รูปแบบและลักษณะทางดนตรีของเฮ็ดกวามชาวไต จังหวัดแม่ฮ่องสอน
Issued Date
2549
Copyright Date
2549
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ญ, 205 แผ่น : ภาพประกอบ
ISBN
9740474691
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ดนตรี))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2549
Suggested Citation
อมรรัตน์ กานต์ธัญลักษณ์ รูปแบบและลักษณะทางดนตรีของเฮ็ดกวามชาวไต จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ดนตรี))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2549. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/94414
Title
รูปแบบและลักษณะทางดนตรีของเฮ็ดกวามชาวไต จังหวัดแม่ฮ่องสอน
Alternative Title(s)
Musical forms and characteristics of Hetkwam songs of Tai people in Mae Hong Son province, Thailand
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เพื่อศึกษารูปแบบและลักษณะทางดนตรีของเฮ็ดกวามชาวไต จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยเก็บข้อมูลภาคสนามจากการสาธิตและสถานการณ์จริงจากศิลปินชาวไตที่มีชื่อเสียงและ เป็นที่ยอมรับในจังหวัดแม่ฮ่องสอน จากนั้นนำข้อมูลเสียงร้องมาถอดเป็นโน้ตสากลและวิเคราะห์โดยประยุกต์ใช้ ทฤษฏีทางดนตรีวิทยา ผลการวิจัยพบว่า เฮ็ดกวามเป็นเพลงร้องพื้นบ้านไต มีลักษณะการด้นกลอนสดเป็นส่วนใหญ่ มักใช้ ขับร้องในงานมงคลทุกประเภท บางทำนองมีดนตรีประกอบแต่บางทำนองไม่มี นอกจากนี้ยังพบว่ามีเพียงไม่กี่ ทำนองเท่านั้นที่มีลูกคู่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่หมอกวามเคารพ ได้แก่ ครูสุรัสติ สารัตถะที่ปรากฏในเนื้อเพลงมีการแสดง ความรู้สึก การเกี้ยวพาราสี การเปรียบเทียบความงามในธรรมชาติกับสตรี ความเชื่อตามหลักพุทธศาสนา การใช้ ดนตรีเป็นตัวเชื่อมประสานระหว่างคนในสังคม ความรู้สึกชื่นชม ยกย่องในศิลปวัฒนธรรมไต การแสดงความรัก ของแม่ที่มีต่อลูก การดำรงชีวิตแบบสังคมชนบท ตัวอย่างเฮ็ดกวามไตที่รวบรวมได้ในพื้นที่มี 6 ประเภท รวม 8 ทำนอง ได้แก่ กวามล่องคง (ล่องคง ป้อด เหนือ และ ล่องคงป้อดใต้) กวามจ้าดไต (กวามจ้าดไต จี 1 และ กวามจ้าดไต จี 2) กวามนกกือ กวามหยอบ ยอน กวามอืนลูกอ่อน และ กวามเซกุง ซึ่งทั้งหมดไม่มีแบบแผนของฉันทลักษณ์คำร้อง และ คำสัมผัสที่ ตายตัว ทำนอง 1 ท่อน ประกอบด้วย 3-7 วลีทำนอง หมอกวามจะขับร้องวนไปเรื่อยๆ ตามความต้องการ มีการพัก เสียงในโน้ตที่มีระดับเสียงสูงกว่าโน้ตลงจบเป็นคู่ 3, 5, และ8 ยกเว้นกวามอืนลูกอ่อนที่เป็นเพลงท่อนเดียว ประกอบด้วย 3 วลีทำนอง มีการพักเสียงในโน้ตเดียวกับเสียงลงจบ และเสียงที่ต่ำกว่าเป็นคู่ 2-5 แบบแผนของ ทำนองเฮ็ดกวามไม่มีรูปแบบที่ตายตัว ยกเว้นกวามจ้าดไต จี 2 และ กวามหยอบยอน ที่มีแบบแผนค่อนข้างชัดเจน เฮ็ดกวามมีการใช้เสียงโครงสร้างในบันไดสี่เสียง ห้าเสียง หกเสียง และ เจ็ดเสียง โดยบทเพลงถูกสร้างขึ้นจาก ทำนองพื้นฐานและการออกเสียงร้องตามเสียงวรรณยุกต์
This qualitative research aimed to study musical forms and characteristics of Hetkwam songs of Tai people in Mae Hong son Province. The researcher collected field data from demonstrations in real situations by famous and well-accepted Tai artist in Mae Hong Son Province. The collected singing data were then transcribed in modern musical notation and analyzed with the application of musicological theories. Research findings revealed that Hetkwam songs wee Tai folk songs. Most of them were impromptu songs and were sung at all joyous events. Some melodies required accompanying music while others did not. Furthermore, it was found that only a few melodies required a chorus. The sacred being that was respected by Kwam singers was Khru Surasti. Content themes that appeared in the song verse included the expression of feelings, courtship, comparison of female beauty with beauty in nature, beliefs based on Buddhism, the use of music to join and connect among people in society, the feeling of admiration and praise for Tai arts and culture, expressions of the mother's love for her children, and the way of life in rural society. The sample of