Publication: ความสุขพอเพียง
| dc.contributor.author | วรชัย ทองไทย | en_US |
| dc.contributor.other | มหาวิทยาลัยมหิดล. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม | en_US |
| dc.date.accessioned | 2014-08-26T08:35:00Z | |
| dc.date.accessioned | 2017-10-25T09:27:19Z | |
| dc.date.available | 2014-08-26T08:35:00Z | |
| dc.date.available | 2017-10-25T09:27:19Z | |
| dc.date.created | 2557-08-26 | |
| dc.date.issued | 2555-03 | |
| dc.description.abstract | ปัจจุบันคนไทยมีความสุขน้อยกว่าแต่ก่อน เพราะหลงอยู่ในความสุขแบบบริโภคนิยม ซึ่งเป็นความสุขชั่วคราว และจะนำไปสู่ความทุกข์ในระยะยาวได้ หนทางแก้ไขคือ การหันกลับไปหาความสุขที่มีอยู่แล้วในวัฒนธรรมดั้งเดิมของไทย ได้แก่ คิหิสุข (สุขของคฤหัสถ์) หรือ ความสุขพอเพียง พุทธศาสนาเป็นศาสนาแห่งความสุข และมีคำสอนเกี่ยวกับความสุขมากมายหลายระดับ มีทั้งคำสอนสำหรับผู้ครองเรือน หรือผู้ที่ยังดำรงชีวิตอยู่ในสังคม ซึ่งเป็นคำสอนเพื่อประโยชน์ทางวัตถุ และเพื่อความสุขในปัจจุบัน นอกจากนี้ยังมีคำสอนสำหรับผู้สละเรือนแล้วซึ่งเป็นคำสอนเพื่อประโยชน์ลึกซึ้งทางจิตใจและความสุขสูงสุด การส่งเสริมให้คนไทยหันมาสนใจกับความสุขพอเพียงนั้น นักวิจัยต้องทำให้เห็นในเชิงประจักษ์ว่า ความสุขพอเพียงเป็นความสุขที่แท้จริงและยั่งยืน โดยทำวิจัยเพื่อพิสูจน์สมมุติฐาน 4 ข้อ คือ 1) รายได้ที่ได้มาโดยสุจริตทำให้มีความสุข 2) รายจ่ายที่ประกอบด้วยปัญญาทำให้มีความสุข 3) การไม่มีหนี้สินทำให้มีความสุข และ 4) การประพฤติที่ไม่มีโทษทำให้มีความสุข | en_US |
| dc.identifier.citation | วารสารประชากร. ปีที่ 3, ฉบับที่ 2 (2555), 25-41. | en_US |
| dc.identifier.uri | https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/2948 | |
| dc.language.iso | tha | en_US |
| dc.rights | มหาวิทยาลัยมหิดล | en_US |
| dc.subject | ความสุข | en_US |
| dc.subject | ความสุขพอเพียง | en_US |
| dc.subject | ความสุขที่ยั่งยืน | en_US |
| dc.subject | ความสุขในพุทธศาสนา | en_US |
| dc.subject | ความต้องการ | en_US |
| dc.subject | บทบาทของนักวิจัย | en_US |
| dc.title | ความสุขพอเพียง | en_US |
| dc.title.alternative | Sufficient happiness | en_US |
| dc.type | Article | en_US |
| dspace.entity.type | Publication |
