EN-Article
Permanent URI for this collectionhttps://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/49
Browse
Recent Submissions
Publication Open Access Evaluation of Land Use Land Cover Changes in Nan Province, Thailand, Using Multi-Sensor Satellite Data and Google Earth Engine(2023) Jiratiwan Kruasilp; Sura Pattanakiat; Thamarat Phutthai; Poonperm Vardhanabindu; Pisut NakmuenwaiLand use and land cover (LULC) conversion has become a chronic problem in Nan province. The primary factors of changes are lacking arable land, agricultural practices, and agriculture expansion. This study evaluated the usefulness of multi-sensor Landsat-5 (LS5), Landsat-8 (LS8), Sentinel-1 (S1), and Sentinel-2 (S2) satellite data for monitoring changes in LULC in Nan province, Thailand during a 30-year period (1990-2019), using a random forest (RF) model and the cloud-based Google Earth Engine (GEE) platform. Information of established land management policies was also used to describe the LULC changes. The median composite of the input variables selection from multi-sensor data were used to generate datasets. A total of 36 datasets showed the overall accuracy (OA) ranged from 51.70% to 96.95%. Sentinel-2 satellite images combined with the Modified Soil-Adjusted Vegetation Index (MSAVI) and topographic variables provided the highest OA (96.95%). Combination of optical (i.e., S2 and LS8) and S1 Synthetic Aperture Radar (SAR) data expressed better classification accuracy than individual S1 data. Forest cover decreased continuously during five consecutive periods. Coverage of maize and Pará rubber trees rapidly expanded in 2010-2014. These changes indicate an adverse consequence of the established economic development promoted by industrial and export agriculture. The findings strongly support the use of the RF technique, GEE platform and multi-sensor satellite data to enhance LULC classification accuracy in mountainous area. This study recommended that certain informative and science-based evidence will encourage local policymakers to identify priority areas for land management and natural resource conservation.Publication Open Access Interactive Governance for the Sustainability of Marine and Coastal Resources in Thailand(2022) Suvaluck Satumantpan; Ratana ChuenpagdeeCoastal zones are biodiverse, with complex and dynamic interconnectivity between terrestrial and marine areas, and with multiple interactions between ecological and social systems. Despite on-going efforts to conserve and protect these ecosystems, destructive extraction and unsustainable resource utilization are persistent, posing challenges for governance. Issues and concerns in coastal zones are cross-sectoral and cross-boundary, often with overlapping jurisdictions. They are considered ‘wicked’ governance problems, requiring nuanced approaches to address, rather than technical quick fixes. Interactive governance is one such approach that examines relationships within and between the ecological and social systems, as well as with the governing system. Theoretically, the governability of coastal zones depends on the inherent quality of these systems and their interactions, and improving governability needs to take place in all three orders of governance. At the ‘first order’, a better understanding of the diversity, complexity and dynamics of coastal zones, and related scale issues is required. Improving governability at the ‘second order’ involves evaluating and adjusting the existing legal and institutional frameworks to improve the performance and the correspondence with the systems they aim to govern. Finally, discussion about coastal governance needs to be elevated to ‘meta-order’ where principles are set and values derived so that hard choices can be made, for instance, between conservation and utilization of coastal resources. Guided by the interactive governance framework, the paper presents an overview of coastal governance in Thailand, summarizing key features of the natural, social and governing systems associated with coastal zones, and discussing what can be done to improve coastal governability.Publication Open Access Methane and Nitrous Oxide Emissions from Lowland Rice as Affected by Farmers’ Adopted Fertilizer Applications under Two Crop Establishment Methods in Myanmar(2022) Myo Thet Tin; Amnat Chidthaisong; Nathsuda Pumijumnong; Noppol Arunrat; Monthira YuttithamIdentifying the optimal rice establishment option combined with specific fertilizer application can lower the global warming potential (GWP) and greenhouse gases intensity (GHGI) of rice production. In this study, methane (CH4) and nitric oxide (N2O) emissions and rice yields under different fertilizer application methods and two different planting methods, transplanted rice (TPR) and wet bed direct seeded rice (WDSR), was measured. Field experiments using a split plot design and closed chamber-GC method for gas flux measurements were conducted. CH4 and N2O emissions ranged from 1.83-4.68 mg/m2/h and 0.073-0.135 mg/m2/h, respectively. Minimum CH4 and N2O emissions were observed at 48-69 days after seedling (DAS) (tiller stage), while maximum emissions were generally found at 90 DAS or early primordial initiation (EPI) stage. It was found that TPR produced more CH4 and N2O than WDSR across fertilizers methods almost each growth stage throughout the growing period. Regarding GHGs emission factors, CH4 emissions were negatively correlated with soil pH (-0.35*, N=18). At higher soil pH, lower CH4 emissions were found in early growth stages. The N2O emissions did not correlate with soil pH (-0.04 ns, N=18). The highest average CH4 emission was reached in 90 days after seedling and EPI when the soil temperature was maximal at 34.8ºC. The correlation coefficient (r) between CH4 emission and soil temperature was 0.48*, N=18, indicating a positive correlation.Publication Open Access Population Structure and Spatial Distribution of Tree Species in Lower Montane Forest, Doi Suthep-Pui National Park, Northern Thailand(2022) Dokrak Marod; Prateep Duengkae; Sarawood Sangkaew; Phruet Racharak; Warong Suksavate; Suwimon Uthairatsamee; Lamthai Asanok; Torlarp Kamyo; Sathid Thinkampheang; Sutheera Heumhuk; Panida Kachina; Jakkapong Thongsawi; Wongsatorn Phumpuang; Paanwaris Paansri; Wimonmart Nuipakdee; Pisut Nakmuenwai; Sura PattanakiatPlant diversity is important for sustainable development, particularly in watershed areas. This study explored tree population and diversity in a lower montane forest (LMF). A 16-ha permanent plot was established in LMF at Huai Kogma sub-watershed, northern Thailand. All trees with a diameter at breast height ≥ 2 cm were tagged, measured, identified, and their coordinates were mapped. The results showed that 220 species in 139 genera from 63 plant families were found. The dominant families based on species numbers and tree density were Fagaceae, Lauraceae, and Theaceae. The most dominant species were Castanopsis acuminatissima, Schima wallichii, Castanopsis armata, and Styrax benzoides. Diameter classes for climax species frequently followed negative exponential distributions, indicating their populations could be maintained into the future. By contrast, pioneer species, such as Macaranga indica, Morus macroura, and Rhus javanica, had discontinuous distribution, and were mostly found in gap areas, indicating successful regeneration may require high light intensity. Spatial distribution patterns based on Morisita’s index showed that most of the selected species had clumped patterns, particularly those in the Fagaceae family, which were predominantly distributed along the mountain ridge. Tree distribution patterns can affect ecological dynamics, thus reinforcing patterns dependent on local interactions such as the abundance of and distance to available resources. Our finding can aid evaluations of forest sustainability, and support the biodiversity conservation plans. In particular, the selection of suitable species for LMF restoration programs where mixed plantings of pioneer and climax species are planned.Publication Open Access Estimation of Effects of Air Pollution on the Corrosion of Historical Buildings in Bangkok(2022) Nuttacha Daengprathum; Rattapon Onchang; Kanchana Nakhapakorn; Ornprapa Robert; Aungsiri Tipayarom; Peter Johann SturmHistorical buildings are recognized as the valuable cultural heritage of a nation. They may suffer material deterioration unavoidably because of exposure to air pollution. We used geographic information systems with dose-response functions (DRFs) to estimate the corrosion of copper and Portland limestone, and their risk of corrosion with regard to historical buildings in Bangkok, Thailand. The first step was to find a suitable spatial interpolation method considering the air pollution and meteorological measurement data for 2010-2019 from 26 monitoring stations in Bangkok and its neighborhoods. Applying multiple performance measures, the inverse distance weighting (IDW) method was found to be the most suitable. Predictions of the pollutant concentration in the spatial atmosphere showed