การวิเคราะห์สถานการณ์การดำเนินงานระบบการดูแลผู้บาดเจ็บฉุกเฉินก่อนถึงโรงพยาบาลในชุมชนที่เลือกสรร

Abstract

วัตถุประสงค์: เพื่อวิเคราะห์การดำเนินงานระบบการดูแลผู้บาดเจ็บฉุกเฉินก่อนถุงโรงพยาบาล วิธีการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ให้บริการและผู้ใช้บริการระบบการดูแลบาดเจ็บฉุกเฉินก่อนถึงโรงพยาบาล ตำบลระบำ อำเภอลานลัก จังหวัดอุทัยธานี เลือกแบบเฉพาะเจาะจง กลุ่มละ 10 คน แล้วสุ่มตัวอย่างแต่ละกลุ่มเป็นสองกลุ่ม เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม 2 ครั้ง ครั้งละ 60 นาที ห่างกัน 3 สัปดาห์ โดยใช้แนวคำถามตามโมเดลคุณภาพของโดนาบีเดียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการศึกษา: ผู้ให้บริการและผู้ใช้บริการให้ข้อมูลที่เป็นประเด็นสำคัญสอดคล้องกัน โดยด้านโครงสร้างคือการเพิ่มจำนวนผู้ให้บริการ รวมทั้งความรู้และทักษะของผู้ให้บริการ แนวทางการดูแลผู้บาดเจ็บฉุกเฉินและระบบปฏิบัติงานที่ซับซ้อน ปรับเปลี่ยนตลอดเวลา และการบันทึกข้อมูลการปฏิบัติงานที่มีจำนวนมากและตัวหนังสือเล็ก ส่งผลให้เกิดความผิดพลาดในการปฏิบัติงาน ควรเพิ่มการประชาสัมพันธ์ จัดค่าตอบแทนการปฏิบัติงานที่เหมาะสม และเพิ่มวัสดุอุปกรณ์ รวมทั้งสถานที่เกิดเหตุที่ไกล และความไม่ชำนาญเส้นทาง ส่งผลให้การไปช่วยเหลือล่าช้า ด้านกระบวนการพบว่า มีการติดต่อบอกอาการเจ็บป่วยอย่างครบถ้วนแก่ผู้ให้บริการโดยตรง ทำให้การออกไปรับผู้ป่วย ช่วยเหลือเบื้องต้นและส่งต่อไปโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดความรู้สึกระหว่างผู้ให้บริการและผู้ใช้บริการ และผู้ให้บริการเต็มใจช่วยเหลือผู้ใช้บริการ ส่วนด้านผลลัพธ์ พบประเด็นสำคัญคือ การป้องกันความเจ็บป่วยหรือภาวะแทรกซ้อน ระยะเวลาในการดูแลรักษาเบื้องต้นที่รวดเร็วและความรู้สึกดีต่อการช่วยเหลือของผู้ใช้บริการ ส่วนปัญหาอุปสรรคได้แก่ ด้านบุคลากร ขั้นตอนการปฏิบัติงานที่ปรับเปลี่ยนบ่อย วัสดุอุปกรณ์ และการสื่อสาร สรุป: การช่วยเหลือผู้บาดเจ็บฉุกเฉินก่อนถึงโรงพยาบาลควรพัฒนาทั้งด้านบุคลากร ขันตอนการปฏิบัติงาน วัสดุอุปกรณ์ และการสื่อสารให้มีประสิทธิภาพ รวมทั้งศึกษาให้ครอบคลุมทุกพื้นที่ที่ใช้บริการ

Objective: To analyze the situations of a pre-hospital care system for emergency patients. Method: The samples were health care providers and clients of the pre-hospital care system at Rabum Sub-district, Lansak District, Uthaithani Province. There were ten samples per group. Each group was then randomly selected into two sub-group. Data were collected twice, three weeks apart, for 60 minutes each using focus group discussions and guiding questions based on Donabedian’s Quality of Care Model. The data were analyzed by content analysis. Results: The finding revealed that the emerged themes of clients and health care providers were congruent. The themes of this structured situation were to increase the number of health care providers and their knowledge and skills. Emergency medical care guidelines and working systems are complicated and often change as well as more details of medical records and small letters cause errors. The participants also suggested increasing public relations of the pre-hospital care system, providing a proper reward for health care providers, and increasing more equipment. Beside, the long distance sitting and the inexpert direction of health care providers led to postponed care. The themes of process were to direct communication and provide complete information to health care providers who would assist the process of the transportation, first aid, and referral, resulting in good relationships between health care providers and clients, including the providers’ willingness to provide care for their clients. Regarding the outcome themes, health problem and health complication prevention, promptness of first aid provisions, and good impressions on the care of health care providers were important. The problems and obstacles of pre-hospital care system involved health care providers, a changeable working system, equipment and communication. Conclusion: The study suggested that the pre-hospital care system for emergency patients should effectively improve personnel, working system, equipment, communication and further study in other setting.