Publication: การประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคในการท านายแรงจูงใจในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชนไทยในเขตสุขภาพที่ 3
134
41
Issued Date
2565
Resource Type
Resource Version
Accepted Manuscript
Language
tha
File Type
application/pdf
ISSN
2697-584X (Print)
2697-5866 (Online)
2697-5866 (Online)
Journal Title
วารสารสาธารณสุขศาสตร์
Volume
52
Issue
3
Start Page
294
End Page
308
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
ภาควิชาสุขศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วารสารสาธารณสุขศาสตร์. ปีที่ 52, ฉบับที่ 3 (ก.ย.-ธ.ค. 2565), 294-308
Suggested Citation
พนิดา ประทุมวัน, ภรณี วัฒนสมบูรณ์, อลงกรณ์ เปกาลี, Panida Pratumwan, Paranee Vatanasomboon, Alongkorn Pekalee การประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคในการท านายแรงจูงใจในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชนไทยในเขตสุขภาพที่ 3. วารสารสาธารณสุขศาสตร์. ปีที่ 52, ฉบับที่ 3 (ก.ย.-ธ.ค. 2565), 294-308. 308. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/109680
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
การประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคในการท านายแรงจูงใจในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชนไทยในเขตสุขภาพที่ 3
Alternative Title(s)
Applying the Protection Motivation Theory in Predicting Motivation for COVID-19 Preventive Behaviors among Thai People in Health Region 3
Author's Affiliation
Abstract
การท าความเข้าใจปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคสามารถน าไปใช้วางแผน และจุดเน้นในการสื่อสารเพื่อให้เกิดการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรค การวิจัยเชิงส ารวจแบบตัดขวางนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการท านายแรงจูงใจในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19)ของปัจจัยในกระบวนการประเมินภาวะคุกคามและการประเมินการเผชิญสิ่งคุกคาม ในประชาชนที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป ในเขตสุขภาพที่3 เลือกตัวอย่างของการศึกษา 633 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติการวิเคราะห์การถดถอยพหุ วิธีน าตัวแปรเข้าทั้งหมดผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุ พบว่า ปัจจัยในกระบวนการประเมินภาวะคุกคามและการประเมินการเผชิญสิ่งคุกคามสามารถร่วมท านายแรงจูงใจในการปฏิบัติเพื่อการป้องกันโรคโควิด-19ได้ร้อยละ 45 (F = 86.000, p<0.001, adjusted R2= 0.449)5 ใน 6 ปัจจัย ยกเว้นการรับรู้สิ่งจูงใจต่อการไม่ป้องกันโรคสามารถท านายแรงจูงใจในการป้องกันโรค (p<0.05)โดยการรับรู้ความสามารถของตนเองเป็นปัจจัยที่สามารถท านายได้ดีที่สุด รองลงมา คือ การรับรู้ประสิทธิผลของตอบสนอง และการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรค ตามล าดับ ผลการศึกษานี้ยืนยันความสามารถในการท านายแรงจูงใจในการป้องกันโรค ของปัจจัยในกระบวนการประเมินภาวะคุกคามและการประเมินการเผชิญสิ่งคุกคามของทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรค การสื่อสารเพื่อให้เกิดพฤติกรรมป้องกันโรคโควิด-19 ควรเน้นการเพิ่มการรับรู้ความสามารถตนเอง การรับรู้ประสิทธิผลตอบสนอง และการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรค รวมถึงการลดการรับรู้ค่าใช้จ่ายในการป้องกันโรค
A worldwide pandemic of coronavirus disease 2019 (COVID-19) has impacted both population health and socio-economic aspects. Thailand has strived against various waves of the COVID-19 pandemic, of which around 4 million total confirmed cases, and almost 30,000 deaths have been reported. The COVID-19 preventive behaviors, such as hand washing, mask-wearing, social distancing, and temperature testing have been recommended as effective measures for people to protect themselves from disease infection, and these have been required for persistent practice. However, the report on the practice of COVID-19 preventive behaviors among Thai people still revealed inadequate practices, indicating the need for communication intervention for changing behaviors. The protection motivation theory (PMT) is a psychosocial model of preventive health behavior which can be applied to explore factors mediating an individual’s protection motivation and overt preventive actions. Previous studies among Thai people on COVID-19 preventive behaviors applying the PMT and investigating its predictive efficacy are still very few. This study, therefore, aimed to investigate the extent to which how well the factors based on the cognitive appraisal process of the PMT could predict the motivation for COVID-19 preventive behaviors. A cross-sectional study design was used. The study was approved by the Ethical Committee for Human Research, Faculty of Public Health, Mahidol University, Thailand (MUPH 2021-106, October 11, 2021) and conducted between March and April 2022. A sample of 633 Thai people aged ≥15 years from the responsible area of Health Region 3, Thailand, were randomly selected using a multistage sampling technique. A self-administered questionnaire that assessed its content validity and reliability was used for data collection. It consisted of two sections: personal characteristics, i.e., sex, age, marital status, education, income, residential area, and occupation. The PMT scale with a 5-point Likert scale, i.e., motivation for COVID-19 preventive behaviors (α = 0.82); the six constructs of cognitive appraisal process including perceived vulnerability (α = 0.83), perceived severity (α = 0.86,), perceived reward (α = 0.90), response efficacy (α = 0.72), self-efficacy (α = 0.73), and perceived response cost (α = 0.93). Multiple regression analysis, using enter method, was used to serve the study objective. A total of 628 respondents were finally analyzed. Most respondents were female (60.0%), married (62.9%), aged ≥40 years (63.5%), completed elementary and vocational levels of education (87.9%), had low income (46.2%), worked as an agriculturist and general employee (62.4%), and lived in the municipal area (62.4%). The mean score, as the total score ranged from 1 to 5, of factors regarding the motivation for COVID-19 preventive behaviors, perceived vulnerability, perceived severity, perceived reward, response efficacy, self-efficacy, and perceived response cost were 4.37, 3.60, 3.68, 3.16, 4.30, 4.20 and 2.81, respectively. The regression of the motivation for the COVID-19 preventive behaviors on six factors of the PMT constructs account for 45% of the variance and was significant at the 0.001 level (F = 86.000, p < 0.001; adjusted R2 = 0.449). Among six factors of the PMT constructs except for the perceived reward, were determined as significant predictors. Self-efficacy was the strongest predictor (b = 0.357, p < 0.01), followed by response efficacy (b = 0.273, p < 0.01), perceived vulnerability (b = 0.200, p < 0.01), perceived response cost (b = -0.179, p < 0.01), and perceived severity (b = 0.092, p < 0.05) respectively. The considerably moderate degree of prediction by six factors of the PMT constructs indicates a potential application of the PMT for understanding COVID-19 preventive behaviors, mediated by the protection motivation. The result additionally suggests that key messages of preventive communication should emphasize increasing self-efficacy, perceived response efficacy, and perceived vulnerability, as well as decreasing the perceived response cost of performing preventive behaviors. Further studies, however, need to be conducted in different settings and times.
A worldwide pandemic of coronavirus disease 2019 (COVID-19) has impacted both population health and socio-economic aspects. Thailand has strived against various waves of the COVID-19 pandemic, of which around 4 million total confirmed cases, and almost 30,000 deaths have been reported. The COVID-19 preventive behaviors, such as hand washing, mask-wearing, social distancing, and temperature testing have been recommended as effective measures for people to protect themselves from disease infection, and these have been required for persistent practice. However, the report on the practice of COVID-19 preventive behaviors among Thai people still revealed inadequate practices, indicating the need for communication intervention for changing behaviors. The protection motivation theory (PMT) is a psychosocial model of preventive health behavior which can be applied to explore factors mediating an individual’s protection motivation and overt preventive actions. Previous studies among Thai people on COVID-19 preventive behaviors applying the PMT and investigating its predictive efficacy are still very few. This study, therefore, aimed to investigate the extent to which how well the factors based on the cognitive appraisal process of the PMT could predict the motivation for COVID-19 preventive behaviors. A cross-sectional study design was used. The study was approved by the Ethical Committee for Human Research, Faculty of Public Health, Mahidol University, Thailand (MUPH 2021-106, October 11, 2021) and conducted between March and April 2022. A sample of 633 Thai people aged ≥15 years from the responsible area of Health Region 3, Thailand, were randomly selected using a multistage sampling technique. A self-administered questionnaire that assessed its content validity and reliability was used for data collection. It consisted of two sections: personal characteristics, i.e., sex, age, marital status, education, income, residential area, and occupation. The PMT scale with a 5-point Likert scale, i.e., motivation for COVID-19 preventive behaviors (α = 0.82); the six constructs of cognitive appraisal process including perceived vulnerability (α = 0.83), perceived severity (α = 0.86,), perceived reward (α = 0.90), response efficacy (α = 0.72), self-efficacy (α = 0.73), and perceived response cost (α = 0.93). Multiple regression analysis, using enter method, was used to serve the study objective. A total of 628 respondents were finally analyzed. Most respondents were female (60.0%), married (62.9%), aged ≥40 years (63.5%), completed elementary and vocational levels of education (87.9%), had low income (46.2%), worked as an agriculturist and general employee (62.4%), and lived in the municipal area (62.4%). The mean score, as the total score ranged from 1 to 5, of factors regarding the motivation for COVID-19 preventive behaviors, perceived vulnerability, perceived severity, perceived reward, response efficacy, self-efficacy, and perceived response cost were 4.37, 3.60, 3.68, 3.16, 4.30, 4.20 and 2.81, respectively. The regression of the motivation for the COVID-19 preventive behaviors on six factors of the PMT constructs account for 45% of the variance and was significant at the 0.001 level (F = 86.000, p < 0.001; adjusted R2 = 0.449). Among six factors of the PMT constructs except for the perceived reward, were determined as significant predictors. Self-efficacy was the strongest predictor (b = 0.357, p < 0.01), followed by response efficacy (b = 0.273, p < 0.01), perceived vulnerability (b = 0.200, p < 0.01), perceived response cost (b = -0.179, p < 0.01), and perceived severity (b = 0.092, p < 0.05) respectively. The considerably moderate degree of prediction by six factors of the PMT constructs indicates a potential application of the PMT for understanding COVID-19 preventive behaviors, mediated by the protection motivation. The result additionally suggests that key messages of preventive communication should emphasize increasing self-efficacy, perceived response efficacy, and perceived vulnerability, as well as decreasing the perceived response cost of performing preventive behaviors. Further studies, however, need to be conducted in different settings and times.