Burning Behavior and Management of Agricultural Residue After Harvesting of Farmers in Chainart and Suphanburi Province

Abstract

This research is focused on the study of burning behavior and management of agricultural residue after harvesting of farmers in Chainart and Suphanburi Province, the study is including analysis the factors influencing behavior of burning agricultural residuals. The methodology is to study by interviewing 400 farmers in both provinces. Data was analyzed by Chi-square test method with the comparison to the specified factors, the results were as follows. The majority farmers are male and the age between 31-50 year olds with the compulsory education level. Most of them have income less than 100,000 Baht per household per year with the 1-20 years experiences of agricultural works. They usually use only households’ labor force and the size of farm land of 1-20 Rai (1600 m2 equal to 1 Rai) with the cash crop of sugar cane, rice, maize, tapioca, and sweet potato respectively and all the yields are gone to the factories (processing, rice-mill). Most of the farmers burn their residuals after harvesting, due to the easiest method of eliminate all the residuals. They believe that burning will help easier tillage, land preparation and eliminate weeds. They do not how to make utilization of such residuals. So they burn it. Incase of utilization of residuals without burning, some of them use the residuals for fermented soil conditioner; some used it as animal feeds, soil covering, sold it, and as fuel respectively. Factors influencing behavior in burning the residual after harvesting are age, income from agriculture activity and type of crops.

การวิจัยเรื่อง “พฤติกรรมการเผาและการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรหลังการเก็บเกี่ยวผลผลิตทางการเกษตรของเกษตรกรในจังหวัดชัยนาทและสุพรรณบุรี การศึกษานี้ครอบคลุมไปถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเผาวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร วิธีการในการศึกษาเป็นการสัมภาษณ์เกษตรกรทั้งสิ้น 400 รายจากทั้งสองจังหวัด การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้ไคสแคว์และมีการเปรียบเทียบปัจจัยต่าง ๆ โดยมีผลการศึกษาดังนี้ เกษตรกรส่วนใหญ่มีอายุ 31-50 ปีและมีการศึกษาขั้นพื้นฐาน ส่วนใหญ่มีรายได้ประมาณ 100,000 บาทต่อครอบครัวต่อปี พร้อมทั้งมีประสบการณ์ทางการเกษตรระหว่าง 1-20 ปี เกษตรกรส่วนใหญ่ใช้แรงงานในครอบครัวซึ่งมีที่ดินอยู่ระหว่าง 1-20 ไร่ การปลูกพืชส่วนใหญ่จะปลูก อ้อย ข้าว ข้าวโพด มันสำปะหลังและมันเทศหวาน ตามลำดับ ผลผลิตส่วนใหญ่จะขายไปสู่โรงงานและโรงสี เกษตรกรส่วนใหญ่ยังมีพฤติกรรมการเผาซึ่งให้ความเห็นว่าเป็นวิธีที่ง่ายในการกำจัดวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร และสะดวกต่อการไถพรวน ง่ายต่อการเตรียมดินและกำจัดวัชพืช เกษตรกรส่วนใหญ่ยังไม่ทราบวิธีการใช้ประโยชน์จากวัสดุเหลือใช้นี้ แต่บางรายก็มีวิธีการนำไปใช้ประโยชน์ เช่น การนำไปทำปุ๋ยหมัก นำไปเลี้ยงสัตว์ การใช้เพื่อครอมดิน นำไปขายและใช้เป็นเชื้อเพลิง ตามลำดับ สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเผาวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรได้แก่ อายุ รายได้และประเภทของพืชที่ปลูก เป็นต้น