การประเมินผลการใช้เทคนิคการสอนด้วยสถานการณ์จำลองทางคลินิกในการฝึกปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล

Abstract

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบ 2 กลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง เพื่อประเมิน ผลการใช้เทคนิคการสอนด้วยสถานการณ์จำลองทางคลินิกในวิชาการปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่และ ผู้สูงอายุต่อคะแนนความรู้ และความมั่นใจในการดูแลผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจและระบบหัวใจและ หลอดเลือด และความพึงพอใจในการสอนด้วยสถานการณ์จำลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลชั้น ปีที่ 3 จำนวน 114 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 57 ราย และกลุ่มควบคุม 57 ราย โดยกลุ่มทดลองเรียนวิชา ปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 1 เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ร่วมกับการเรียนด้วยสถานการณ์จำลอง ทางคลินิก 2 สถานการณ์ ส่วนกลุ่มควบคุมเรียนเฉพาะวิชาปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 2 เป็น ระยะเวลา 8 สัปดาห์ โดยไม่มีการเรียนด้วยสถานการณ์จำลองทางคลินิก เก็บข้อมูลโดยใช้ 1) แบบบันทึก ข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบทดสอบความรู้ในการดูแลผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจและระบบหัวใจและ หลอดเลือด 3) แบบสอบถามความมั่นใจในการดูแลผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจและระบบหัวใจและ หลอดเลือด และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยการใช้สถานการณ์จำลอง วิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้ สถิติเชิงพรรณนา ไคสแคว์ สถิติที สถิติทีคู่ และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ และ ค่าขนาดอิทธิพล ผลการศึกษาพบว่า หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้ และความ มั่นใจในการดูแลผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจและระบบหัวใจและหลอดเลือดสูงกว่าก่อนทดลองอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ และมีค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้และความมั่นใจในการดูแลผู้ป่วยโรคระบบทางเดิน หายใจและระบบหัวใจและหลอดเลือดสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สถานการณ์จำลอง ทางคลินิกส่งผลต่อความรู้ที่ร้อยละ 12 และส่งผลต่อความมั่นใจที่ร้อยละ 24 กลุ่มทดลองมีความพึงพอใจ ต่อการสอนด้วยสถานการณ์จำลองในระดับมาก งานวิจัยนี้สะท้อนให้เห็นผลของการสอนด้วยสถานการณ์ จำลองทางคลินิกต่อความรู้และความมั่นใจของนักศึกษาพยาบาล ดังนั้นจึงควรพิจารณาใช้เทคนิคการ สอนด้วยสถานการณ์จำลองทางคลินิกร่วมกับการสอนตามปกติเพื่อพัฒนาทักษะของนักศึกษาพยาบาล ในการการดูแลผู้ป่วย

This quasi-experimental study used a two-group pre-posttest design with repeated measures. The purpose was to evaluate the effect of using clinical simulation teaching techniques in a clinical practicum course on their knowledge, self-confidence in caring for patients with respiratory and cardiovascular disease, and satisfaction with clinical simulation teaching techniques among nursing students. One hundred and fourteen third-year nursing students were recruited and divided into two groups: 57 students in the intervention group and 57 students in the control group. The intervention group practiced the Adult and Elderly Nursing Practicum I course with the usual approach for eight weeks, together with learning with two clinical simulations, whereas the control group practiced the Adult and Elderly Nursing Practicum II course with the usual approach only for eight weeks. Data were collected using: 1) the Personal Demographic Questionnaire, 2) the Knowledge Test in Caring of Patients with Respiratory and Cardiovascular Problems, 3) the Self-Confidence in Caring of Patients with Respiratory and Cardiovascular Problems Questionnaire, and 4) the Satisfaction with Learning by Clinical Simulation Questionnaire. Then, data were analyzed using descriptive statistics, Chi-square test, t-test, paired t-test, repeated measures ANOVA, and Partial 𝜂2. The results showed that after the experiment, the mean score of knowledge and self-confidence of the intervention group were significantly higher than those before the experiment, as well as higher than those of the control group. The clinical simulation teaching technique had a medium-sized effect on knowledge improvement by 12 % and on self-confidence by 24 %. In addition, the intervention group was satisfied with clinical simulation teaching techniques at a high level. In conclusion, clinical simulation teaching techniques had a significant effect on both knowledge and self-confidence of nursing students. Therefore, clinical simulation teaching techniques should be considered to combine with the usual approach to develop patient care skills of nursing students.