การศึกษาผลของการใช้เสียงดนตรีบำบัดต่อการนอนหลับ ระดับความเครียด และความวิตกกังวลในผู้ป่วยที่ได้รับการตรวจการนอนหลับตลอดคืน: การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม

Abstract

บทนำ: ดนตรีบำบัดสามารถลดความตึงเครียดและความวิตกกังวลได้และถูกนำมาใช้เพื่อให้การนอนหลับดีขึ้น วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินประสิทธิผลของดนตรีบำบัดต่อคุณภาพการนอนหลับ ความเครียดและความวิตกกังวลในผู้ป่วยที่เข้ารับการตรวจการนอนหลับ วิธีการศึกษา: การวิจัยแบบสุ่มตัวอย่างในผู้ป่วยที่เข้ารับการตรวจการนอนหลับ ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี จำนวน 140 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มดนตรีบำบัดที่ได้ฟังดนตรีบรรเลง จำนวน 70 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 70 คน ซึ่งได้รับการบริการตามปกติ การประเมินใช้แบบสอบถามระดับความเครียดและความวิตกกังวล (Spielberger’s stress and anxiety level) ร่วมกับผลตรวจการนอนหลับ คือ ระยะเวลาที่เริ่มหลับ (Sleep latency) และประสิทธิภาพของการนอน (Sleep efficiency) ผลการศึกษา: จากกลุ่มตัวอย่างพบว่า ผู้ป่วยกลุ่มดนตรีบำบัดมีระดับความเครียดและความวิตกกังวลลดลงเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (35.6 ± 10.8 เปรียบเทียบกับ 47.6 ± 6.1; P < 0.01) และมีระดับความเครียดและความวิตกกังวลก่อนและหลังการตรวจการนอนหลับน้อยกว่ากลุ่มควบคุม (-12.4 ± 12.8 เปรียบเทียบกับ 0.52 ± 7.7; P < 0.01) แต่ไม่พบความแตกต่างของระยะเวลาที่เริ่มหลับและประสิทธิภาพของการนอน สรุป: ดนตรีบำบัดสามารถลดระดับความเครียดและความวิตกกังวลที่เกี่ยวเนื่องกับการตรวจการนอนหลับได้ ดังนั้นอาจเสนอเป็นทางเลือกในการผ่อนคลายให้กับผู้ป่วยที่มาตรวจการนอนหลับได้ อย่างไรก็ตาม ไม่พบว่าดนตรีบำบัดสามารถเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการนอนหลับในผู้ป่วยเหล่านี้ได้

Background: Music therapy has been used in various types of clinical settings to improve sleep quality and reduce stress and anxiety. Objective: To determine the effect of music therapy on sleep and stress level in subjects who undergo standard overnight polysomnography (PSG). Methods: A randomized-controlled trial was conducted at Ramathibodi Hospital Sleep Center. One hundred forty subjects scheduled for standard overnight PSG for the first time were enrolled (70 subjects each in music and control groups). While the control group received only standard care, 30-minute of Thai light music was given to the experimental group during hook up time prior to initiation of PSG. Results: Compared to controls, stress, and anxiety level after PSG in the music group were significantly lower reflected in post-intervention State Trait questionnaire (35.6 ± 10.8 vs 47.6 ± 6.1; P < 0.01) and difference of pre- and post- PSG State Trait score (-12.4 ± 12.8 vs 0.52 ± 7.7; P < 0.01). Conclusions: Music therapy substantially reduced stress and anxiety related with overnight PSG. Thus, these could be offered to patients prior to initiation of the sleep test for relaxation. However, there was no alteration in sleep architecture and other sleep quality indices associated with music therapy.