Publication: ปัจจัยคัดสรรในการทำนายพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนของบุคลากร ทางการพยาบาล
2
1
Issued Date
2554
Resource Type
Language
tha
ISSN
0858-9739 (Print)
2672-9784 (Online)
2672-9784 (Online)
Rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
Rights Holder(s)
โรงเรียนพยาบาลรามาธิบดี คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
รามาธิบดีพยาบาลสาร. ปีที่ 17, ฉบับที่ 1 (2554), 1-19
Suggested Citation
พิชญ์ประอร ยังเจริญ, สุภาพ อารีเอื้อ, พรทิพย์ มาลาธรรม, Phichpraorn Youngcharoen, Suparb Aree-Ue, Porntip Malathum ปัจจัยคัดสรรในการทำนายพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนของบุคลากร ทางการพยาบาล. รามาธิบดีพยาบาลสาร. ปีที่ 17, ฉบับที่ 1 (2554), 1-19. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/48603
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
ปัจจัยคัดสรรในการทำนายพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนของบุคลากร ทางการพยาบาล
Alternative Title(s)
Selected Factors Predicting Osteoporosis Preventive Behavior among Nursing Personnel
Other Contributor(s)
Abstract
ภาวะกระดูกพรุนเป็นภัยเงียบที่ส่งผลกระทบต่อสตรี การประเมินปัจจัยที่เกี่ยวข้อง
กับการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนเป็นสิ่งสำคัญ โดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัย
บรรยายเชิงความสัมพันธ์มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถของปัจจัยคัดสรร (อายุ การ
ศึกษา รายได้ ค่าดัชนีมวลกาย การใช้ฮอร์โมนทดแทน ความรู้เกี่ยวกับภาวะกระดูกพรุน ความ
เชื่อด้านสุขภาพเกี่ยวกับภาวะกระดูกพรุน) ในการทำนายพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุน
ของบุคลากรทางการพยาบาล กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยพยาบาลวิชาชีพ พยาบาลเทคนิค และ
ผู้ช่วยพยาบาลที่มีอายุระหว่าง 20 ถึง 60 ปี จำนวน 170 คน ที่ปฏิบัติงานอยู่ในโรงพยาบาลระดับ
ตติยภูมิ 3 แห่งในกรุงเทพมหานคร เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนเมษายน ถึงเดือนมิถุนายน
2551 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
แบบ Enter ผลการศึกษาพบว่า บุคลากรทางการพยาบาลมีความรู้เกี่ยวกับภาวะกระดูกพรุนอยู่
ในระดับปานกลาง และ ร้อยละ 82.9 มีพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนโดยรวมอยู่ในระดับต่ำ
โดยการรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนมีความสัมพันธ์ทางลบ
กับพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุน ในขณะที่ความมั่นใจในสมรรถนะของตนในการปฏิบัติ
พฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนและการรับรู้แรงจูงใจในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันภาวะ
กระดูกพรุนมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุน โดยปัจจัยคัดสรร
ทั้งหมดสามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนได้ร้อยละ 28 อย่างมีนัยสำคัญ
ทางสถิติที่ระดับ .05 โดยความมั่นใจในสมรรถนะของตนในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันภาวะ
กระดูกพรุนเป็นปัจจัยที่มีความสามารถในการทำนายสูงที่สุด ผลจากการศึกษาครั้งนี้มีข้อเสนอ
แนะให้มีการจัดโปรแกรมส่งเสริมการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนให้แก่บุคลากร
ทางการพยาบาลโดยเน้นการส่งเสริมความมั่นใจในสมรรถนะของตนในการปฏิบัติพฤติกรรม
ป้องกันภาวะกระดูกพรุนและการรับรู้แรงจูงใจในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุน
รวมถึงลดการรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันภาวะกระดูกพรุนของบุคลากร
ทางการพยาบาลเพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดกระดูกหักจากภาวะกระดูกพรุนในอนาคต
Osteoporosis is a silent disease affecting primarily women. A current approach for the assessing of several factors related to the osteoporosis preventive behaviors (OPPB) such as weight-bearing exercise and calcium intake is needed. The aim of this descriptive correlational study was to investigate the predictive power of selected factors (age, education level, income, body mass index, hormone replacement therapy, knowledge about osteoporosis, and health belief about osteoporosis) to osteoporosis preventive behaviors among nursing personnel. A total sample of 170 nursing personnel consisting of professional nurses, technical nurses, and practical nurses aged from 20 to 60 years were recruited in the study. The research setting included three government tertiary care hospitals in Bangkok. Data collection were conducted from April to June, 2008. Statistical analysis was performed using Pearson’s product moment correlation coefficient and multiple regression with the Enter method. Findings revealed that participants had a moderate level of osteoporosis knowledge, and 89.2% of them had a low level of OPPB. In addition, a significant inverse relationship was found between perceived barriers towards osteoporosis preventive behavior and OPPB. Yet a positive relationship was found between self-efficacy and OPPB, and between health motivation in osteoporosis prevention and OPPB. All selected variables could together explain 28% of the variance in OPPB; self-efficacy in osteoporosis prevention emerged as the strongest predictor of OPPB among participants. The results suggest that interventions should aim at promoting self-efficacy in osteoporosis prevention as well as public health motivation in osteoporosis prevention. Interventions should also aim to reduce perceived barriers to osteoporosis preventive behaviors among nursing personnel in order to decrease their risk of osteoporotic fractures later in life.
Osteoporosis is a silent disease affecting primarily women. A current approach for the assessing of several factors related to the osteoporosis preventive behaviors (OPPB) such as weight-bearing exercise and calcium intake is needed. The aim of this descriptive correlational study was to investigate the predictive power of selected factors (age, education level, income, body mass index, hormone replacement therapy, knowledge about osteoporosis, and health belief about osteoporosis) to osteoporosis preventive behaviors among nursing personnel. A total sample of 170 nursing personnel consisting of professional nurses, technical nurses, and practical nurses aged from 20 to 60 years were recruited in the study. The research setting included three government tertiary care hospitals in Bangkok. Data collection were conducted from April to June, 2008. Statistical analysis was performed using Pearson’s product moment correlation coefficient and multiple regression with the Enter method. Findings revealed that participants had a moderate level of osteoporosis knowledge, and 89.2% of them had a low level of OPPB. In addition, a significant inverse relationship was found between perceived barriers towards osteoporosis preventive behavior and OPPB. Yet a positive relationship was found between self-efficacy and OPPB, and between health motivation in osteoporosis prevention and OPPB. All selected variables could together explain 28% of the variance in OPPB; self-efficacy in osteoporosis prevention emerged as the strongest predictor of OPPB among participants. The results suggest that interventions should aim at promoting self-efficacy in osteoporosis prevention as well as public health motivation in osteoporosis prevention. Interventions should also aim to reduce perceived barriers to osteoporosis preventive behaviors among nursing personnel in order to decrease their risk of osteoporotic fractures later in life.