Publication: ผลของการฟังดนตรีแบบปัจเจกบุคคลต่อพฤติกรรมกระวนกระวายในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม
Issued Date
2565
Resource Type
Language
tha
ISSN
2672-9784 (Online)
0858-9739 (Print)
0858-9739 (Print)
Rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
Rights Holder(s)
โรงเรียนพยาบาลรามาธิบดี คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
รามาธิบดีพยาบาลสาร. ปีที่ 28, ฉบับที่ 2 (พ.ค.-ส.ค. 2565), 199-213
Suggested Citation
ลลิตา สว่างจันทร์, พรทิพย์ มาลาธรรม, นุชนาฏ สุทธิ, Lalita Sawangchan, Porntip Malathum, Nuchanad Sutti ผลของการฟังดนตรีแบบปัจเจกบุคคลต่อพฤติกรรมกระวนกระวายในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม. รามาธิบดีพยาบาลสาร. ปีที่ 28, ฉบับที่ 2 (พ.ค.-ส.ค. 2565), 199-213. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/79928
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
ผลของการฟังดนตรีแบบปัจเจกบุคคลต่อพฤติกรรมกระวนกระวายในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม
Alternative Title(s)
The Effect of Individualized Listening to Music on Agitated Behaviors in Older Persons with Dementia
Other Contributor(s)
Abstract
บทคัดย่อ: การวิจัยแบบกึ่งทดลองครั้งนี้ ศึกษาในกลุ่มเดียวแบบสองระยะไขว้กันมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมกระวนกระวายในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมช่วงที่ได้รับการฟังดนตรีแบบปัจเจกบุคคล (ระยะทดลอง) และช่วงที่ไม่ได้รับการฟังดนตรี (ระยะควบคุม) กลุ่มตัวอย่าง คือผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมของบ้านพักผู้สูงอายุแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม คัดเลือกตัวอย่างแบบเจาะจงตามเกณฑ์จำนวน 16 ราย ใช้การจับฉลากจัดลำดับก่อนหลังของทั้ง 2 ช่วง โดยช่วงทดลอง
จัดให้ฟังดนตรีครั้งละ 30 นาที 3 ครั้งต่อสัปดาห์ รวม 4 สัปดาห์ และช่วงควบคุม 4 สัปดาห์ มีระยะพักระหว่างช่วง 2 สัปดาห์ และประเมินพฤติกรรมกระวนกระวายด้วยแบบประเมินของโคเฮน-แมนสฟิลด์ทั้ง 2 ระยะทุกสัปดาห์ (สัปดาห์ที่ 1-4) และหลังสิ้นสุดโปรแกรมการฟังดนตรี (สัปดาห์ที่ 5 และ6) ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมกระวนกระวายโดยรวมในระยะทดลองลดลงมากกว่าระยะควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในสัปดาห์ที่ 1 และสัปดาห์ที่ 2 และเมื่อเปรียบเทียบคะแนนพฤติกรรมกระวนกระวายรายด้านระหว่าง 2 ช่วง พบว่าค่าเฉลี่ยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมกระวนกระวายด้านร่างกายที่ไม่ก้าวร้าวและทางด้านภาษาที่ก้าวร้าวในระยะทดลองลดลงมากกว่าในระยะควบคุมใน 2 สัปดาห์แรก ส่วนค่าเฉลี่ยการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมกระวนกระวายด้านภาษาที่ไม่ก้าวร้าวและด้านร่างกายที่ก้าวร้าวระหว่าง 2 ระยะไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ในสัปดาห์ที่ 5 และ 6 เมื่อหยุดการฟังดนตรี พบว่าพฤติกรรมกระวนกระวายด้านภาษาที่ไม่ก้าวร้าวในระยะทดลองมีแนวโน้มมากขึ้นกว่าระยะควบคุม ผลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมการฟังดนตรีแบบปัจเจกบุคคลสามารถลดพฤติกรรมกระวนกระวายโดยรวมและสามารถลดพฤติกรรมกระวนกระวายในด้านร่างกายที่ไม่ก้าวร้าวและด้านภาษาได้แม้ไม่สม่ำเสมอ แต่ไม่สามารถลดพฤติกรรมกระวนกระวายด้านร่างกายที่ก้าวร้าวได้ ดังนั้น บุคลากรที่ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมสามารถนำโปรแกรมการฟังดนตรีแบบปัจเจกบุคคลที่คำนึงถึงความชอบของผู้สูงอายุมาเป็นตัวเลือกหรือปรับใช้เพื่อลดพฤติกรรมกระวนกระวายด้านที่ไม่ก้าวร้าวได้
Abstract: This quasi-experimental research aimed to examine the effect of individualized listening to music on the agitated behaviors of older persons with dementia. A crossover design was used to compare mean changes in agitated behaviors of older persons with dementia between the intervention period (listening to music) and the control period without music. Purposive sampling was used to recruit a sample of 16 older persons from a nursing home. Each participant’s sequence of these two periods was randomly assigned to the intervention group or control group by drawing lots. The sample in the intervention period listened to music that they chose for 30 minutes, three times per week, a