Building Up a Standrad Physical Measurement Database in Healthy Medical Students and Postgraduate Medical Trainees: A Tool for Clinical Evaluation of Adult Dysmorphology

Abstract

Background: Clinical diagnosis of human dysmorphology is relied on physical examination and phenotypic characterization. However, the evaluation of adult dysmorphology is limited since most standard reference studied population of specific ethnic groups that may be not applied to Thai population. Methods: Standard physical measurement was performed in Thai medical students and medical trainees at the age of 20 - 35 years. Past medical history was screened by face-to-face interview to exclude an individual with chronic illness. Hence, the recruited subjects were assumed to represent healthy population. The measurement procedure was based on standard technique worldwide include height, body mass index, several craniofacial and limb parameters. Results: Total 186 individuals (96 males and 90 females) were recruited for this study. The mean sge was 27.20 ± 2.90 years (male 26.92 ± 2.88, female 27.53 ± 2.85). Physical measurement data was defined as mean ± standard deviation in males and females, respectively. The height was 174.60 ± 5.10 and 160.15 ± 4.67 cm. The head circumference was 57.47 ± 1.36 and 54.73 ± 1.45 cm. Facial length (forehead to chin) was 17.56 ± 1.07 and 16.13 ± 1.02 cm. Intercanthal distance was 3.43 ± 0.28 and 3.29 ± 0.26 cm. Interpupillary distance was 6.47 ± 0.31 and 6.17 ± 0.33 cm. Ear length was 6.59 ± 0.40 and 6.09 ± 0.35 cm. Mouth length was 5.28 ± 0.48 and 4.97 ± 0.47 cm. Middle finger length was 8.21 ± 0.39 and 7.54 ± 0.43 cm. Palm length was 11.18 ± 0.57 and 10.09 ± 0.49 cm. Sole length was 23.68 ± 1.14 and 21.37 ± 1.10 cm. Centile charts were constructed for future clinical use. Conclusions: These physical parameters represent the normal variation of adult healthy individuals. This information is a useful reference for diagnosis of adult dysmorphology in Thai ethnic group.

บทนำ: การวิจัยกลุ่มอาการรูปร่างผิดปกติในมนุษย์ จำเป็นต้องใช้ข้อมูลจากการตรวจร่างกาย และการบรรยายลักษณ์ที่ตรวจพบ อย่างไรก็ตาม การบรรยายลักษณะรูปร่างผิดปกติในผู้ใหญ่ยังมีข้อจำกัด เนื่องจากหลักฐานอ้างอิงต่างๆ ที่มีมาล้วนแต่เป็นการบรรยายในผู้ป่วยเด็กในเชื้อชาติอื่นๆ ซึ่งอาจจะนำมาใช้กับผู้ป่วยไทยไม่ได้ วิธีการศึกษา: การวัดสัดส่วนร่างกายมาตรฐาน กระทำในนักศึกษาแพทย์และแพทย์ฝึกอบรมหลังปริญญา อายุระหว่าง 20 – 35 ปี ประวัติการเจ็บป่วยในอดีต ถูกคัดกรอง โดยการสัมภาษณ์ต่อหน้า เพื่อคัดแยกผู้ที่มีโรคประจำตัวเรื้อรังออกจากการศึกษา ดังนั้น ผู้ที่ผ่านเข้าร่วมการวิจัย จะมีสมมติฐานว่าจะเป็นตัวแทนของประชากรทั่วไปที่มีสุขภาพดีได้ การวัดสัดส่วนใช้กระบวนการมาตรฐานที่เป็นสากล ประกอบไปด้วย ส่วนสูง ดัชนีมวลกาย ดัชนีศีรษะใบหน้า และรยางค์ ผลการศึกษา: ผู้เข้าร่วมการวิจัยจำนวนทั้งสิ้น 186 คน ประกอบด้วยเพศชาย จำนวน 96 คน และเพศหญิง จำนวน 90 คน อายุเฉลี่ย 27.20 ± 2.90 ปี (เพศชาย 26.92 ± 2.88, เพศหญิง 27.53 ± 2.85) ข้อมูลการวัดบรรยายเป็น ค่าเฉลี่ย ± ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ในเพศชายและเพศหญิงตามลำดับ ส่วนสูง 174.60 ± 5.10 และ 160.15 ± 4.67 ซม. รอบศีรษะ 57.47 ± 1.36 และ 54.73 ± 1.45 ซม. ความยาวใบหน้าจากหน้าผากถึงคาง 17.56 ± 1.07 และ 16.13 ± 1.02 ซม. ระยะห่างระหว่างหัวตา 3.43 ± 0.28 และ 3.29 ± 0.26 ซม. ระยะห่างระหว่างรูม่านตา 6.47 ± 0.31 และ 6.17 ± 0.33 ซม. ความยาวใบหู 6.59 ± 0.40 และ 6.09 ± 0.35 ซม. ความยาวปาก 5.28 ± 0.48 และ 4.97 ± 0.47 ซม. ความยาวนิ้วกลาง 8.21 ± 0.39 และ 7.54 ± 0.43 ซม. ความยาวฝ่ามือ 11.18 ± 0.57 และ 10.09 ± 0.49 ซม. ความยาวฝ่าเท้า 23.68 ± 1.14 และ 21.37 ± 1.10 ซม. ชาร์ทเซนไทล์ถูกสร้างขึ้นเพื่อการใช้งานทางคลินิกในอนาคต สรุป: ค่าการวัดร่างกายต่างๆ เหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความหลากหลายในบุคคลวัยผู้ใหญ่ ข้อมูลเหล่านี้มีประโยชน์ในการนำมาสร้างข้อมูลอ้างอิง สำหรับการวินิจฉัยภาวะรูปร่างผิดปกติในผู้ใหญ่ สำหรับประชากรไทยต่อไป