that the concentration of all pollutants (SO2, NO2, O3, and PM10) tends to increase in 2028. Air pollution exposure time duration tends to be a key factor affecting the corrosion of material. The results of spatial corrosion estimations indicated that in 2010, the corrosion of copper and Portland limestone were at acceptable levels; however, the estimated corrosion levels for 2019 and 2028 are higher and beyond the acceptable levels. Moreover, both materials in the Rattanakosin historical area exceed their tolerable corrosion rates with considerably serious risks in 2028. The results can be further used to establish active measures to reduce the rate of corrosion of historical buildings in Bangkok.Publication Open Access Efficiency of Biochar and Bio-Fertilizers Derived from Maize Debris as Soil Amendments(2018) Kritsadapan Palakit; Khwanchai Duangsathaporn; Pichit Lumyai; Narapong Sangram; Purin Sikareepaisarn; Chokdee KhantawanUnsuitable handling of crop residues can result in many environmental problems such as air pollution and soil degradation. In the northern parts of Thailand, such problems are partly caused by the burning of agricultural debris after harvesting. The use of maize debris as an amendment for degraded soil can reduce such problems. The aims of this research were twofold. Firstly, to produce biochar and bio-fertilizer from maize debris to improve the quality of degraded agricultural soil. Secondly, to study the efficiency of biochar and bio-fertilizer in Chinese kale (Brassica alboglabra) cultivation with two different water regimes. From the study, it was found that 2.8 kg of dry maize debris could produce 1 kg of biochar and could store 13.6% organic carbon, while 0.5 kg of dry maize debris mixed with 1.1 kg of cow dung could produce 1 kg bio-fertilizer and could store 16.4% organic carbon. Watering once a day resulted in an increase in the yield which was comparatively greater than watering twice a day. By adding bio-fertilizer at 25% (w/w) in soil, the fresh weight of the kale plants was found to be about six times greater than those grown in an untreated soil. A suitable amount of bio-fertilizer to be added to soil for Chinese kale cultivation ranged between 15-30% (w/w), while a maximum of 25-30% (w/w) bio-fertilizer in soil was sufficient for plant growth and it was not necessary to add biochar to the soil.Publication Open Access Assessment of the Potential Climate Change on Rice Yield in Lower Ayeyarwady Delta of Myanmar Using EPIC Model(2018) Naw Mar Lar; Noppol Arunrat; Soe Tint; Nathsuda PumijumnongClimate change has been occurring and its consequences are a threat to rice production and hence food security. In this study, the effect of climate change on rice yield has been assessed by using the Environmental Policy Integrated Climate model under climate change scenarios RCP4.5 (medium emissions) and RCP8.5 (high emissions) and to propose alternative adaptive measures for farmers’ livelihoods in the lower Ayeyarwady Delta. The results show that the average yield increase of early rice are 11.84% and 7.56% and the average yield reduction of late rice are 37.37% and 50.89% under both scenarios. The study found that rice yield reduction will be significantly higher under the RCP8.5 than that of RCP4.5 for both rice. Yield reductions are attributed to increases in mean maximum and minimum temperatures and variation in rainfall pattern. The model result suggests that changing the sowing date is a good option for compensating the future rice yield reduction. The other adaptations that offset the rice yield response to climate change include providing farming machines, irrigation facilities, improving infrastructure, improvement in cultivars that resist disease, pest and drought, better weather forecast and extension systems.Publication Open Access ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการนำนโยบายคณะคาร์บอนต่ำ (Low Carbon Faculty) สู่การปฏิบัติของบุคลากรและนักศึกษาคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล(2566) อภิสรา โชติภาภรณ์; วรนันท์ บุตราช; Apisara Chotipaporn; Worranan Bootrachงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม ทัศนคติต่อพฤติกรรม การคล้อยตามบุคคลอ้างอิงเกี่ยวกับพฤติกรรม ความตั้งใจในการแสดงพฤติกรรม และปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการนำนโยบายคณะคาร์บอนต่ำ (Low Carbon Faculty) ไปสู่การปฏิบัติ โดยเก็บข้อมูล จากบุคลากร จำนวน 90 คน และนักศึกษาจำนวน 229 คนของคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Independent Samples Test: T-Test One-way ANOVA และการวิเคราะห์การถดถอย (Regression Analysis) ด้วยโปรแกรม SPSS version 18 ผลการศึกษา พบว่า บุคลากรมีระดับทัศนคติต่อพฤติกรรม ความตั้งใจในการแสดงพฤติกรรม และพฤติกรรมอยู่ในระดับมากที่สุด มีระดับการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม และการคล้อยตามบุคคลอ้างอิงเกี่ยวกับพฤติกรรมอยู่ในระดับมาก สำหรับนักศึกษา พบว่า มีระดับทัศนคติต่อพฤติกรรมมากที่สุด มีระดับความตั้งใจในการแสดงพฤติกรรม พฤติกรรม การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมอยู่ในระดับมาก และมีระดับการคล้อยตามบุคคลอ้างอิงเกี่ยวกับพฤติกรรมในระดับปานกลาง ปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจในการแสดงพฤติกรรมของบุคลากรและนักศึกษาได้แก่ ทัศคติที่มีต่อ (β = 0.63, p-value = 0.00 และ β = 0.41, p-value = 0.00 ตามลาดับ) การรับรู้ความสามารถในการควบคุม (β = 0.28, p-value = 0.00 และ β = 0.31, p-value = 0.00 ตามลาดับ) การคล้อยตามบุคคลอ้างอิงเกี่ยวกับพฤติกรรมของบุคลากร (β = 0.09, p-value = 0.02) มีผลต่อความตั้งใจในการแสดงพฤติกรรม ในขณะที่การคล้อยตามบุคคลอ้างอิงเกี่ยวกับพฤติกรรมของนักศึกษา (β = 0.04, p-value = 0.21) ไม่มีผลต่อความตั้งใจในการแสดงพฤติกรรม สำหรับความตั้งใจการแสดงพฤติกรรมของบุคลากร บุคลากร (β = 0.78, p-value = 0.00) และนักศึกษา (β = 0.63, p-value = 0.00) มีผลต่อพฤติกรรมการนำนโยบายคณะคาร์บอนต่ำ (Low Carbon Faculty) สู่การปฏิบัติอย่างมีนัยสำคัญPublication Open Access Adaptiveness to Enhance the Sustainability of Freshwater-Aquaculture Farmers to the Environmental Changes(2022) Anawach Saithong; Suvaluck Satumanatpan; Kamalaporn Kanongdate; Thiyada Piyawongnarat; Poonyawee Srisantear; Mahidol University. Faculty of Environment and Resource Studies; Rajdamnern Nok Avenue. United Nations Building. United Nations Development Programme; King Mongkut's University of Technology Thonburi. Research, Innovation and Partnership Office; Foundation for Environmental Education for Sustainable Development (Thailand)Two alternative physical adaptations of freshwater-aquaculture farmers were observed along the upstream Bangpakong Watershed, Thailand. First was the modification of aquaculture types: (1) completely changing former species to others; (2) mixing freshwater prawn with current cultured species; (3) mixing fish with L. vannamei, and second was the direct reaction to environmental changes, including adding freshwater into cultured ponds to reduce temperature and dilute salt concentration; modifying pond-depth; aeration application; and reducing the amount of food or net covering on the water surface during flooding. Principal component analysis revealed that four key components (Options, Learning, Competitiveness, and Plan) reflected the perceived adaptive capacity of farmers to environmental changes. However, culture types have no significant effect on these four components. Farmers with an alternative source of income and practicing monoculture fish farming tend to have a greater ability to change occupation. Old age and more extended experience in aquaculture indicated a low ability to change occupation. The well-educated farmers and farmers who preferred to pass on aquaculture occupation to their children showed higher ability to learn and adapt, but this is not the case for older farmers. Thus, understanding the adaptations of the farmers may assist in promoting appropriate development programs based on their contexts as well as helping decision-makers to have a better plan for strengthening their adaptive capacities based on their perceptions.Publication Open Access การพัฒนาและประเมินระบบแจ้งซ่อมบำรุงครุภัณฑ์ออนไลน์คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์(2564) ประทีป เทพยศ; อภิรมย์ อังสุรัตน์; Pratip Tepyot; Apirom Angsurat; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์. งานสารสนเทศ; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์. งานกายภาพและบริการพื้นฐานงานวิจัยนี้ จัดทำขึ้นเพื่อพัฒนาระบบแจ้งซ่อมบำรุงครุภัณฑ์ออนไลน์ให้กับงานกายภาพและบริการพื้นฐาน คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล นอกจากนี้ยังประเมินประสิทธิภาพของระบบโดยวัดจากความพึงพอใจของผู้ให้และผู้ใช้บริการ ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาปัญหา ข้อจำกัด และข้อเสนอแนะจากผู้ใช้บริการระบบแจ้งซ่อมบารุงครุภัณฑ์เดิม ข้อมูลที่ได้ถูกนำมาใช้ในการพัฒนาระบบแจ้งซ่อมบารุงครุภัณฑ์ออนไลน์ ระบบนี้ได้ทำการพัฒนาบนระบบปฏิบัติการ Windows Server 2010 ภายใต้ Internet Information Service (IIS) ด้วยเทคโนโลยี .Net Framework บนฐานข้อมูล Microsoft SQL Server 2000 และประเมินความพึงพอใจหลังทดลองใช้ระบบจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 24 คน ซึ่งเป็นผู้ให้และผู้ใช้บริการระบบแจ้งซ่อมบารุงครุภัณฑ์ออนไลน์ ที่เคยให้บริการและทดลองใช้ระบบแจ้งซ่อมบำรุงครุภัณฑ์ออนไลน์ ผลการศึกษาพบว่า