A low-code platform of carbon credit trading using blockchain technology : a case study of Nakhon Si Thammarat province

Abstract

Currently, the amount of greenhouse gases has been increasing steadily as a result of human activities such as fossil fuel combustion, deforestation, and industrialization. Thailand has been driving climate change and has joined the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). The Carbon Credit Trading Mechanism is one of the mechanisms in the Convention that can be an incentive to reduce greenhouse gas emissions. In Thailand, there are two forms of trading: direct and intermediary. However, trading in Thailand does not yet have a system and uses paper for transactions, including no legal support for trading. This research aimed to study a carbon credit trading prototype using a low-code and blockchain platform, including how it can save costs and reduce development time. In the prototype test, rubber data were used at Nakhon Si Thammarat province in 3 age groups, namely 6 years, 14 years, and 22 years. In conclusion, different ages of rubber and different area sizes resulted in different carbon contents. The 22-year-old rubber has the highest amount of carbon, followed by rubber 14 and 6 years old, respectively. The contract for the transaction is stored on the blockchain. The carbon content of the projects that have already been purchased can be sold or re-purchased. Furthermore, developing the low-code platform can save the platform's cost and time. People without IT experience can use low-code to develop platforms of interest. Implication of the thematic paper: The carbon credit trading model can be used in carbon credit trading in Thailand. It can also be applied to trading carbon credits in other types of projects, and the low-code platform can be an alternative for both those with and without an IT background to develop platforms in other areas of business.

ปัจจุบันปริมาณก๊าซเรือนกระจกได้เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เป็นผลมาจากกิจกรรมต่างๆ ของมนุษย์ เช่น การเผาไหม้เชื้อเพลิง การทำอุตสาหกรรม การตัดไม้ทำลายป่า ซึ่งประเทศไทยได้ขับเคลื่อนเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยเข้าร่วมเป็นภาคีกับอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กลไกหนึ่งที่นำไปสู่แรงจูงใจในการลดปริมาณก๊าซเรือนกระจก คือ กลไกซื้อขายคาร์บอนเครดิต ในประเทศไทยมีการซื้อขายอยู่ 2 รูปแบบ ได้แก่ การซื้อขายโดยตรงและการซื้อขายผ่านตัวกลาง โดยการซื้อขายในประเทศไทยอยู่ในรูปแบบกระดาษ ไม่มีระบบรองรับ รวมถึงกฎหมายในการซื้อขาย ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงศึกษาการสร้างต้นแบบการซื้อขายคาร์บอนเครดิตด้วยโลโค้ดแพลตฟอร์ม และบล็อกเชน รวมถึงโลโค้ดแพลตฟอร์มสามารถประหยัดต้นทุน และลดระยะเวลาได้อย่างไร ในการทดสอบต้นแบบใช้ข้อมูลยางพารา ณ จังหวัดนครศรีธรรมราช 3 ช่วงอายุ ได้แก่ 6 ปี 14 ปี และ 22 ปี ผลลัพธ์ที่ได้ ยางพาราในช่วงอายุที่แตกต่างกันและขนาดพื้นที่ที่ต่างกัน ทำให้ปริมาณคาร์บอนที่ได้แตกต่างกัน โดยในยางพาราอายุ 22 ปี มีปริมาณมากที่สุด รองลงมา 14 ปี และ 6 ปี ตามลำดับ และสัญญาซื้อขายของการทำธุรกรรมถูกจัดเก็บไว้ในบล็อกเชนเพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่สามารถนำปริมาณคาร์บอนของโครงการที่ถูกซื้อไปแล้วนั้นกลับมาขายหรือซื้อซ้ำได้อีก และการพัฒนาโลโค้ดแพลตฟอร์มสามารถประหยัดต้นทุนและเวลาในการพัฒนาแพลตฟอร์มได้ รวมถึงผู้ที่ไม่มีประสบการณ์ด้านไอทีสามารถที่จะใช้โลโค้ดเป็นตัวเลือกในการพัฒนาแพลตฟอร์มที่สนใจได้ การนำผลของสารนิพนธ์ไปใช้: ต้นแบบการซื้อขายคาร์บอนเครดิตสามารถนำไปใช้ในการซื้อขายคาร์บอนเครดิตในประเทศไทยได้ รวมถึงนำไปปรับใช้กับการซื้อขายคาร์บอนเครดิตในโครงการประเภทอื่นๆ และโลโค้ดแพลตฟอร์มสามารถเป็นทางเลือกให้กับผู้ทั้งมีพื้นฐานและไม่มีพื้นฐานทางด้านไอทีในการพัฒนาแพลตฟอร์มในธุรกิจด้านอื่นๆ ได้