Mahidol University's Institutional Repository
คลังสารสนเทศสถาบันของมหาวิทยาลัยมหิดล
"Wisdom Repository You Discover"
To collect Mahidol University's academic publications and intellectual properties more than 39 faculties
To present over 50,000 items of information in digital formats
To make it easy to access to all information at anytime, anywhere
Communities in Mahidol IR
Select a community to browse its collections.
Recent Submissions
ปัจจัยทำนายคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพในผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิด
(2567) กฤษญา พงษ์หาญ; วิมลรัตน์ ภู่วราวุฒิพานิช; ชลธิรา เรียงคำ; ยงค์ รงค์รุ่งเรือง; Kritsaya Ponghan; Wimolrat Puwarawuttipanit; Chontira Riangkam; Yong Rongrungruang
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอำนาจการทำนายของดัชนีมวลกาย คุณภาพการนอนหลับ ความเหนื่อยล้า และการสนับสนุนทางสังคมต่อคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิด
รูปแบบการวิจัย: ความสัมพันธ์เชิงทำนาย
วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิดอายุ 18 ปีขึ้นไป ที่เข้ารับการตรวจรักษาในแผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลระดับตติยภูมิสองแห่ง ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 126 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและประวัติการเจ็บป่วยของผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิด แบบประเมินคุณภาพการนอนหลับของพิตส์เบิร์ก แบบประเมินความเหนื่อยล้า แบบประเมินหลายมิติเกี่ยวกับการรับรู้การสนับสนุนทางสังคม และแบบประเมินคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ
ผลการวิจัย: ค่าอรรถประโยชน์ของผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิดมีค่าตั้งแต่ -1 ถึง 1 มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ .83 (SD = .10) ตัวแปรอิสระทั้งหมดสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพในผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิดได้ร้อยละ 68 (R2 = .68) โดยปัจจัยความเหนื่อยล้าสามารถทำนายคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิดได้มากที่สุด (β = .67, p < .001) รองลงมา คือ การสนับสนุนทางสังคม (β = .21, p < .001) และคุณภาพการนอนหลับ (β = - .13, p = .033)
สรุปและข้อเสนอแนะ: พยาบาลและบุคลากรสุขภาพควรมีการประเมินคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพในผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิด รวมทั้งประเมินปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพ ได้แก่ ความเหนื่อยล้า คุณภาพการนอนหลับ การสนับสนุนทางสังคม และวางแผนการดูแลรวมถึงสร้างโปรแกรมการพยาบาลเพื่อบรรเทาความเหนื่อยล้าหรือส่งเสริมคุณภาพการนอนหลับและการสนับสนุนทางสังคมเพื่อให้ผู้ป่วยภาวะโพสท์โควิดมีคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพที่ดีต่อไป
ผลของโปรแกรมลดความวิตกกังวลก่อนผ่าตัดในผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าตามกรอบแนวคิดทฤษฎีสัมพันธภาพระหว่างบุคคลของเพบพลาว
(2567) ธัญญารัตน์ ชัชวาลย์พันธ์; วิมลนันท์ พุฒิวณิชพงศ์; นพพร ว่องศิริมาศ; พวงเพชร เกษรสมุทร; Tanyarat Chatchawarnpan; Wimolnun Pudtivarnichapong; Nopporn Vongsirimas; Phuangphet Kaesornsamut
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมที่พัฒนาตามกรอบแนวคิดทฤษฎีสัมพันธภาพระหว่างบุคคลของเพบพลาวในการลดความวิตกกังวลของผู้ป่วยก่อนได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า
รูปแบบการวิจัย: การวิจัยกึ่งทดลอง แบบหนึ่งกลุ่ม โดยทำการวัดผลก่อนและหลังการทดลอง
วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อมที่รอเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมจำนวน 27 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับโปรแกรมลดความวิตกกังวลก่อนการผ่าตัดซึ่งสร้างขึ้นตามกรอบทฤษฎีของเพบพลาว ประกอบด้วย 3 ระยะ ดังนี้ ระยะการสร้างสัมพันธภาพ ระยะดำเนินการแก้ไขปัญหา และระยะยุติสัมพันธภาพ ผู้วิจัยมีบทบาทเป็นผู้ให้คำปรึกษา ผู้สอน ผู้ให้ความรู้ และผู้บำบัด เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แบบสอบถามความวิตกกังวลขณะเผชิญ โดยวัดผลก่อนและหลังการทดลอง
ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างก่อนได้รับโปรแกรมฯ มีคะแนนความวิตกกังวลเฉลี่ยเท่ากับ 64.3 คะแนน (SD = 3.23) และคะแนนความวิตกกังวลเฉลี่ยที่วัดทันทีหลังได้รับโปรแกรมฯ เท่ากับ 27.7 คะแนน (SD = 2.81) ผลการวิเคราะห์พบว่า ความวิตกกังวลลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -4.55, p < .001)
สรุปและข้อเสนอแนะ: โปรแกรมลดความวิตกกังวลก่อนการผ่าตัดสามารถลดความวิตกกังวลของผู้ป่วยที่รอการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมได้ ดังนั้นผู้ป่วยก่อนผ่าตัดทุกรายควรได้รับการประเมินความวิตกกังวลและได้รับโปรแกรมลดความวิตกกังวล นอกจากนี้ควรมีการศึกษาในกลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่ขึ้น ศึกษาในโรงพยาบาลหลากหลายระดับ และหลากหลายภูมิภาคเพื่อสามารถอ้างอิงผลการวิจัยได้ครอบคลุมกลุ่มประชากร รวมทั้งควรมีการศึกษาโดยใช้กลุ่มทดลองเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมด้วยเพื่อยืนยันประสิทธิผลของโปรแกรม
The Benefits of an Intracardiac Conduit in the Fontan Operation for Complex Systemic Venous Anomalies in Patients with Single Ventricle Physiology
(2026-01-01) Tocharonechok T.; Vijarnsorn C.; Chanthong P.; Chungsomprasong P.; Kanjanauthai S.; Tocharonechok T.; Mahidol University