ระบบแจ้งซ่อมบำรุงครุภัณฑ์ออนไลน์พัฒนาขึ้น มีประสิทธิภาพและสามารถนำไปใช้ได้ดีในกระบวนการแจ้งซ่อมบำรุงครุภัณฑ์ออนไลน์ของคณะฯ ผู้ให้และผู้ใช้บริการมีความพึงพอใจต่อระบบภาพรวมอยู่ในระดับดี (Mean ± S.D. = 4.15±0.65) โดยพึงพอใจต่อประสิทธิภาพและประโยชน์ของระบบแจ้งซ่อมบำรุงครุภัณฑ์ออนไลน์ อยู่ในระดับมากที่สุด (Mean ± S.D. = 4.21±0.69) ด้านการสนับสนุนการให้บริการการใช้งาน และด้านการออกแบบโปรแกรม อยู่ในระดับมาก (Mean ± S.D. = 4.15±0.59 และ 4.01±0.60 ตามลาดับ) ดังนั้น ระบบแจ้งซ่อมบำรุงครุภัณฑ์ออนไลน์จึงสามารถสนับสนุนกระบวนการแจ้งซ่อมครุภัณฑ์ของคณะฯ ให้มีความสะดวก รวดเร็ว และถูกต้องมากยิ่งขึ้นPublication Open Access Maceral Association in Coal-bearing Formation of Mae Than Coal Mine in Lampang, Thailand - Implication for Depositional Environment(2022) Thunyapat Sattraburut; Benjavun Ratanasthien; Mahidol University. Faculty of Environment and Resource Studies; Chiang Mai University. Faculty of Science. Department of Geological SciencesThe Mae Than Basin in Lampang Province contains low-ranked coal reserves of northern Thailand. Coal seams and ball clays were mined in the southern part of the basin. This study focuses on the coal petrography of coal samples collected from the upper coal seam in the Mae Than Coal Mine. Both the organic and inorganic constituents provide information on the nature and characteristics of the coal, reflecting the physical and chemical behaviors of coal. Petrological analysis reveals that the Mae Than coals contain more huminite than liptinite macerals, while inertinite is negligible. Huminite occurs mainly in the form of texto-ulminite, textinite, densinite, and gelinite. Liptinite consists of sporinite, cutinite, resinite, suberinite, liptodetrinite, and terpenite. The morphology of cutinite, sporinite, and the presence of terpenite indicate that the peat-forming vegetation may consist of conifers. In addition to the macerals, the coal samples contain a small to moderate amount of mineral matter. Silica and clay minerals are the main minerals found in the cavities and between the cracks of the coals. The assemblage of macerals and mineral matter indicates that the Mae Than coals were formed mainly from common peat-forming vegetation, possibly conifers, in a freshwater forest swamp or mire in a warm temperate climate. In addition, the high degree of preservation of the macerals indicates a high water table and suggests rheotrophic, anoxic, limnotelmatic to telmatic conditions during deposition.Publication Open Access Effect of Fungus-Growing Termite on Soil CO2 Emission at Termitaria Scale in Dry Evergreen Forest, Thailand(2021) Warin Boonriam; Pongthep Suwanwaree; Sasitorn Hasin; Phuvasa Chanonmuang; Taksin Archawakom; Akinori Yamada; Mahidol University. Faculty of Environment and Resource Studies; Suranaree University of Technology. Institute of Science. School of Biology; Valaya Alongkorn Rajabhat University under the Royal Patronage. College of Innovative Management. Innovation of Environmental Management; Thailand Institute of Scientific and Technological Research. Expert Centre of Innovation Clean Energy and Environment; Royal Forest Department. Sakaerat Environmental Research Station; Tokyo Institute of Technology. Department of Biological SciencesTermites are one of the major contributors to high spatial variability in soil respiration. Although epigeal termite mounds are considered as a point of high CO2 effluxes, the patterns of mound CO2 effluxes are different, especially the mound of fungus-growing termites in a tropical forest. This study quantified the effects of a fungus-growing termite (Macrotermes carbonarius) associated with soil CO2 emission by considering their nesting pattern in dry evergreen forest, Thailand. A total of six mounds of M. carbonarius were measured for CO2 efflux rates on their mounds and surrounding soils in dry and wet seasons. Also, measurement points were investigated for the active underground passages at the top 10% of among efflux rates. The mean rate of CO2 emission from termitaria of M. carbonarius was 7.66 µmol CO2/m2/s, consisting of 2.94 and 9.11 µmol CO2/m2/s from their above mound and underground passages (the rate reached up to 50.00 µmol CO2/m2/s), respectively. While the CO2 emission rate from the surrounding soil alone was 6.86 µmol CO2/m2/s. The results showed that the termitaria of M. carbonarius contributed 8.4% to soil respiration at the termitaria scale. The study suggests that fungus-growing termites cause a local and strong variation in soil respiration through underground passages radiating out from the mounds in dry