บทบาทหน้าที่ของนักให้คำปรึกษาในงานฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามสภาวะการทำงานของบัณฑิต สาขาวิชาหูหนวกศึกษา วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล ในรุ่นที่จบปีการศึกษา 2546 โดยศึกษาความสามารถในการปรับตัว ความพึงพอใจของนักศึกษา ผู้ใช้บัณฑิตและครอบครัวบัณฑิตต่อการทำงานของบัณฑิต ตลอดจนศึกษาปัญหาการทำงานและความต้องการช่วยเหลือของบัณฑิต ประชากรที่ศึกษาเป็นบัณฑิต ปีการศึกษา 2546 จำนวน 82 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบติดตามและแบบสำรวจรวม จำนวน 3 ชุด เก็บรวบรวมข้อมูลโดยให้บัณฑิตตอบแบบสอบถามระหว่างการเข้าร่วมโครงการติดตามประเมินผลและการส่งแบบสอบถามทางไปรษณีย์ ผลการวิจัยพบว่าบัณฑิตได้งานทำร้อยละ 92.7 ทำงานในหน่วยงานต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน ร้อยละ 85.5 ประกอบอาชีพส่วนตัว ร้อยละ 14.5 ตำแหน่งงานที่ทำได้แก่ ตำแหน่งครู ผู้ช่วยสอน เจ้าหน้าที่ธุรการ พนักงานบริษัท ล่ามภาษามือและอื่นๆ การปรับตัวในการทำงานของบัณฑิตอยู่ในระดับดี (2.40) บัณฑิตมีความพึงพอใจต่อการทำงานอยู่ในระดับปานกลาง (2.21) ผู้ใช้บัณฑิตและครอบครัวบัณฑิตมีความพึงพอใจต่อคุณภาพของบัณฑิตอยู่ในระดับมาก (3.86 และ 2.60) ปัญหาการทำงานของบัณฑิตคือ การขาดความรู้ความเข้าใจและขาดประสบการณ์ในงานที่ปฏิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การควบคุมชั้นเด็กเล็ก การแก้ไขปัญหาพฤติกรรมเด็ก การจัดทำแผนรายบุคคล ปัญหาการสื่อสารและอื่นๆ บัณฑิตมีความต้องการให้วิทยาลัยราชสุดาจัดอบรมความรู้ทางวิชาการและด้านการปฏิบัติงาน เพื่อให้สามารถปฏิบัติงานได้ดียิ่งขึ้น