การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของหลายระบบการทำนายผู้ป่วยที่มีภาวะจำเป็นต้องได้รับหัตถการกู้ชีพในแผนกฉุกเฉิน

Abstract

บทนำ: ผู้ป่วยล้นห้องฉุกเฉินเป็นปัญหาใหญ่ โดยเฉพาะการรักษาในห้องกู้ชีพ ซึ่งมีผู้ป่วยทั้งที่ต้องได้รับและไม่ต้องรับหัตถการกู้ชีพฉุกเฉิน ระบบการให้คะแนนต่างๆ ได้แก่ ระบบ NEWS (National early warning score) ระบบ WPS (Worthing physiological scoring system) ระบบ MEWS (Modified early warning score) และระบบ REMS (Rapid emergency medicine score) ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อช่วยเตือนในการประเมินความเสี่ยงของผู้ป่วย วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของ 4 ระบบการให้คะแนนในการพยากรณ์อัตราการได้รับหัตถการกู้ชีพฉุกเฉินทั้ง 4 ระบบ และการกลับเข้ารักษาในห้องกู้ชีพภายใน 48 ชั่วโมง วิธีการศึกษา: การศึกษาวิจัยแบบย้อนหลังเป็นเวลา 2 เดือน โดยเก็บข้อมูลจากผู้ป่วยที่เข้าห้องกู้ชีพของโรงพยาบาลรามาธิบดี จากนั้นทำการวิเคราะห์จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับหัตถการกู้ชีพฉุกเฉิน และการกลับเข้าห้องกู้ชีพอีกครั้ง และเปรียบเทียบโดยใช้ระบบการให้คะแนนที่เลือกมา ผลการศึกษา: ผู้ป่วย จำนวนทั้งสิ้น 839 คน ได้รับหัตถการกู้ชีพฉุกเฉิน จำนวน 331 คน คิดเป็นร้อยละ 39.45 กลุ่มที่มีความน่าจะเป็น 3 ลำดับแรกคือ กลุ่มอาการเมตาบอลิก ทางเดินอาหาร และติดเชื้อ ตามลำดับ การพยากรณ์อัตราการได้รับหัตถการกู้ชีพฉุกเฉินพบว่า ระบบ MEWS มีประสิทธิภาพที่สุดเมื่อเทียบกับระบบ NEWS (พื้นที่ใต้กราฟเท่ากับ 0.69 และ 0.65 ตามลำดับ ค่าความเชื่อมั่น 95% [95% CI] เท่ากับ 0.65 - 0.72, P = .01) และผู้ป่วยจำนวน 86 คน จาก 619 คน คิดเป็นร้อยละ 13.89 ต้องกลับเข้าห้องกู้ชีพอีกครั้ง โดยพบว่า ระบบ NEWS มีประสิทธิภาพในการทำนายผู้ป่วยที่มีโอกาสต้องรักษาอีกครั้งมากที่สุด (พื้นที่ใต้กราฟเท่ากับ 0.72 ค่าความเชื่อมั่น 95% เท่ากับ 0.66 - 0.78, P < .001) สรุป: ระบบ MEWS มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการประเมินผู้ป่วยที่มีภาวะจำเป็นต้องได้รับหัตถการกู้ชีพฉุกเฉินในขณะที่ระบบ NEWS มีประสิทธิภาพดีที่สุดในการทำนายผู้ป่วยที่มีแนวโน้มต้องเข้ารับการรักษาในห้องกู้ชีพอีกครั้ง

Background: Crowding in emergency room is the major problem especially in the resuscitation room. Many patients require immediate life-saving interventions (LSI). Whereas, many different scoring systems such as national early warning score (NEWS), worthing physiological scoring system (WPS), modified early warning score (MEWS), and rapid emergency medicine score (REMS) have been developed for assessing patients at risk. Objective: To evaluate the effectiveness of 4 scoring systems performance in predicting LSI use in emergency room and reenter to the resuscitation room within 48 hours. Methods: Data were collected by a retrospective cross-sectional study of patients treated in the resuscitation room for 2 months period, at Ramathibodi Hospital. The number of patients who received LSI and reentry to resuscitation room were studied, compared by selected scoring systems. Results: Total 839 patients entered resuscitation room, while 331 (39.45%) patients received LSI. The first three groups at risk were metabolic diseases, gastrointestinal systems, and infections, respectively. The most effective scoring system in predicting patients required LSI was MEWS, the discrimination of this system was significantly better than NEWS (AUC, 0.69 vs 0.65; 95% CI, 0.65 - 0.72; P = .01). Eighty-six patients (13.89%) from 619 patients reentered to the resuscitation room. Moreover, NEWS was the most effective in predicting patients who had a risk of reenter (AUC, 0.72; 95% CI, 0.66 - 0.78; P < .001). Conclusions: MEWS is the most effective scoring system for patient assessment of LSI utilization. However, NEWS is the one suitable for predicting reenter tendency.