evergreen forest.Publication Open Access Impact of Climate Change on Reservoir Reliability: A Case of Bhumibol Dam in Ping River Basin, Thailand(2561) Allan Sriratana Tabucanon; Areeya Rittima; Detchasit Raveephinit; Yutthana Phankamolsil; Wudhichart Sawangphol; Jidapa Kraisangka; Yutthana Talaluxmana; Varawoot Vudhivanich; Wenchao Xue; Mahidol University. Faculty of Environment and Resource Studies; Mahidol University. Faculty of Engineering; Mahidol University. Faculty of Information and Communication Technology; Kasetsart University. Faculty of Engineering; Kasetsart University. Faculty of Engineering at Kamphaeng; Asian Institute of Technology. Department of Energy Environment and Climate ChangeBhumibol Dam is the largest dam in the central region of Thailand and it serves as an important water resource. The dam’s operation relies on reservoir operating rules that were developed on the basis of the relationships among rainfall-inflow, water balance, and downstream water demand. However, due to climate change, changing rainfall variability is expected to render the reliability of the rule curves insecure. Therefore, this study investigated the impact of climate change on the reliability of the current reservoir operation rules of Bhumibol Dam. The future scenarios from 2000 to 2099 are based on EC-EARTH under RCP4.5 and RCP8.5 scenarios downscaled by RegCM4. MIKE11 HD was developed for the inflow simulation. The model generates the inflow well (R2=0.70). Generally, the trend of increasing inflow amounts is expected to continue in the dry seasons from 2000-2099, while large fluctuations of inflow are expected to be found in the wet seasons, reflecting high uncertainties. In the case of standard deviations, a larger deviation is predicted under the RCP8.5 scenario. For the reservoir’s operation in a climate change study, standard operating procedures were applied using historical release records to estimate daily reservoir release needed to serve downstream water demand in the future. It can be concluded that there is high risk of current reservoir operating rules towards the operation reliability under RCP4.5 (80% reliability), but the risk is lower under RCP8.5 (87% reliability) due to increased inflow amounts. The unmanageability occurs in the wet season, cautioning the need to redesign the rules.Publication Open Access Factors Related to Coastal Communities’ Water-Related Natural Disaster Awareness, Preparedness, Resilience and Recovery in Three Cyclone Nargis Affected Areas in the Ayeyarwaddy Delta Region, Myanmar(2020) Zay Yar Min; Kampanad Bhaktikul; Sayam Aroonsrimorakot; Saranya Sucharitakul; Allan Sriratana Tabucanon; Budi Eko Siswoyo; กัมปนาท ภักดีกุล; สยาม อรุณศรีมรกต; ศรัณยา สุจริตกุล; อรันย์ ศรีรัตนา ทาบูกานอน; Mahidol University. Faculty of Environment and Resource Studies; Mahidol University. Faculty of Social Sciences and HumanitiesNatural disasters have a negative impact on the socio-economy of a country. This cross-sectional analytical study determined the factors that influence coastal communities’ water-related disaster awareness, preparedness, resilience and recovery in Cyclone Nargis affected areas in Myanmar. A total of 390 respondents from the three townships most affected by Cyclone Nargis in the Ayeyarwaddy Delta Region were purposively selected. Data were analyzed using SPSS Version 22.0. Associations between variables were analyzed by using binary logistic regression with p<0.05. Multivariate analysis was performed for the final model and interpreted with adjusted odds ratio and 95% confidence interval. Among respondents, more than 75% were not only aware and prepared before the disaster but had recovered and demonstrated resilience following the disaster. The respondents who had problems recovering on the “financial” index were 0.5 times less likely to exhibit recovery (OR=0.558, 95% CI=0.346-0.899, p=0.016) in binary analysis. The respondents who had problems recovering on the “health” index were 0.3 times less likely to demonstrate recovery (OR=0.387, 95% CI=0.194-0.772, p=0.007) in multivariate analysis. It is recommended that awareness and disaster management education programs that shape behavioral change are initiated which target both rural and urban areas in Myanmar.Publication Open Access Effects of Climate Variability on the Annual and Intra-annual Ring Formation of Pinus merkusii growing in Central Thailand(2020) Nathsuda Pumijumnong; Kritsadapan Palakit; Mahidol University. Faculty of Environment and Resource Studies; Kasetsart