ผลของโปรแกรมการฝึกทักษะทางสังคมในการพัฒนาทักษะทางสังคม ในเด็กปฐมวัยออทิสติก

Abstract

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi - experimental research) เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการฝึกทักษะทางสังคมในการพัฒนาทักษะทางสังคมในเด็กปฐมวัยออทิสติก กรอบแนวคิดในการวิจัยครั้งนี้ใช้แนวคิดทฤษฎีวัฒนธรรมทางสังคมของไวก็อตสกี้ กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กปฐมวัยออทิสติกที่เข้ารับบริการเป็นผู้ป่วยในที่ศูนย์ส่งเสริมพัฒนาการราชนุกูล (คลองกุ่ม) กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข จำนวน 13 คน กลุ่มตัวอย่างถูกเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (purposive sampling) ตามเกณฑ์การคัดเข้า ผู้เข้าร่วมวิจัยเข้าร่วมกิจกรรมเป็นเวลา 12 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 5 ครั้งๆ ละ 1.25 ชั่วโมง รวม 60 ครั้ง กิจกรรมกลุ่มประกอบด้วย 3 กิจกรรม คือ การใช้เรื่องราวทางสังคม กลุ่มอาหารว่าง และกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และแบบประเมินทักษะทางสังคมสำหรับเด็กปฐมวัยออทิสติก วัดผลก่อนและหลังการทดลอง (One Group Pretest – Posttest Design) วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติ Wilcoxon signed ranks test ผลการวิจัยพบว่า เด็กปฐมวัยออทิสติกที่ได้รับโปรแกรมการฝึกทักษะทางสังคม มีคะแนนรวมความบกพร่องทักษะทางสังคม และคะแนนความบกพร่องทักษะทางสังคมรายด้านลดลงทั้ง 3 ด้าน คือ ด้านการควบคุมตนเอง ด้านการทำกิจกรรมร่วมกับบุคคลอื่น ด้านการสื่อความหมายร่วมกับบุคคลอื่น และเมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยลำดับที่ของคะแนนรวมความบกพร่องทักษะทางสังคม และคะแนนความบกพร่องทักษะทางสังคมรายด้านก่อนและหลังได้รับโปรแกรมฯ พบว่า คะแนนความบกพร่องทักษะทางสังคมมีค่าเฉลี่ยลำดับที่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงว่าโปรแกรมการฝึกทักษะทางสังคมสามารถช่วยการพัฒนาทักษะทางสังคมในเด็กปฐมวัยออทิสติกให้ดีขึ้นได้ การวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะให้นำโปรแกรมการฝึกทักษะทางสังคมไปใช้ในเด็กปฐมวัยออทิสติกในศูนย์กระตุ้นพัฒนาการ สถานพยาบาล และโรงเรียนเรียนร่วม เพื่อนนำไปสู่การพัฒนาทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัยออทิสติกสืบไป

This quasi-experimental research was designed to examine the effect of social skills training program for developing social skills in preschool children with Autism Spectrum Disorder (ASD). The theoretical framework of the study is based on Vygotsky’s Sociocultural Theory. The sample consisted of 13 preschool children with ASD who were admitted as inpatients at Rajanukul Development Promotion Center (Khlong Khum), Department of Mental Health, Ministry of Public Health. Purposive sampling method was used to recruit the sample according to inclusion criteria. The preschool children with ASD participated in the program for 1.25 hours per day, 5 days a week, for 12 weeks. The group activities included social story, snack time, and circle time sessions. Data were collected by using the participant information and social skills assessment forms for preschool children with ASD at baseline and after completing the intervention (One Group Pretest – Posttest Design). Descriptive Statistics and Wilcoxon Signed Ranks Test were used for data analysis. The findings revealed that the preschool children with ASD who received the social skills training program had a total score of social skill disability, and the sub-score of social skill deficit decreased in 3 areas: self-regulation, social activities, and social communicating. When comparing the rank of the total score of social skill disability and the sub-score of social skill deficit before and after receiving the program, the social skill deficit score was found to be statistically significant lower order mean at .05 level. The research results indicated the effectiveness of the social skills training program on enhancing social skills development in preschool children with ASD. Therefore, implementing this social skills intervention program in developmental centers, nursing homes, and inclusive education is recommended in order to develop social skills in preschool children with ASD.