Background: Systemic venous anomalies pose challenges to cavopulmonary connections in univentricular patients. At our unit, the intracardiac conduit (ICC) Fontan has been introduced for cases involving apicocaval juxtaposition (ACJ). This addresses issues of a long-curved extracardiac conduit (ECC) to the contralateral pulmonary artery (PA) and potential compression of the ECC to the ipsilateral PA. Methods: We present four patients at various stages who underwent an ICC Fontan operation. This includes primary Glenn connections with the setup for the cath lab Fontan. Results: The ICC placement was done in four levocardic patients. The first patient had an interrupted inferior vena cava (IVC) who previously underwent the Kawashima operation on the left side with pulmonary arteriovenous malformation. The ipsilateral drainage hepatic veins (HVs) were connected to the right PA using an ICC. The second and third patients with left ACJ and preexisting bilateral Glenns underwent IVC to the right PA connection using an ICC. The fourth patient had bilateral superior vena cava, left ACJ, ipsilateral HV drainage, and presented at 10 years of age having had no prior operations. He underwent construction of a bilateral bidirectionalGlenn, right HV to conduit baffling, and IVC to the main PA connection using an ICC with two fenestrations (to allow a gradual ventricular preload change; discharge saturation of 80%). This set him up for interventional closure of the larger fenestration later for physiologic Fontan completion. All the patients recovered with unobstructed conduits and were anticoagulated without thromboembolic/bleeding events. Conclusions: The ICC Fontan operation provides a safe and effective cavopulmonary connection in selected patients with complex systemic venous anomalies.
The Frame of Survival for Sepsis: A Practical Systems Framework for Time-Sensitive Critical Illness in Low-Resource Settings
(2026-01-01) Hidalgo J.L.; Akech S.O.; Acharya S.P.; Coopersmith C.M.; Jacob S.T.; Johnston C.; Kissoon N.; Machado F.R.; Maves R.C.; Molyneux E.; Morrow B.M.; Myatra S.N.; Pérez Cornejo M.S.; Perez-Fernandez J.; Permpikul C.; Piyavechviratana K.; Rhodes A.; Kortz T.B.; Kumar V.K.; Ulisubisya M.M.; Nadkarni V.; Hidalgo J.L.; Mahidol University
Objectives: – Sepsis is a time-sensitive cause of preventable death worldwide, with disproportionate mortality in low-resource settings (LRS). Many recommendations in international sepsis guidance presume resources unavailable in many facilities and communities. We sought to develop a practical framework that helps health systems embed feasible sepsis actions within broader emergency and essential critical care systems, while highlighting where evidence is limited and where local learning systems are needed. Data Sources: – A targeted scoping review of peer-reviewed and grey literature on sepsis epidemiology, emergency care systems, essential emergency and critical care, implementation strategies, and quality improvement (QI) in LRS; and key guideline and policy documents relevant to sepsis and emergency care. Study Selection: – We prioritized publications and guidance relevant to LRS, including observational studies, pragmatic implementation reports, consensus statements, and policies addressing emergency care organization, workforce, supply chains, diagnostics, and QI. Data Extraction: – Task force members abstracted actionable strategies, implementation barriers/enablers, and feasibility considerations across the care continuum (community, transport/prehospital, facility-based acute care, and referral). We also identified domains where guideline certainty is low or indirect for LRS. Data Synthesis: – A Society of Critical Care Medicine-convened multidisciplinary task force iteratively developed the “Sepsis Frame of Survival” using a structured process that included 1) scoping evidence review, 2) a Delphi-style prioritization of candidate framework elements by importance and feasibility, and 3) a structured consensus meeting (“Utstein-style” conference format) to finalize the model and its priority actions. We produced a concise implementation roadmap and a feasible measurement set aligned with resource constraints. Conclusions: – The Sepsis Frame of Survival is a pragmatic model to organize sepsis improvement as part of emergency and essential critical care strengthening. It emphasizes high-impact actions that can be implemented with limited resources (triage and early recognition, timely antimicrobials, oxygen and basic supportive care, cautious fluid resuscitation with reassessment, source control and referral, diagnostics/microbiology where feasible, and QI). The framework explicitly distinguishes near-term, feasible changes from longer-term system investments and highlights the need for locally generated evidence to guide quality indicators and resuscitation strategies in LRS.
FEW-VIEW X-RAY CT SEGMENTATION OF THIN TUBULAR STRUCTURES
(2025-01-01) Fitriyah H.; Muneesawang P.; Lee I.; Fitriyah H.; Mahidol University
X-ray CT scanning is both time-consuming and radiation-intensive due to the large number of projections needed to produce high-quality images. Reducing the number of projections can accelerate acquisition and reduce radiation exposure, but often leads to degraded image quality, making the segmentation of fine-grained structures particularly challenging. To address this few-view imaging challenge, this study proposed a modified 3D U-Net model for segmenting thin tubular structures, with scalability that ensures high accuracy even with reduced input quality. The proposed model integrates residual blocks, squeeze-and-excitation (SE) blocks, and dilated convolutions to enlarge the receptive field and emphasise important channels, without significantly increasing the number of learnable parameters. Training was performed on few-view CT reconstructions generated from images with a dense projection. Experiments conducted in plant root and lung vessel datasets demonstrate that certain enhancements improved segmentation accuracy under severe sparsity.