177 results
Search Results
Now showing 1 - 10 of 177
Publication Open Access การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมและความตั้งใจในการเลิกสูบบุหรี่ของนักเรียนอาชีวะ ที่ติดนิโคตินและไม่ติดนิโคติน(2557) รัชฏาภรณ์ อึ้งเจริญ; อัจฉราพร สี่หิรัญวงศ์; รณชัย คงสกนธ์; ดุสิต สุจิรารัตน์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์.; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาชีวสถิติ; มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาระบาดวิทยาวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมการเลิกสูบบุหรี่โดยทางตรง ทางอ้อมและความตั้งใจในการเลิกสูบบุหรี่ และเปรียบเทียบความเชื่อในการควบคุมและการรับรู้พลังอำนาจของปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการควบคุม พฤติกรรมการ... CAGE เพื่อประเมินภาวะติดนิโคติน แบบสอบถามความตั้งใจในการเลิกสูบบุหรี่ การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม ความเชื่อในการควบคุมพฤติกรรม การรับรู้พลังอำนาจของปัจจัยเกื้อหนุนและขัดขวางการเลิกสูบบุหรี่ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันPublication Open Access ความแตกฉานด้านสุขภาพ การรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลตนเองอายุ และความสามารถในการมองเห็นในการทำนายพฤติกรรมในการดูแลตนเองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2(2559) ชลธิรา เรียงคํา; Chontira Riangkam; ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ; Doungrut Wattanakitkrileart; อัครเดช เกตุฉ่ำ; Akadet Ketcham; อภิรดี ศรีวิจิตรกมล; Apiradee Sriwijitkamol; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความแตกฉานด้านสุขภาพ การรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลตนเอง อายุ และความสามารถในการมองเห็น ในการทำนายพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 รูปแบบการวิจัย: การวิจัยหาความสัมพันธ์เชิงทำนาย วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่ม...เฉลี่ย 58.34 (SD = 11.38) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความสามารถในการมองเห็นอยู่ในเกณฑ์ปกติ ร้อยละ 86.1 มีค่าเฉลี่ยคะแนนของความแตกฉานทางสุขภาพขั้นพื้นฐานอยู่ในระดับสูง (X = 13.23, SD = 4.21) ส่วนการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและพฤติกรรมการดูแลตนเองอยู่ในระดับปานกลางPublication Open Access ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของนักเรียนไทยชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น(2555) วัชราภรณ์ บัตรเจริญ; ปาหนัน พิชยภิญโญ; อาภาพร เผ่าวัฒนา; Panan Pichayapinyo; Arpaporn Pawwattana; ปาหนัน พิชยภิญโญ; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสาธารณสุขศาสตร์. ภาควิชาพยาบาลสาธารณสุขพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศมีความสัมพันธ์ ทางลบกับการรับรู้ความสามารถของตนเองในการ หลีกเลี่ยงพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ และการควบคุม กำกั บติ ดตามของบิ ดามารดาหรื อผู้ ปกครอง ในขณะที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับช่องทางการเข้าถึงสื่อและ ความสะดวกในการเข้าถึงสื่อกระตุ้นอารมณ์...ทางเพศ เช่น รายการโทรทัศน์และการใช้อินเตอร์เน็ต (p < 0.001) อย่างไรก็ตามไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการ สื่อสารเรื่องพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในครอบครัวกับ การมีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ (p = 0.38) และการ รับรู้ความสามารถในการหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเสี่ยง ทางเพศ ช่องPublication Open Access ผลของโปรแกรมการสอนเรื่องการให้ยาชนิดรับประทานหลังผ่าตัดหัวใจต่อความรู้และพฤติกรรมของผู้ดูแลเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด(2560) มัณฑนา ประชุมจิตร; Munthana Prachumchit; วนิดา เสนะสุทธิพันธุ์; Wanida Sanasuttipun; อรุณรัตน์ ศรีจันทรนิตย์; Arunrat Srichantaranit; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลกุมารเวชศาสตร์มีคะแนนความรู้และคะแนนพฤติกรรมในการให้ยาชนิดรับประทานแก่เด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดหลังผ่าตัดหัวใจสูงกว่าผู้ดูแลกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ [F (2, 51) = 69.12, p < .05; F (2, 49) = 35.89, p < .05]. สรุปและข้อเสนอแนะ: โปรแกรมการสอนครั้งนี้มี...รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามความรู้ และแบบสอบถามพฤติกรรมของผู้ดูแลในการให้ยาชนิดรับประทานแก่เด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดหลังผ่าตัด วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติพรรณนาและวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) ผลการวิจัย: ภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรม กลุ่มทดลองPublication Open Access ผลของการใช้โปรแกรมการให้ความรู้และสร้างเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุที่ควบคุมไม่ได้(2559) พิกุลทิพย์ ขุนเศรษฐ; Pikuntip Kunset; กีรดา ไกรนุวัตร; Kerada Krainuwat; ปิยะธิดา นาคะเกษียร; Piyatida Nakagasien; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุขศาสตร์วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้ความรู้และสร้างเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุที่ควบคุมไม่ได้ รูปแบบการวิจัย: วิจัยกึ่งทดลอง วิธีดำเนินการวิจัย : กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคความ...ดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุที่ควบคุมไม่ได้ อายุ 35 ปีขึ้นไป แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มละ 30 ราย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการให้ความรู้และสร้างเสริมสมรรถนะแห่งตน 8 สัปดาห์ กลุ่มเปรียบเทียบได้รับการพยาบาลตามปกติ ประเมินความแตกต่างของความPublication Open Access ผลของโปรแกรมการสอนต่อความรู้และพฤติกรรมของผู้ดูแลเพื่อส่งเสริมภาวะโภชนาการในเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดชนิดไม่เขียว(2559) นฤมล สมชื่อ; Naruemon Somchue; วนิดา เสนะสุทธิพันธุ์; Wanida Sanasuttipun; อรุณรัตน์ ศรีจันทรนิตย์; Arunrat Srichantaranit; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์รับความรู้ตามโปรแกรมการสอนที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น โดยใช้กรอบแนวคิดการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ของ โอเร็ม ในการศึกาาครั้งนี้รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามความรู้ และแบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลให้อาหารสำหรับเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดชนิดไม่เขียว วิเคราะห์...ข้อมูลโดยใช้สถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ผลการวิจัย : กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้ และพฤติกรรมเพื่อส่งเสริมภาวะโภชนาการในเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดชนิดไม่เขียวสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F = 5.288, df = 1, p < .05; F = 4Publication Open Access ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการรับประทานยาของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง(2557) ศรัทธา ประกอบชัย; Sattha Prakobchai; ศศิมา กุสุมา ณ อยุธยา; Sasima Kusuma Na Ayuthya; ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ,; Doungrut Wattanakitkrileart; พีระ บูรณะกิจเจริญ; Peera Buranakitjaroen; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล; มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. คณะพยาบาลศาสตร์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ความถดถอยแบบพหุคูณผลการวิจัย: พฤติกรรมการรับประทานยาของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงอยู่ในระดับดีมาก การรับรู้ความรุนแรงของโรคความดันโลหิตสูง และการรับรู้สมรรถนะของตนเองต่อพฤติกรรมการรับประทานยา มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรม... และการรับรู้สมรรถนะของตนเองต่อพฤติกรรมการรับประทานยา สามารถร่วมกันทํานายความแปรปรวนพฤติกรรมการรับประทานยาของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงได้ร้อยละ 38.9 (R2 = .389, p < .01)สรุปและข้อเสนอแนะ: จากผลการศึกษาครั้งนี้ บุคลากรด้านสุขภาพควรให้ความรู้แก่ผู้ป่วยPublication Open Access การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบเกมในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนอายุระหว่าง 7-10 ปี ที่มีอาการสมาธิสั้น(2547) เนตร หงษ์ไกรเลิศ; มหาวิทยาลัยมหิดล. สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียนที่มีต่อความคงทนในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนอายุระหว่าง 7-10 ปีที่มี สมาธิสั้น และมีพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่ง รูปแบบของการวิจัยเป็นแบบ Pre test–Post test Control Group Design กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ใน...ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการจริยธรรม การวิจัยในคน คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล จึงให้ครูสังเกตพฤติกรรมโดยใช้แบบสังเกตพฤติกรรม พบเด็กนักเรียนที่มแี นวโน้มว่ามีอาการสมาธิสั้น จำนวน 376 คน จากนั้นใช้แบบวัดสมาธิต่อเนื่องของเด็กนักเรียน พบPublication Open Access การสร้างและทดสอบเครื่องมือประเมินปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการแสวงหาการช่วยเหลือทางจิตใจจากบุคลากรทางสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล(2558) วไลลักษณ์ พุ่มพวง; Walailak Pumpuang; อัจฉราพร สี่หิรัญวงศ์; Acharaphon Seeherunwong; นพพร ว่องสิริมาศ; Nopporn Vongsirimas; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์เศร้าและวิตกกังวลอย่างน้อย 1 ด้านสูงกว่าปกติ ระยะที่ 1 กลุ่มตัวอย่างจำนวน 100 คน ตอบแบบสอบถามปลายเปิดเพื่อวิเคราะห์ความเชื่อเกี่ยวข้องกับบททัศนคติต่อพฤติกรรม การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง และการรับรู้ในการควบคุมพฤติกรรมในการนำไปสร้างแบบสอบถาม ระยะนี้วิเคราะห์... ทัศนคติต่อพฤติกรรมจำนวน 19 ข้อ การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงจำนวน 11 ข้อ และการรับรู้ในการควบคุมพฤติกรรมจำนวน 8 ข้อ ความเชื่อมั่นขอแบบสอบถามอยู่ระหว่าง .65 - .96 สรุปและข้อเสนอแนะ: การศึกษาครั้งนี้เป็นหลักฐานในการนำทฤษฎีการวางแผนพฤติกรรมมาใช้สร้างแบบสอบถามในPublication Open Access ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการดูแลของผู้ดูแลเด็กโรคหืดอายุ 1-6 ปี(2560) เพ็ญจิต มหาสโร; Penjit Maharsaro; นันทวัน สุวรรณรูป; Nantawon Suwonnaroop; นันทิยา วัฒายุ; Nantiya Watthayu; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุขศาสตร์รักษาที่คลินิกโรคหืดของโรงพยาบาลชุมชน จำนวน 3 แห่ง เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ดูแล และผู้ป่วยเด็กโรคหืด ความรู้เกี่ยวกับโรคหืด การรับรู้สมรรถนะในการดูแลเด๊กโรคหืด การรับู้แรงสนับสนุนทางสังคมและพฤติกรรมการดูแลเด็กโรคหืดของผู้วิเคราะห์...เมื่อมีอาการหืดกำเริบด้วยยาอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 3.67, SD = .53). ผู้ป่วยเด็กอายุเฉลี่ย 4 ปี เข้ารับการรักษาในคลินิกโรคหืดนาน 2 ปี 6 เดือน ผลการศึกษาพบว่า ตัวแปรอิสระท้งั หมดสามารถอธิบายความแปรผันของพฤติกรรมการดูแลในผ้ปู ่วยเด็กโรคหืดได้ ร้อยละ 25