total of four weeks, while those in the control group did not listen to music. The washout duration of two weeks was set between the two periods. The agitated behaviors were assessed with the Cohen-Mansfield Agitation Inventory every week (the 1st to the 4th weeks) and after finishing the music program (the 5th and the 6th weeks) from the baseline. The analysis showed that the mean changes in the total score of agitated behaviors in the intervention period significantly decreased more than in the control period in the first two weeks. For subsets of agitated behaviors, the mean changes in physically non-aggressive scores and verbally aggressive behaviors in the intervention period significantly decreased more than in the control period in the first two weeks. The mean changes in verbally nonaggressive behaviors and physically aggressive behaviors were not significantly different between the two periods. However, when the listening to music period ended at the 5th and the 6th weeks, the mean changes in verbally non-aggressive behaviors significantly increased more than in the control period. In conclusion, this study showed that the individualized listening to music program could decrease overall agitated behaviors. For the subsets of agitated behaviors, the program could decrease physically non-aggressive behaviors and verbal behaviors even though not consistently, but it could not decrease physically aggressive behaviors. Thus, the caregivers of older persons with dementia may use the program as an option to decrease their non-aggressive behaviors.
Abstract: This quasi-experimental research aimed to examine the effect of individualized listening to music on the agitated behaviors of older persons with dementia. A crossover design was used to compare mean changes in agitated behaviors of older persons with dementia between the intervention period (listening to music) and the control period without music. Purposive sampling was used to recruit a sample of 16 older persons from a nursing home. Each participant’s sequence of these two periods was randomly assigned to the intervention group or control group by drawing lots. The sample in the intervention period listened to music that they chose for 30 minutes, three times per week, a total of four weeks, while those in the control group did not listen to music. The washout duration of two weeks was set between the two periods. The agitated behaviors were assessed with the Cohen-Mansfield Agitation Inventory every week (the 1st to the 4th weeks) and after finishing the music program (the 5th and the 6th weeks) from the baseline. The analysis showed that the mean changes in the total score of agitated behaviors in the intervention period significantly decreased more than in the control period in the first two weeks. For subsets of agitated behaviors, the mean changes in physically non-aggressive scores and verbally aggressive behaviors in the intervention period significantly decreased more than in the control period in the first two weeks. The mean changes in verbally nonaggressive behaviors and physically aggressive behaviors were not significantly different between the two periods. However, when the listening to music period ended at the 5th and the 6th weeks, the mean changes in verbally non-aggressive behaviors significantly increased more than in the control period. In conclusion, this study showed that the individualized listening to music program could decrease overall agitated behaviors. For the subsets of agitated behaviors, the program could decrease physically non-aggressive behaviors and verbal behaviors even though not consistently, but it could not decrease physically aggressive behaviors. Thus, the caregivers of older persons with dementia may use the program as an option to decrease their non-aggressive behaviors.