Publication: ความหลากหลายของไลเคนในสังคมพืช อุทยานแห่งชาติแม่วงก์
29
Accepted Date
2556-04-04
Issued Date
2557-05-14
Resource Type
Language
tha
Rights
Mahidol University
Bibliographic Citation
วารสารวนศาสตร์. ปีที่ 33, ฉบับที่ 1 (2557), 1-10.
Suggested Citation
วันวิสา พิลึก, ประสงค์ สงวนธรรม, สุระ พัฒนเกียรติ, Wanvisa Piluek, Prasong Saguantam, Sura Pattanakiat ความหลากหลายของไลเคนในสังคมพืช อุทยานแห่งชาติแม่วงก์. วารสารวนศาสตร์. ปีที่ 33, ฉบับที่ 1 (2557), 1-10.. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/48416
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
ความหลากหลายของไลเคนในสังคมพืช อุทยานแห่งชาติแม่วงก์
Alternative Title(s)
Lichen in Diversity in Plant Communities of Mae Wong National Park
Other Contributor(s)
Abstract
The study on species and quantity of lichens in plant communities at Mae Wong National
Park by laying out the survey and data collecting sampling in 4 forest types: lower montane
rainforest, dry evergreen forest, mixed deciduous forest and dry deciduous dipterocarp forest.
Five sample plots were allocated in each forest type, when field data collection was done during
November 2012-February 2013. It revealed that 411 samples of lichen were found on bark and the
forest floor. All specimens are identified in to 76 species 30 genera 16 families, which five most
frequent families are in colony of Physciaceae, Graphidaceae, Parmeliaceae, Trypetheliaceae
and Usneaceae and were estimated at 27.63, 23.68, 14.47, 7.89 and 6.58 percent; respectively.
According to the plant communities analysis, it concluded that the highest Importance
Value Index (IVI) in lower montane rainforest were Lithocarpus fenestratus, Quercus ramsbottomii,
Castanopsis acuminatissima (33.08, 28.76 and 17.63 percent; respectively).The top most IVI in
dry evergreen forest were Lagerstroemia floribunda, Grewia eriocarpa and Croton roxburghii
(26.27, 23.29 and 21.42 percent respectively). Mixed deciduous forest contains the most IVI
of Schleichera oleosa, Tectona grandis and Xylia xylocarpa (51.10, 42.95 and 22.31 percent;
respectively). The high range IVI in dry deciduous dipterocarp forest were Shorea obtuse and
Shorea siamensis (98.99 and 60.01 percent; respectively)
It can be summarized that plant community in the lower montane rainforest composed
of 37 species in 30 genera and 21 families and a variety of 35 Lichen species, in 18 genera and
9 families. The dry evergreen forest had 42 tree species in 40 genera and 26 families, and 29
lichen species in 15 genera and 12 families. The mixed deciduous forest had 40 tree species in 34 genera and 22 families, and 38 species of lichen in 13 genera and 6 families. The dry deciduous
dipterocarp forest had 16 tree species in 18 genera and 11 families, and 34 species of lichen, 12
genera and 7 families. The dry evergreen forest had the most variety of tree species, where as the
mixed deciduous forest had the most lichens species.
