯให้กับรุ่นน้องและคนรู้จัก (0.459) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 กล่าวโดยสรุป ผลการวิจัยนี้ชี้ว่า ความภาคภูมิใจต่อหลักสูตร กิจกรรมเสริมหลักสูตร และอาจารย์ผู้สอน เป็นปัจจัยสำคัญที่มีความสัมพันธ์ต่อระดับความผูกพันของนักศึกษาและศิษย์เก่า ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อวางแผนรักษาและพัฒนาระดับความผูกพันของนักศึกษาและศิษย์เก่าอย่างยั่งยืนต่อไป
แนวทางการพัฒนาโมบายแอปพลิเคชันให้เหมาะสมกับการใช้ชีวิต (Lifestyle) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี: กรณีศึกษา We Mahidol Application
(2568) ปเนต กุลฉันท์วิทย์; ธารีย์ณิชา ลีพีรวิทิต; Panet Kulchanwit; Tareenichar Leepeeravitit
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการใช้ชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการใช้งาน We Mahidol Application ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 3) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในการใช้งาน We Mahidol Application โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล ระดับปริญญาตรี ที่ใช้ We Mahidol Application และทำแบบสอบถามการใช้ชีวิตของนักศึกษาและประเมินความพึงพอใจในการใช้งาน We Mahidol Application จำนวน 408 คน ผลการวิจัยพบว่าผู้ใช้งานส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงและศึกษาอยู่ในระดับชั้นปีที่ 1 รูปแบบการจัดกิจกรรมที่ชื่นชอบมากที่สุดคือกิจกรรมแบบ Onsite และประเภทกิจกรรมที่สนใจมากที่สุดคือกิจกรรมจิตอาสา ช่องทางหลักในการรับรู้ข่าวสารด้านการศึกษาและกิจกรรมคือ Group Line ในขณะที่เครือข่ายสังคมออนไลน์ที่ใช้มากที่สุดคือ Instagram เมนูที่ผู้ใช้ส่วนใหญ่ชอบและเข้าใช้งานบ่อยที่สุดคือ My QR ในส่วนของความพึงพอใจในการใช้งานแอปพลิเคชันในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.10 ด้านที่มีความพึงพอใจมากที่สุดคือ ด้านการออกแบบและการจัดรูปแบบ ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.09 อยู่ในระดับมาก รองลงมาคือ ด้านประโยชน์และการนำไปใช้ ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.08 อยู่ในระดับมาก ด้านคุณภาพข้อมูล ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.07 อยู่ในระดับมาก และด้านการใช้งาน ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 3.88 อยู่ในระดับมาก ตามลำดับ
Comment on ‘Asian Reference Values for Handgrip Strength, Gait Speed, Five-Times-Sit-to-Stand Test, Muscle Mass and Calf Circumference’ by Grgic et al.
(2026-06-01) Lim W.S.; Assantachai P.; Merchant R.; Won C.W.; Woo J.; Chen L.K.; Arai H.; Lim W.S.; Mahidol University
Knowledge, attitude, and prevention practices of cutaneous leishmaniasis in highly-endemic rural areas of Kandahar province, Afghanistan: A large cross-sectional community-based study
(2026-06-01) Rahimi B.A.; Resha S.; Khaksar M.; Saeed K.M.I.; Osmani H.; Daqiq A.B.; Rahmani H.; Saleem H.; Taylor W.R.; Rahimi B.A.; Mahidol University
BACKGROUND: Cutaneous leishmaniasis (CL) is highly endemic in Kandahar province of Afghanistan, but data on the population's knowledge of CL and measures they adopt to prevent it are unknown. The main objectives of the study were to study the knowledge, attitude, and prevention practices of CL, and their associated factors, in two highly-endemic rural districts, Daman and Arghandab, in Kandahar province. METHODS: This community-based cross-sectional analytical study took place over seven months, from September 2024-March 2025, in adults. Data were analysed by descriptive statistics, the Chi-square test, and multivariate logistic regression. RESULTS: A total of 2,118 adults were recruited with a mean age of 35.8 years; 60.3% were males, 56.1% farmers, 91.5% illiterate, and 91.4% from poor families. Among the study participants, 24.1%, 41.5%, and 17.9% had good CL knowledge, a positive attitude towards CL, and good preventive practices towards CL. Independent factors associated with: (i) poor CL knowledge were being not single (adjusted odds ratio [AOR] 1.2), being a farmer (AOR 1.1) and coming from a poor family (AOR 1.3), (ii) a negative attitude towards CL were being aged >40 years (AOR 1.3) female (AOR 1.5), a resident in Arghandab district (AOR 1.2), and literate (AOR 1.1), and (iii) poor preventive practices against CL were being resident of Daman district (AOR 1.6), single (AOR 1.5), and illiterate (AOR 2.5). CONCLUSIONS: The majority of Daman and Arghandab residents had poor CL knowledge, a negative attitude, and poor prevention practices. Our results underscore the need for the Afghan Ministry of Public Health and international donor agencies, such as WHO and UNICEF, to plan and implement strategies to create/increase awareness of CL and measures to prevent and control it in Kandahar Province and beyond.
Multilevel Determinants of Engagement in Lifelong Learning in Orthodontics From Formal to AI-Supported Approaches: Development of a Conceptual Framework Through a Qualitative Study
(2026-01-01) Nakornnoi T.; Wimonchaijit J.; Chintavalakorn R.; Sipiyaruk K.; Nakornnoi T.; Mahidol University
Background: Lifelong learning (LLL) is increasingly important for health care professionals, particularly within the field of orthodontics, driven by emerging technologies, updated treatment techniques, and rising patient expectations. To maintain competence in current practice, orthodontists are expected to engage in continuous professional development throughout their careers. While the value of LLL is widely acknowledged, engagement levels among orthodontic professionals can vary due to a number of factors. Objective: This study aims to investigate how orthodontic professionals perceive and engage with LLL by examining their learning strategies, along with the barriers and enablers. In addition, this study integrates these determinants of professional development to construct a conceptual framework to explain LLL engagement among orthodontic professionals. Methods: A qualitative study using semistructured interviews with a topic guide was conducted among 16 orthodontic professionals who were recruited using purposive sampling to ensure diversity in settings and experience levels. Interviews were audio recorded and transcribed verbatim until data saturation was achieved. Data were analyzed using framework analysis informed by the theory of planned behavior. To ensure analytic rigor and credibility, an iterative coding process was performed independently by 2 researchers, with any discrepancies resolved through consensus among the research team. Results: All participants believed that LLL was important for clinical improvement and personal fulfillment. However, they reported several challenges, including time constraints, financial restrictions, and limited access to learning resources. Social influences, institutional contexts, technological advancements, and patient expectations were considered key determinants in shaping LLL engagement. The results also revealed a pedagogical shift in LLL activities from formal short course training to the use of generative artificial intelligence for self-directed learning. A conceptual framework illustrating key determinants of LLL engagement was developed. Conclusions: LLL engagement was perceived as essential for clinical competence and personal development, which could be influenced by individual, social, institutional, and external factors. The conceptual framework developed in this study demonstrates the key determinants of LLL in orthodontic practice and suggests that multilevel strategies are required to sustain long-term engagement.