Publication: อกรรมกริยาในภาษาเอเชียอาคเนย์
Issued Date
2551
Resource Type
Language
tha
Rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
Rights Holder(s)
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
The Journal. ปีที่ 4, ฉบับที่ 1 (2551), 43-74
Suggested Citation
ณัฐธิดา จักษุรักษ์ เอี่ยมประไพ อกรรมกริยาในภาษาเอเชียอาคเนย์. The Journal. ปีที่ 4, ฉบับที่ 1 (2551), 43-74. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/9934
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
อกรรมกริยาในภาษาเอเชียอาคเนย์
Author(s)
Other Contributor(s)
Abstract
บทความเรื่องอกรรมกริยาในภาษาเอเชียอาคเนย์นี้เป็นการนำสมมุติฐานการแบ่ง
ประเภทอกรรมกริยา ของนักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกัน เดวิด เพิร์ลมัตเทอร์ มาวิเคราะห์
ภาษาพม่า ภาษามาเลย์ ภาษาเวียดนาม ภาษาม้ง และภาษาไทย ซึ่งเป็นภาษาจากตระกูล
ต่างๆ ในเอเชียอาคเนย์ทั้ง 5 ตระกูลภาษา โดยใช้หลักเกณฑ์ทางวากยสัมพันธ์ 4
หลักเกณฑ์ คือ โครงสร้างประโยคการีต โครงสร้างประโยคกรรมวาจก โครงสร้างประโยค
แสดงผล และโครงสร้างประโยคแบบสลับตำแหน่งประธานและคำบอกสถานที่ เพื่อศึกษา
ความเป็นสากลของสมมุติฐานดังกล่าวและลักษณะร่วมของภาษาเอเชียอาคเนย์ ผล
การศึกษาพบว่าอกรรมกริยาในภาษาเอเชียอาคเนย์ไม่มีการแบ่งประเภท สมมุติฐานการ
แบ่งประเภทของอกรรมกริยานี้จึงยังไม่สามารถนำมาวิเคราะห์อกรรมกริยาในภาษาเอเชีย
อาคเนย์ได้ ซึ่งอาจเป็นเพราะภาษาเอเชียอาคเนย์นี้มีลักษณะประจำเขต ซึ่งทำให้โครงสร้าง
ภาษาแตกต่างจากภาษาตะวันตกและภาษาอื่นๆ ในโลก
In this article, the unaccusative hypothesis suggested by Perlmutter is proved against 5 languages from 5 language families of Southeast Asia, namely Burmese, Malay, Vietnamese, Hmong and Thai under causative construction, passive construction, resultative construction, and locative inversion construction. The unaccusative hypothesis postulates that intransitives are divided into 2 classes, unaccusative and unergative. However, the study reveals that the hypothesis does not hold for the five Southeast Asian languages. This may be due to the fact that Southeast Asian languages share some areal features that differentiate them from other languages of the world.
In this article, the unaccusative hypothesis suggested by Perlmutter is proved against 5 languages from 5 language families of Southeast Asia, namely Burmese, Malay, Vietnamese, Hmong and Thai under causative construction, passive construction, resultative construction, and locative inversion construction. The unaccusative hypothesis postulates that intransitives are divided into 2 classes, unaccusative and unergative. However, the study reveals that the hypothesis does not hold for the five Southeast Asian languages. This may be due to the fact that Southeast Asian languages share some areal features that differentiate them from other languages of the world.