University. Faculty of Forestry. Department of Forest ManagementThe research clarifies which climatic factors induce annual and intra-annual ring formation in merkus pine (Pinus merkusii) growing in the low lying plains of central Thailand and reconstructs the past climate by using climate modelling derived from climate-growth response. Not only are climate variations longer than a century in central Thailand explained, but the study also explores for the first time the variability in climate using the formation of intra-annual rings in Thai merkus pines. The tree-ring analysis of wood core samples indicated that the pine stand was more than 150 years old with the oldest tree being 191 years old. The annual variation in tree growth significantly correlated with local climate variables, the number of rainy days in each year (r=0.520, p<0.01) and the extreme maximum temperature in April (r=-0.377, p<0.01). The regional climate of the Equatorial Southern Oscillation in March (EQ_SOIMarch) also highly correlated with the pine growth (r=0.360, p<0.01). The climate reconstruction indicated a declining trend in the number of rainy days during the 20th century and a decline in the number of rainy days was observed during the first and second decades of the 21st century, respectively, while the past climate reconstruction of maximum temperature in April and EQ SOIMarch indicated a decline during the previous century and an increase in this century. A multiple regression analysis indicated that the extreme maximum temperature, which declined at the beginning of the wet season and increased around the transitional period of the late rainy and the cold seasons, influenced the formation of intra-annual rings (r2=40.5%, p<0.05). It can be summarized that the number of rainy days increasing in each year associated with the declining temperature at the beginning of the wet season indicated a rapid growth in P. merkusii, while the anomalous temperature declining at the beginning and increasing at the end of the wet season was the main factor inducing the intra-annual ring formation. Therefore the activity of forest and planation management, especially in the watering at the beginning of the wet season when anomalous increased temperature occurred, shall be specified in the forest management plan in order to increase annual pine growth and wood formation.Publication Open Access Organic Carbon in Wetland Soil: Seasonal Flooded Forest, Northeastern Thailand(2021) Piyakarn Teartisup; Prapeut Kerdsueb; Suwalee Worakhunpiset; ปิยะกาญจน์ เที้ยธิทรัพย์; ประพฤติ เกิดสืบ; สุวลีย์ วรคุณพิเศษ; Mahidol University. Faculty of Environment and Resource Studies; Mahidol University. Faculty of Tropical MedicineSeasonal flooded forest is one of the most important wetlands in northeastern Thailand, not only for its abundant biodiversity, but also as a source of carbon sequestration. Organic carbon plays an specially important role in the soil carbon cycle. To reinforce comprehension on soil organic carbon, five profiles in a northeast plateau were observed and determined. The most common trees were Albizzia Odoratissima, Combretum quadrangulare Kurz, and Streblus asper Lour. The contents of Soil Organic Carbon (SOC) varied from 3.52 g/kg to 5.90 g/kg in top soil and varied from 4.01 g/kg to 4.60 g/kg in sub soil. There was a close relationship between SOC content and basic soil properties, especially the bulk density of both top soil layer and sub soil layer. The distribution of SOC content was harmonized with distribution of plants. In comparative analysis, the flooded forest that composted with a high percentage of vegetation coverage (Khud Tew, Khud Chi Tao) had a significantly higher SOC content. The SOC storage varied from 2.65 kg/m2 to 4.18 kg/m2. Khud Chi Tao contained the maximum amount of SOC storage, whereas Kwo Chi Yai had the minimum. Limitation of flooded forest survival concerned over landscape change, particularly plant disappearance and waterlogged shortage. Therefore, vegetation and hydrology management have to be implemented practically to retain the existing organic carbon in wetlands and allow the soil to sequester additional carbon.Publication Open Access สภาพแวดล้อมและหมู่บ้านเรือนไทยเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท(2546) สุชาติ นวกวงษ์; พิจักร หิญชีระนันท์; Suchart Nawagawong; Phijak Hincheeranan; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์Publication Open Access การศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ของการเรียนของนักศึกษาที่สอบคัดเลือกระบบมหิดลรับตรงและระบบกลาง