การวิเคราะห์ต้นทุน-ประสิทธิผลของระบบการดูแลต่อเนื่องผู้ป่วยจิตเวชกลุ่มเสี่ยงในสถานบริการระดับปฐมภูมิกับระบบบริการปกติ

Abstract

บทนำ: ผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังเป็นกลุ่มหนึ่งในผู้ป่วยจิตเวชที่จำเป็นต้องได้รับการดูแลต่อเนื่อง เพื่อลดการกำเริบและความเสี่ยงต่อการก่อความรุนแรง โครงการบริการผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังในชุมชนจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือและดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้ให้ได้รับการดูแลอย่างครบถ้วน วัตถุประสงค์: เปรียบเทียบต้นทุน-ประสิทธิผลของระบบการดูแลต่อเนื่องผู้ป่วยจิตเวชกลุ่มเสี่ยงในสถานบริการระดับปฐมภูมิต่อผลลัพธ์อาการทางจิตกำเริบกับระบบบริการปกติ โดยวิเคราะห์ในมุมมองผู้ให้บริการ วิธีการศึกษา: ใช้แบบจำลองการตัดสินใจเปรียบเทียบระบบการดูแลต่อเนื่อง (เยี่ยมบ้านทุก 1 เดือน) กับระบบบริการปกติ ข้อมูลที่ใช้ในแบบจำลองได้จากการวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม ระหว่างวันที่ 1 มกราคม - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ผลการศึกษา: ผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังกลุ่มเสี่ยงที่ได้รับระบบการดูแลต่อเนื่อง จำนวน 105 คน และกลุ่มที่ได้รับระบบบริการปกติ จำนวน 107 คน ผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับการดูแลต่อเนื่องมีความถี่ของการเกิดอาการกำเริบและการก่อความเสี่ยงทางจิตเวชน้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับบริการปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อัตราส่วนต้นทุนส่วนเพิ่มของระบบการดูแลต่อเนื่องต่อผลลัพธ์อาการกำเริบเท่ากับ -13,738.5 บาท อัตราการเกิดอาการกำเริบและก่อความเสี่ยงทางจิตเวชของระบบการดูแลต่อเนื่องต่ำกว่าระบบบริการปกติเท่ากับ 0.14 จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับบริการการดูแลต่อเนื่อง จำนวน 27.77 คน จะเกิดประสิทธิผลการป้องกันอาการทางจิตกำเริบหรือก่อความเสี่ยงทางจิตเวชได้ 1 คน สรุป: ระบบการดูแลต่อเนื่องสามารถลดความถี่ของอาการกำเริบและการก่อความรุนแรงและความเสี่ยงทางจิตเวช

Background: The mental illness high risk to violence patients are a part of the mental illness patients that need to have continually well care. Since these patients have tendency of psychiatric relapse and mental health risks, the continuity of care system in mental illness patients project was created. Objective: To compare the cost and effectiveness by using cost-effectiveness analysis between continuity of care system (home health care service every 1 month) in severe mental illness high risk to violence patients at primary care setting versus routine service system in provider perspective. Methods: Data was derived from randomized controlled trial study between 1 January, 2016, to 30 June, 2016. The psychiatric patients which had diagnosed with F200 - 299 and 1 or more criteria of severe mental illness high risk to violence were recruited to the research. Results: There were 105 patients for continuity of care system and 107 patients for routine service system. The frequency of psychiatric relapse and mental health risks (violence and re suicide) of patients for continuity of care system was lower than routine service system or 0.14 of patients with relapse and mental health risks in continuity of care system were lower than routine service system. The incremental cost-effectiveness ratio was -13,738.5 baht per patient. Number needed to treat (NNT) of relapse and mental health risks was 27.27 and rehospitalization was 90.9. Conclusions: This study showed that the continuity of care system can reduce relapse, violence and mental health risks in severe mental illness psychiatric patients.