ผลของการเสริมสร้างการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อการรับรู้สมรรถนะ การมีส่วนร่วมดูแลผู้ป่วยเด็กภาวะวิกฤตของผู้ดูแล

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเสริมสร้างการรับรู้สมรรถนะแห่ง ตนต่อการรับรู้สมรรถนะการมีส่วนร่วมดูแลผู้ป่วยเด็กภาวะวิกฤตของผู้ดูแล เลือกกลุ่มตัวอย่าง ตามเกณฑ์เฉพาะเจาะจงจากหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม 1 และ 2 แผนกกุมารเวชกรรม โรงพยาบาล สุราษฎร์ธานี จำนวน 40 ราย ทำการวิจัยกึ่งทดลองระหว่างเดือนมิถุนายน ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 กลุ่มควบคุม จำนวน 20 ราย ได้รับการพยาบาลปกติ และกลุ่มทดลอง จำนวน 20 ราย ได้รับการพยาบาลปกติร่วมกับโปรแกรมเสริมสร้างการรับรู้สมรรถนะแห่งตนจากผู้วิจัย รวบรวม ข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป และแบบประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการมีส่วน ร่วมดูแลผู้ป่วยเด็กภาวะวิกฤต วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างคะแนนเฉลี่ย ของกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มด้วยสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) ผลการวิจัย พบว่า คะแนนการรับรู้สมรรถนะการมีส่วนร่วมดูแลผู้ป่วยเด็กภาวะวิกฤตของผู้ดูแลหลังการทดลอง ของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลจากการวิจัยนี้เสนอแนะว่า การเสริมสร้างการรับรู้สมรรถนะแห่งตนสามารถนำมาใช้เพื่อส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะการมี ส่วนร่วมดูแลผู้ป่วยเด็กภาวะวิกฤตของผู้ดูแล เพื่อการให้บริการพยาบาลที่ตอบสนองตรงตาม ความต้องการและความคาดหวังของผู้ใช้บริการ และพัฒนาคุณภาพในการให้บริการทางการ พยาบาลอย่างเป็นองค์รวมต่อไป

The present study aimed at investigating the effects of self-efficacy promotion on perceived self-efficacy of caregivers who were participating in care provided to critically ill children. The 40 subjects were selected by means of purposive sampling from the pediatric wards 1 and 2, Pediatric Department, Suratthani Hospital. This quasi-experimental research was conducted from June to September 2009. Twenty subjects in the control group received usual nursing care, whereas 20 subjects in the experimental group received usual nursing care as well as the perceived self-efficacy promotion program developed by the researchers. Data were collected using a data record form and the Perceived Self-Efficacy Assessment Scale. Analysis of covariance was used to compare the differences between the mean scores of both groups. The findings showed that, the post-experimental mean score of perceived selfefficacy in the experimental group of caregivers was higher than that of the control group with statistical significance when controlling for the influence of the pre-experimental mean scores of caregivers’ perceived self-efficacy. The findings suggest that self-efficacy promotion can be used to promote perceived self-efficacy among caregivers participating in care provided to critically ill children. Nursing service could become more responsive and serve the specific needs and expectations of clients, as well as further develop the quality of holistic nursing service.