Publication: ความคงที่ของการวินิจฉัยโรคอารมณ์สองขั้วในผู้ป่วยเด็กและวัยรุ่น
70
10
Issued Date
2553
Resource Type
Language
tha
ISSN
0125-3611 (Print)
2651-0561 (Online)
2651-0561 (Online)
Rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
Rights Holder(s)
ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
รามาธิบดีเวชสาร. ปีที่ 33, ฉบับที่ 3 (ก.ค.-ก.ย. 2553), 176-184
Suggested Citation
นิดา ลิ้มสุวรรณ, มนัท สูงประสิทธิ์, Nida Limsuwan, Manas Soongprasit ความคงที่ของการวินิจฉัยโรคอารมณ์สองขั้วในผู้ป่วยเด็กและวัยรุ่น. รามาธิบดีเวชสาร. ปีที่ 33, ฉบับที่ 3 (ก.ค.-ก.ย. 2553), 176-184. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/79866
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
ความคงที่ของการวินิจฉัยโรคอารมณ์สองขั้วในผู้ป่วยเด็กและวัยรุ่น
Alternative Title(s)
Diagnostic Stability of Bipolar Disorder in Children and Adolescents
Other Contributor(s)
Abstract
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอัตราความคงที่ของการวินิจฉัยโรคอารมณ์สองขั้วในผู้ปวยเด็กและวัยรุ่น และปัจจัยที่ส่งผลต่อความคงที่ในการวินิจฉัยโรคอารมณ์สองขั้วในผู้ป่วยเด็กและวัยรุ่น
วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบ retrospective chart review โดยการทบทวนเวชระเบียนของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยเป็นโรคอารมสองขั่วที่อายุน้อยกว่า 19 ปี โดยกลุ่มประชากรศึกษาเป็นผู้ปวยที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลรามาธิบดีในช่วงตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2541 จนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทั้งผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน
ผลการศึกษา: กลุ่มประชากรศึกษา 49 ราย มีอายุเมื่อได้รับการวินิจฉัยตั้งแต่ 8-18 ปี (อายุเฉลี่ย 15.26 ปี) และมีระยะเวลาติตตามการรักษาเฉลี่ย 4.18 ± 13.10 ปี (mean ± S.D.) เมื่อได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอารมณ์สองขั้วแล้วส่วนใหญ่คือ 36 ราย (ร้อยละ 73.47) มีการวินิจฉัยสุดท้ายเป็นโรคอารมณ์สองขั้ว ส่วนที่เหลืออีก 13 ราย (ร้อยละ 26.53) มีการเปลี่ยนแปลงการวินิจฉัยไปเป็นโรคทางจิตเวชอื่น การวินิจฉัยที่เปลี่ยนแปลงไปจากโรคอารมณ์สองขั้ว อันดับที่ 1 ได้แก่ schizoaffective disorder ค่ามัธยฐานของระยะเวลา (median time) ที่เกิดการเปลี่ยนการวินิจฉัยคือ 2.02 ปี ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อความคงที่ของวินิจฉัย ได้แก่ การ์ใช้เกณฑ์การวินิจฉัยตาม DSM - IV
สรุป: ในกลุ่มผู้ป่วยเด็กและวัยรุ่นเมื่อได้รับการวินิจฉัยโรคอารมณ์สองขั้วแล้วประมาณร้อยละ 30 มีการเปลี่ยนแปลงการวินิจฉัยไปเป็นโรคทางจิตเวชอื่นและการใช้เกณฑ์การวินิจฉัยตาม DSM - IV มีความสัมพันธ์กับความคงที่ของการวินิจฉัย
Objective: To examine diagnostic stability of bipolar disorder in children and adolescents and to determine factors associated with diagnostic stability. Method: This was a retrospective chart review of patients who were diagnosed bipolar disorder when they were below 19 years old. All subjects, both inpatients and outpatients, received psychiatric care at Ramathibodi hospital during January 1998 to May 2008. Results: There were 49 subjects who received the diagnosis during 8 - 18 years of age (mean 15.26 years) and the follow-up time was 4.18 + 3.10 years (mean ± S.D.). After receiving the diagnosis of bipolar disorder, 36 from 49 subjects (73.47%) were finally diagnosed bipolar disorder, whereas 13 subjects' diagnosis (26.53%) were changed to other psychiatric disorders which the most frequent diagnosis were schizoaffective disorder. The media time to change diagnosis was 2.02 years. Factor associated with diagnostic stability was using DSM IV criteria for diagnosis. Conclusions: Among children and adolescents, after receiving the diagnosis of bipolar disorder, approximately 30% of patients had diagnostic changes to other psychiatric disorders and factor associated with diagnostic stability was using DSM IV criteria for diagnosis.
Objective: To examine diagnostic stability of bipolar disorder in children and adolescents and to determine factors associated with diagnostic stability. Method: This was a retrospective chart review of patients who were diagnosed bipolar disorder when they were below 19 years old. All subjects, both inpatients and outpatients, received psychiatric care at Ramathibodi hospital during January 1998 to May 2008. Results: There were 49 subjects who received the diagnosis during 8 - 18 years of age (mean 15.26 years) and the follow-up time was 4.18 + 3.10 years (mean ± S.D.). After receiving the diagnosis of bipolar disorder, 36 from 49 subjects (73.47%) were finally diagnosed bipolar disorder, whereas 13 subjects' diagnosis (26.53%) were changed to other psychiatric disorders which the most frequent diagnosis were schizoaffective disorder. The media time to change diagnosis was 2.02 years. Factor associated with diagnostic stability was using DSM IV criteria for diagnosis. Conclusions: Among children and adolescents, after receiving the diagnosis of bipolar disorder, approximately 30% of patients had diagnostic changes to other psychiatric disorders and factor associated with diagnostic stability was using DSM IV criteria for diagnosis.