การศึกษาชนิดและปริมาณไลเคนในสังคมพืชเขตอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ โดยการเก็บตัวอย่าง 4 ประเภทป่า ได้แก่ ป่าดิบเขา ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง ระยะเวลาศึกษา พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 - มกราคม พ.ศ. 2556 เก็บรวบรวมตัวอย่างไลเคนบนเปลือกไม้และบนพื้นป่าได้จำนวน 411 ตัวอย่าง นำมาจำแนกชนิดไลเคนได้ 76 ชนดิ 30 สกลุ 16 วงศ์วงศ์ที่ความหลากหลายชนิด มากที่สุด 5 วงศ์ได้แก่ Physciaceae, Graphidaceae, Parmeliaceae, Trypetheliaceae และ Usneaceae คิดเป็นร้อยละ 27.63, 23.68, 14.47, 7.89 และ 6.58 ตามลำดับ การสำรวจสังคมพืช พบว่าป่าดิบเขามีพันธุ์ไม้ที่มีค่าดัชนีความสำคัญของพรรณไม้ (IVI) สูงสุดคือ ก่อพวง ก่อตลับ ก่อเดือย (ร้อยละ 33.08, 28.76 และ 17.63 ตามลำดับ) ป่าดิบแล้งมีพันธุ์ไม้ที่มีค่า IVI สูงสุดคือ ตะแบก ปอลาย และเปล้าใหญ่ (ร้อยละ 26.27, 23.29 และ 21.42 ตามลำดับ) ป่าเบญจพรรณมีพันธุ์ไม้ที่มีค่า IVI สูงสุดคือ ตะคร้อ สัก และแดง (ร้อยละ 51.10, 42.95 และ 22.31 ตามลำดับ) ป่าเต็งรังมีพันธุ์ไม้ที่มีค่า IVI สูงสุดคือเต็งและรัง (ร้อยละ 98.99 และ 60.01 ตามลำดับ) จากผลการวิจัยพบว่า ป่าดิบเขามีความหลากหลายของพรรณไม้ 37 ชนิด 30 สกุล 21 วงศ์ มีความหลากหลาย ของชนิดไลเคน 35 ชนิด 18 สกุล 9 วงศ์ ป่าดิบแล้งมีความหลากหลายของพรรณไม้ 42 ชนิด 40 สกุล 26 วงศ์ มี ความหลากหลายของชนิดไลเคน 29 ชนิด 15 สกุล 12 วงศ์ ป่าเบญจพรรณมีความหลากหลายของพรรณไม้ 40 ชนิด 34 สกุล 21 วงศ์มีความหลากหลายของชนิดไลเคน 38 ชนิด 13 สกุล 6 วงศ์ และป่าเต็งรังมีความหลากหลายของพรรณไม้ 16 ชนิด 18 สกุล 11 วงศ์ มีความหลากหลายของชนิดไลเคน 34 ชนิด 12 สกุล 7 วงศ์ สรุปได้ว่าสังคมพืชป่าดิบแล้ง มีความหลากหลายของชนิดพรรณไม้มากที่สุดและป่าเบญจพรรณมีความหลากหลายของชนิดไลเคนมากที่สุด
การศึกษาชนิดและปริมาณไลเคนในสังคมพืชเขตอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ โดยการเก็บตัวอย่าง 4 ประเภทป่า ได้แก่ ป่าดิบเขา ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง ระยะเวลาศึกษา พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 - มกราคม พ.ศ. 2556 เก็บรวบรวมตัวอย่างไลเคนบนเปลือกไม้และบนพื้นป่าได้จำนวน 411 ตัวอย่าง นำมาจำแนกชนิดไลเคนได้ 76 ชนดิ 30 สกลุ 16 วงศ์วงศ์ที่ความหลากหลายชนิด มากที่สุด 5 วงศ์ได้แก่ Physciaceae, Graphidaceae, Parmeliaceae, Trypetheliaceae และ Usneaceae คิดเป็นร้อยละ 27.63, 23.68, 14.47, 7.89 และ 6.58 ตามลำดับ การสำรวจสังคมพืช พบว่าป่าดิบเขามีพันธุ์ไม้ที่มีค่าดัชนีความสำคัญของพรรณไม้ (IVI) สูงสุดคือ ก่อพวง ก่อตลับ ก่อเดือย (ร้อยละ 33.08, 28.76 และ 17.63 ตามลำดับ) ป่าดิบแล้งมีพันธุ์ไม้ที่มีค่า IVI สูงสุดคือ ตะแบก ปอลาย และเปล้าใหญ่ (ร้อยละ 26.27, 23.29 และ 21.42 ตามลำดับ) ป่าเบญจพรรณมีพันธุ์ไม้ที่มีค่า IVI สูงสุดคือ ตะคร้อ สัก และแดง (ร้อยละ 51.10, 42.95 และ 22.31 ตามลำดับ) ป่าเต็งรังมีพันธุ์ไม้ที่มีค่า IVI สูงสุดคือเต็งและรัง (ร้อยละ 98.99 และ 60.01 ตามลำดับ) จากผลการวิจัยพบว่า ป่าดิบเขามีความหลากหลายของพรรณไม้ 37 ชนิด 30 สกุล 21 วงศ์ มีความหลากหลาย ของชนิดไลเคน 35 ชนิด 18 สกุล 9 วงศ์ ป่าดิบแล้งมีความหลากหลายของพรรณไม้ 42 ชนิด 40 สกุล 26 วงศ์ มี ความหลากหลายของชนิดไลเคน 29 ชนิด 15 สกุล 12 วงศ์ ป่าเบญจพรรณมีความหลากหลายของพรรณไม้ 40 ชนิด 34 สกุล 21 วงศ์มีความหลากหลายของชนิดไลเคน 38 ชนิด 13 สกุล 6 วงศ์ และป่าเต็งรังมีความหลากหลายของพรรณไม้ 16 ชนิด 18 สกุล 11 วงศ์ มีความหลากหลายของชนิดไลเคน 34 ชนิด 12 สกุล 7 วงศ์ สรุปได้ว่าสังคมพืชป่าดิบแล้ง มีความหลากหลายของชนิดพรรณไม้มากที่สุดและป่าเบญจพรรณมีความหลากหลายของชนิดไลเคนมากที่สุด