ความพึงพอใจและความมั่นใจในตนเองในการพยาบาลผู้ป่วยเด็กที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวของนักศึกษาพยาบาลฟลังการเรียนรู้ด้วยการใช้สถาการณ์จำลองเสมือนจริง

Abstract

ในปัจจุบันรูปแบบการศึกษาทางการพยาบาลถือเป็นปัจจัยหนึ่งที่มีความสำคัญในเรื่องของ การพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนของนักศึกษาพยาบาล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีโดย ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณร่วมกับเชิงคุุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ในด้านความ พึงพอใจและความมั่นใจในตนเองในการพยาบาลผู้ป่วยเด็กที่มีสภาวะหัวใจล้มเหลวด้วยวิธีการสอนโดยใช้ สถานการณ์ จำลองเสมือนจริง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลรามาธิบดีชั้นปีที่ 3 ที่ได้รับการเรียนการ สอนโดยใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริง การวิจัยเชิงปริมาณคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 55 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมููล ประกอบด้วย แบบสอบถามความพึงพอใจและความมั่นใจ ในตนเองหลังผ่านการเรียนรู้ด้วยการใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วย โปรแกรมสถิติเชิงพรรณนา ส่วนการวิจัยเชิงคุุณภาพ ผู้วิจัยเลือกผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 30 ราย เก็บข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยวิธีการวิเคราะห์์เชิงเนื้อหา ผล การศึกษาพบว่าภายหลังการเรียนรู้ด้วยสถานการณ์จำลองเสมือนจริงเรื่องการพยาบาลผู้ป่วยเด็กที่มีภาวะ หัวใจล้มเหลว นักศึกษาพยาบาลมีความพึงพอใจและมีความมั่่นใจในตนเองในระดับมากและมากที่สุุด ผลการสนทนากลุ่ม พบว่า นักศึกษามีความพึงพอใจในการเรียนการสอนด้วยการใช้สถานการณ์จำลอง เสมือนจริง และตื่นเต้นที่ได้เรียนรู้ในเรื่องเกี่ยวกับการพยาบาลผู้ป่วยเด็กที่มีอาการซับซ้อน ได้้ฝึกการนำความรู้จากทฤษฎีและประสบการณ์มาใช้ในการดูแลผู้ป่วยเด็กและครอบครัว ดังนั้นจึงควรพิจารณาใช้ การเรียนรู้ด้วยสถานการณ์ จำลองเสมือนจริงในการพัฒนาการเรียนการสอนสำหรับนักศึกษาพยาบาลต่่อไป

Nursing education is essential to improve the quality of nursing learning. The mixed-method study approach consisting of a quantitative and qualitative design, was used to assess the satisfaction with learning outcomes and self-confidence in caring for pediatric patients with heart failure by using high fidelity simulation-based learning. Purposive sampling was used to recruit the participants, who were the third-year students of Ramathibodi School of Nursing and currently experienced high fidelity simulation-based learning. In the quantitative design, 55 nursing students participated in the study. A questionnaire was used to collect data on satisfaction with and self-confidence in nursing care after attending the high fidelity simulation. The quantitative data were analyzed with descriptive statistics. For the qualitative design, from the 55 students, 30 participants were specifically selected. The qualitative data collected from focus group interviews were then analyzed by content analysis. The results demonstrated that nursing students who experienced high fidelity simulation-based learning had a high to the highest level of satisfaction with and self-confidence in caring for pediatric patients with heart failure. Also, from the focus group, the students were satisfied with the high fidelitysimulation and excited to learn about nursing care for pediatric patients with complex symptoms. They had practiced in applying theoretical knowledge and experience in nursing care for pediatric patients. Therefore, high fidelity simulation-based learning should be considered to develop the teaching and learning strategies for nursing students.