ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในเยาวชนที่ใช้แอมเฟตามีน

Abstract

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในเยาวชนที่ใช้แอมเฟตามีน

รูปแบบการวิจัย: การศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนาย

วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นเยาวชนจำนวน 98 คน อายุระหว่าง 18-24 ปี ที่ใช้แอมเฟตามีน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์หาอำนาจการทำนายโดยใช้สถิติถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ใช้สารเสพติดตั้งแต่ 2 ชนิดขึ้นไป (ร้อยละ 76.5) ร้อยละ 100 มีประสบการณ์การมีเพศสัมพันธ์ อายุเฉลี่ยที่มีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกอยู่ที่ 14.9 ปี (SD = 1.9) ปัจจัยที่พบว่ามีความสัมพันธ์ (r = .23, p < .05) และสามารถทำนายพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในเยาวชนที่ใช้แอมเฟตามีนได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ อิทธิพลของกลุ่มเพื่อน (R2 = .054, F(1,96) = 5.53, p < .05) โดยอธิบายความผันแปรของพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศได้ ร้อยละ 5.4 ส่วนปัจจัยการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เอชไอวี/เอดส์ และการตั้งครรภ์ และการรับรู้สมรรถนะตนเองต่อการป้องกันปัญหาทางเพศ พบว่ามีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในระดับต่ำอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p > .05)

สรุปและ ข้อเสนอแนะ: อิทธิพลของกลุ่มเพื่อนมีความสำคัญต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในเยาวชนที่ใช้แอมเฟตามีนจึงควรหากลยุทธ์ที่ช่วยเพิ่มทักษะการปฎิเสธต่อการกดดันของเพื่อน รวมถึงการไม่คล้อยตามบรรทัดฐานของกลุ่มต่อการมีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ ตลอดจนการเสริมสร้างความเข้าใจผลของการใช้สารเสพติดที่มีต่อการขาดการยับยั้งชั่งใจทางเพศ

Purpose: To examine factors influencing sexual risk behaviors among youth with amphetamineuse.

Design: A descriptive correlational research.

Methods: The participants were 98 youth with amphetamine used both male and female age between 18-24 years old. Data were collected using self-administered questionnaire; and were analyzed with multiple regressions.

Main findings: The results indicated that the majority of participants used substances more than 2 types (76.5%) and all of them reported having sexual intercourse (100%). The average age of first intercourse was 14.9 years old (SD = 1.9). The factor that was significantly correlated with sexual risk behavior was peer influences (r = .233, p < .05). Peer influences was the only factor to predict sexual risk behavior and could explain variance of risky sexual behaviors for 5.5% [R2 = .054, F (1,96) = 5.53, p < .05]. Perceived susceptibility to STD/HIV/AIDS and pregnancy and sexual self-efficacy were not significantly correlated with risky sexual behaviors (p > .05).

Conclusion and recommendations: Since peer influences is an important factor to predict sexual risk behavior among youth with amphetamine used, increasing refusal skills to peer pressure and not cooperating with peers’ norms to risky sexual practice are recommended. Besides, helping youth to understand the effect of substance used that could lower sexual inhibition and might lead to sexual risk behavior is crucial.