Publication: Factors Related to Quality of Life among Patients with Brain Tumors
6
3
Issued Date
2017
Resource Type
Language
eng
Rights
Mahidol University
Rights Holder(s)
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
Journal of Nursing Science. Vol.35(Suppl.2), No. 4 ( October-December 2017), 57-65
Suggested Citation
Nguyen Thi Nghe, วัลย์ลดา ฉันท์เรืองวณิชย์, Wallada Chanruangvanich, อรพรรณ โตสิงห์, Orapan Thosingha Factors Related to Quality of Life among Patients with Brain Tumors. Journal of Nursing Science. Vol.35(Suppl.2), No. 4 ( October-December 2017), 57-65. Retrieved from: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/44151
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
Factors Related to Quality of Life among Patients with Brain Tumors
Alternative Title(s)
ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง
Abstract
Purpose: To study the relationships between body mass index (BMI), symptom distress, anxiety, and quality of life (QOL) among patients with brain tumors.
Design: Descriptive correlational design.
Methods: The sample composed of 115 patients with brain tumors who were admitted to Bach Mai Hospital, Hanoi, Vietnam. Data were collected using 4 questionnaires: 1) Demographic data and illness information, 2) the MD Anderson Symptom Inventory-Brain Tumor (MDASI-BT) scale, 3) the Hamilton Anxiety Rating Scale (HAM-A), and 4) the Functional Assessment of Cancer Therapy-Brain (FACT-Br). Spearman’s Rho was employed to test the relationship among studied variables.
Main findings: The findings revealed that symptom distress and anxiety were negatively related to QOL (rs = - .665, p < .05; rs = - .702, p < .05); while BMI was not related to the QOL (p > .05).
Conclusion and recommendations: Nurses should pay attention to the patients’ anxiety and symptom distress by conducting routine assessment. Clinical practice guideline to reduce anxiety and manage symptom should be developed and implemented to improve QOL among patients with brain tumors.
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีมวลกาย อาการรบกวน และความวิตกกังวล กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง รูปแบบการวิจัย: งานวิจัยเชิงสหสัมพันธ์ วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง จำนวน 115 คน ที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลแบ็คมาย ฮานอย ประเทศเวียตนาม เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม จำนวน 4 ชุด ได้แก่ 1) ข้อมูลประชากรและความเจ็บป่วย 2) แบบวัดคุณภาพชีวิต the MD Anderson Symptom Inventory-Brain Tumor (MDASI-BT) scale, 3) แบบวัดความวิตกกังวล the Hamilton Anxiety Rating Scale (HAM-A), และ 4) แบบสอบถามอาการรบกวน the Functional Assessment of Cancer Therapy-Brain (FACT-Br) วิเคราะห์หาความสัมพันธ์ด้วยสถิติ Spearman’s Rho ผลการวิจัย: อาการรบกวนและความวิตกกังวลมีความสัมพันธ์เชิงลบกับคุณภาพชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (rs = - .665, p < .05; rs = - .702, p < .05) แต่ดัชนีมวลกายไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต (p > .05) สรุปและข้อเสนอแนะ: พยาบาลควรใส่ใจถึงความวิตกกังวล และอาการรบกวนในผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง ด้วยการประเมินผู้ป่วยอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งควรพัฒนาแนวปฏิบัติทางคลินิกในการลดความวิตกกังวล และการจัดการกับอาการ เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีมวลกาย อาการรบกวน และความวิตกกังวล กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง รูปแบบการวิจัย: งานวิจัยเชิงสหสัมพันธ์ วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง จำนวน 115 คน ที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลแบ็คมาย ฮานอย ประเทศเวียตนาม เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม จำนวน 4 ชุด ได้แก่ 1) ข้อมูลประชากรและความเจ็บป่วย 2) แบบวัดคุณภาพชีวิต the MD Anderson Symptom Inventory-Brain Tumor (MDASI-BT) scale, 3) แบบวัดความวิตกกังวล the Hamilton Anxiety Rating Scale (HAM-A), และ 4) แบบสอบถามอาการรบกวน the Functional Assessment of Cancer Therapy-Brain (FACT-Br) วิเคราะห์หาความสัมพันธ์ด้วยสถิติ Spearman’s Rho ผลการวิจัย: อาการรบกวนและความวิตกกังวลมีความสัมพันธ์เชิงลบกับคุณภาพชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (rs = - .665, p < .05; rs = - .702, p < .05) แต่ดัชนีมวลกายไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต (p > .05) สรุปและข้อเสนอแนะ: พยาบาลควรใส่ใจถึงความวิตกกังวล และอาการรบกวนในผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง ด้วยการประเมินผู้ป่วยอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งควรพัฒนาแนวปฏิบัติทางคลินิกในการลดความวิตกกังวล และการจัดการกับอาการ เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเนื้องอกสมอง