ผลของโปรแกรมส่งเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับการตรวจวินิจฉัยก่อนคลอดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ต่อความวิตกกังวลและความรู้ของคู่เสี่ยงต่อการมีทารกเป็นโรคธาลัสซีเมียชนิดรุนแรง

Abstract

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการส่งเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับการตรวจวินิจฉัยก่อนคลอดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ต่อความวิตกกังวลและความรู้ของคู่เสี่ยงต่อการมีทารกเป็นโรคธาลัสซีเมียชนิดรุนแรง รูปแบบการวิจัย: เป็นการศึกษาเชิงทดลอง วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีตั้งครรภ์และสามีที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นคู่เสี่ยงต่อการมีทารกเป็นโรคธาลัสซีเมียชนิดรุนแรง ที่มารับบริการฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย 2 แห่ง จำนวน 61 คู่ (กลุ่มทดลอง 31 คู่ และกลุ่มควบคุม 30 คู่) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดความวิตกกังวลขณะเผชิญ แบบวัดความรู้เรื่องโรคธาลัสซีเมียและวิธีการในการเตรียมตัวก่อนตรวจวินิจฉัยก่อนคลอด วิเคราะห์ข้อมูลโดย การทดสอบทีแบบสองกลุ่มอิสระและแบบสองกลุ่มสัมพันธ์กัน การทดสอบแมนวิทนีย์ การทดสอบวิลคอกซัน ผลการวิจัย: โปรแกรมการส่งเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับการตรวจวินิจฉัยก่อนคลอดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ช่วยลดความวิตกกังวลของสตรีตั้งครรภ์และสามีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) และช่วยเพิ่มความรู้ของสตรีตั้งครรภ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = .001) สรุปและข้อเสนอแนะ: โปรแกรมการส่งเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับการตรวจวินิจฉัยก่อนคลอดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ช่วยลดความวิตกกังวลและเพิ่มความรู้ในสตรีตั้งครรภ์และสามีที่เป็นคู่เสี่ยงธาลัสซีเมีย จากผลการศึกษาเสนอแนะให้พยาบาลและผดุงครรภ์นำโปรแกรมไปใช้เป็นแนวทางในการดูแลคู่เสี่ยงต่อการมีทารกเป็นโรคธาลัสซีเมียพร้อมทั้งติดตามคู่เสี่ยงอย่างต่อเนื่องด้วยแบบประเมินและการติดตามทางสื่อออนไลน์

Purpose: o study the effect of the promoting program for prenatal diagnosis understanding via social media on anxiety and knowledge among risk couples for severe fetal thalassemia.

Design: Experimental study. Methods: The subjects were pregnant women and their husbands, who were diagnosed as couples at risk of having a baby with severe thalassemia. There were 61 couples who received antenatal care services at two university hospitals (31 pairs of experimental group and 30 pairs of control group). The instruments used for data collection included the State Anxiety Inventory Form X-1, and the Knowledge of Thalassemia and Preparation before the Prenatal Diagnosis. ata were analyzed by independent t-test, paired sample t-test, Mann-Whitney test, and Wilcoxon signed-rank test. Main findings: The promoting program for prenatal diagnosis understanding via social media could significantly reduce anxiety among pregnant women and their husbands (p < .05) and significantly increase knowledge in pregnant women (p = .001). Conclusion and recommendations: The promoting program for prenatal diagnosis understanding via social media can be used to reduce anxiety and increase knowledge among pregnant women and husbands who are at risk of having severe fetal thalassemia. The study findings suggest that nurses and midwives should apply this program as a practice guideline to care for couples at risk of having fetal thalassemia with closely monitoring via assessment forms and online applications.