กรณีศึกษา คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล(2560) ราตรี ธรรมคำ; Ratree Thamcome; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์. งานบริการการศึกษาการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่ผ่านการสอบคัดเลือกเข้าศึกษาต่อระบบมหิดลรับตรง และระบบกลาง (Admission) ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักศึกษาที่เข้าศึกษาในปีการศึกษา 2553 ถึง 2557 จำนวนทั้งสิ้น 313 คน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลจากเกรดเฉลี่ยสะสมของนักศึกษาทั้งสองประเภทการรับเข้า วิเคราะห์ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของผลการเรียนเฉลี่ยสะสมของนักศึกษา ระบบมหิดลรับตรง และระบบกลางในแต่ละปีการศึกษา โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) เมื่อพบความแตกต่างรายคู่ ทดสอบค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่โดยใช้วิธีของเชฟเฟ่ (Scheffe’s method) พบว่าการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาระบบมหิดลรับตรง และระบบกลาง ในปีการศึกษา 2556 และ 2557 มีความแตกต่างจากปีการศึกษาอื่น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาในปีการศึกษา 2556 และ 2557 มีแนวโน้มลดลงจากปีการศึกษา 2553-2555 ซึ่งข้อมูลที่ได้นี้จะเป็นแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรต่อไปPublication Open Access ระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์แบบติดตั้งบนหลังคา ขนาด 8 กิโลวัตต์และความเป็นไปได้ของการขยายระบบ(2560) กันต์ ปานประยูร; Gunn Panprayun; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงให้เห็นถึงพลังงานที่ผลิตได้จากระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์แบบติดตั้งบนหลังคาขนาด 8 กิโลวัตต์ ของคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และความเป็นไปได้ของการขยายระบบในอนาคต จากการศึกษาพบว่าพลังงานแสงอาทิตย์มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.46 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อวัน ระบบผลิตพลังงานได้เฉลี่ย 978.64 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อเดือน ค่าพลังงานจำเพาะที่ระบบผลิตได้เท่ากับ 1,467.95 กิโลวัตต์ชั่วโมง/กิโลวัตต์สูงสุด มีพื้นที่หลังคาสำหรับการขยายระบบเป็น 0.5 เมกกะวัตต์ อายุโครงการ 25 ปี จะผลิตไฟฟ้าได้ 16,837,549 กิโลวัตต์ชั่วโมง กาหนดเงื่อนไขให้เอกชนลงทุนให้ทั้งหมด 20.53 ล้านบาท สัดส่วนเงินกู้/ต่อเงินลงทุน 70/30 ดอกเบี้ยคงที่ร้อยละ 6.025 ต่อปี ชาระคืนภายใน 10 ปี อัตราส่วนลดร้อยละ 6 โดยค่าไฟเฉลี่ย เท่ากับ 4 บาทต่อหน่วย หากชำระค่าไฟฟ้าให้กับผู้ผลิตไฟฟ้าในอัตรา 3.5 3.0 และ 2.5 บาทต่อหน่วย โครงการจะมีความคุ้มทุนประมาณ 12 17 และ 24 ปี ตามลำดับ หากใช้งานระบบจนครบ 25 ปี ผลประหยัดที่เกิดขึ้นเท่ากับ 35.49 31.25 และ 36.78 ล้านบาท ตามลำดับ และจะสามารถลดปริมาณการปลดปล่อยคาร์บอนได้ 9,531.73 ตันPublication Open Access การประเมินความพึงพอใจของบุคลากรต่อระบบการประเมินผลการปฏิบัติงาน แบบจัดทำข้อตกลงการปฏิบัติงานล่วงหน้า คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล(2561) ภาณี นาคไร่ขิง; สีตลา กลิ่นมรรคผล; Panee Nakraikhing; Seetala Klinmakphon; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินความพึงพอใจต่อระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานแบบจัดทำข้อตกลงการปฏิบัติงานล่วงหน้า ของบุคลากรคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมีทั้งแบบสอบถามปลายเปิด และแบบสอบถามปลายปิด ซึ่งสอบถามบุคลากรทั้งหมด จำนวน 95 คน ผลการวิจัยพบว่า บุคลากรสายวิชาการ และบุคลากรสายสนับสนุน มีความพึงพอใจต่อระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานแบบการจัดทำข้อตกลงการปฏิบัติงานล่วงหน้าอยู่ในระดับมาก โดยมีคะแนนเฉลี่ยรวมทั้งหมดอยู่ที่ 3.71±0.89 และมีความพึงพอใจในวิธีการประเมินผลการปฏิบัติงานแบบการจัดทำข้อตกลงการปฏิบัติงานล่วงหน้า มีคะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจในระดับมากอยู่ที่ 3.61±0.82 และเมื่อวิเคราะห์ทางสถิติเผยให้เห็นว่าบุคลากรสายวิชาการ มีระดับความพึงพอใจต่อวิธีการประเมินผลการปฏิบัติงานแบบการจัดทำข้อตกลง การปฏิบัติงานล่วงหน้ามากกว่าบุคลากรสายสนับสนุน โดยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p < 0.05 นอกจากนี้ผลของงานวิจัยยังแสดงให้เห็นว่า ระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานแบบการจัดทำข้อตกลงปฏิบัติการล่วงหน้าเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่มีความสำคัญต่อการสร้างแรงจูงใจให้บุคลากร คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ปฏิบัติงานเต็มประสิทธิภาพซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาคณะ อย่างเป็นรูปธรรม ทั้งนี้ควรมีการพัฒนาและประเมินระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้เกิดความทันสมัย โดยเฉพาะให้ผู้ที่เกี่ยวข้องหรือผู้ที่มีส่วนร่วมในการประเมินเพื่อให้เป็นที่ยอมรับของทุกฝ่าย แล้วนำมาจัดทำแผนพัฒนาบุคลากรแบบบูรณาการที่เป็นระบบ มีการติดตามอย่างต่อเนื่อง เพื่อนำไปสู่การพัฒนาบุคลากรและคณะให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดต่อระบบการประเมินแบบการจัดทำข้อตกลงการปฏิบัติงานล่วงหน้า