Hetkwam songs collected in the area consisted of six types with eight melodies namely, Kwam Long Kong (Long Kong pod Nuea and Long Kong Pod Tai), Kwam Jaad Tai (Kwam Jaad Tai Gee 1 and Kwam Jaad Tai Gee 2), Kwam Nok Kue, Kwam Yaub Yaun, Kwam Uen Look Aun, and Kwam Se Kung. None of them had a fixed pattern of verse prosody and rhymes. One melodic section consisted of 3-7 melodic phrases. The singer would sing around as he wanted, with a voice pause at the note with higher tone than that of the ending note in intervals of 3rd, 5th, and octave (P8) apart, except for Kwam Uen Look Aun which was a song with one section comprising three melodic phrases and having a voice pause in the note with the same tone to that of the ending note, and in the note with lower tone than that of the ending note in intervals of 2nd-5th apart. There was no fixed melodic style of Hetkwam, except Kwam Jaad Tai Gee 2 and Kwam Yaub Yaun which had rather distinctive styles. Hetkwam employed the structural pitches in four-tone, five-tone, six-tone, and seven-tone modes. The songs were created from the basic melody and singing of verses according to tones.
This qualitative research aimed to study musical forms and characteristics of Hetkwam songs of Tai people in Mae Hong son Province. The researcher collected field data from demonstrations in real situations by famous and well-accepted Tai artist in Mae Hong Son Province. The collected singing data were then transcribed in modern musical notation and analyzed with the application of musicological theories. Research findings revealed that Hetkwam songs wee Tai folk songs. Most of them were impromptu songs and were sung at all joyous events. Some melodies required accompanying music while others did not. Furthermore, it was found that only a few melodies required a chorus. The sacred being that was respected by Kwam singers was Khru Surasti. Content themes that appeared in the song verse included the expression of feelings, courtship, comparison of female beauty with beauty in nature, beliefs based on Buddhism, the use of music to join and connect among people in society, the feeling of admiration and praise for Tai arts and culture, expressions of the mother's love for her children, and the way of life in rural society. The sample of Hetkwam songs collected in the area consisted of six types with eight melodies namely, Kwam Long Kong (Long Kong pod Nuea and Long Kong Pod Tai), Kwam Jaad Tai (Kwam Jaad Tai Gee 1 and Kwam Jaad Tai Gee 2), Kwam Nok Kue, Kwam Yaub Yaun, Kwam Uen Look Aun, and Kwam Se Kung. None of them had a fixed pattern of verse prosody and rhymes. One melodic section consisted of 3-7 melodic phrases. The singer would sing around as he wanted, with a voice pause at the note with higher tone than that of the ending note in intervals of 3rd, 5th, and octave (P8) apart, except for Kwam Uen Look Aun which was a song with one section comprising three melodic phrases and having a voice pause in the note with the same tone to that of the ending note, and in the note with lower tone than that of the ending note in intervals of 2nd-5th apart. There was no fixed melodic style of Hetkwam, except Kwam Jaad Tai Gee 2 and Kwam Yaub Yaun which had rather distinctive styles. Hetkwam employed the structural pitches in four-tone, five-tone, six-tone, and seven-tone modes. The songs were created from the basic melody and singing of verses according to tones.
Description
ดนตรี (มหาวิทยาลัยมหิดล 2549)
Degree Name
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
วิทยาลัยดุริยางคศิลป์
Degree Discipline
ดนตรี
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล