Publication: สถานการณ์ทางภาษาในสังคมไทยกับความหลากหลายทางชาติพันธุ์
960
132
item.page.dc.date.issued
2549
item.page.dc.type
item.page.dc.language.iso
tha
item.page.dc.rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
item.page.dc.rights.holder
สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล
item.page.dc.identifier.citation
วารสารภาษาและวัฒนธรรม. ปีที่ 25, ฉบับที่ 2 (ก.ค.- ธ.ค. 2549), 5-17
punsarn.item.page.citation
สุวิไล เปรมศรีรัตน์, Suwilai Premsrirat สถานการณ์ทางภาษาในสังคมไทยกับความหลากหลายทางชาติพันธุ์. วารสารภาษาและวัฒนธรรม. ปีที่ 25, ฉบับที่ 2 (ก.ค.- ธ.ค. 2549), 5-17. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/56403
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
relationships.isThesisOf
item.page.dc.title
สถานการณ์ทางภาษาในสังคมไทยกับความหลากหลายทางชาติพันธุ์
item.page.dc.contributor.author
item.page.dc.contributor.other
item.page.dc.description.abstract
ประเทศไทยเป็นดินแดนที่มีความหลากหลายซับซ้อนทางภาษาและชาติพันธุ์ มีภาษาทั้งหมด 70 กลุ่มภาษา โดยแต่ละกลุ่มนั้นอยู่ในตระกูลภาษา 5 ตระกูล คือ ไทย. ออสโตรเอเชียติก, จีน-ทิเบต, ม้ง-เมี่ยน และออสโตรเนเซียน ภาษาต่างๆ นั้นมีความสัมพันธ์เชิงสังคมเป็นระดับชั้น กล่าวคือ ภาษาไทยมาตรฐานอยู่ในระดับสูงสุด เป็นภาษาที่ใช้ในการศึกษาและสื่อสารมวลชน รองมาได้แก่ภาษาไทยถิ่นตามภูมิภาค ได้แก่ ภาษาคำเมือง ภาษาลาวอีสาน ภาษาปักษ์ใต้และภาษาไทย (กลาง) ซึ่งใช้เป็นภาษากลางของคนกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยต่างๆ ในพื้นที่ส่วนภาษาของชุมชนท้องถิ่น จัดเป็นภาษาพลัดถิ่น ภาษาในเมือง ภาษาตามแนวชายแดน และภาษาในวงล้อม คนกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนมากมักจะสามารถใช้ภาษาสองภาษาหรือสามภาษาในสถานการณ์ที่ต่างกัน อิทธิพลของโลกาภิวัตน์และนโยบายภาษาของประเทศมีส่วนทำให้ภาษาต่างๆ อยู่ในภาวะถดถอย ในขณะนี้มีอย่างน้อยถึง 14 ภาษาที่กำลังอยู่ในภาวะวิกฤตใกล้สูญ แต่อย่างไรก็ตามมีความพยายามจากบางกลุ่มที่ยังมีพลังและความพยายามที่สงวนรักษาภาษาของตนไว้ ส่วนในเขตชายแดนยังมีกลุ่มชาติพันธุ์ขนาดใหญ่ยังคงต่อสู้ดิ้นรนที่จะดำรงตนอย่างมีศักดิ์ศรีในสังคมไทย
