คู่มือปฏิบัติงาน เรื่อง การดูแลผู้ป่วยที่เข้ารับการระงับความรู้สึกเพื่อการผ่าตัดแบบส่องกล้องทางหน้าท้อง (Laparoscopic Surgery) ในผู้ป่วยนรีเวช
192
item.page.dc.date.issued
2567
item.page.dc.type
item.page.dc.language.iso
tha
item.page.dc.format.mimetype
application/pdf
item.page.dc.format.extent
97 หน้า, Full Text (Intranet only)
item.page.dcterms.accessRights
restricted access
item.page.dc.rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
item.page.dc.rights.holder
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
punsarn.item.page.citation
วิรันตรี พันชูกลาง (2567). คู่มือปฏิบัติงาน เรื่อง การดูแลผู้ป่วยที่เข้ารับการระงับความรู้สึกเพื่อการผ่าตัดแบบส่องกล้องทางหน้าท้อง (Laparoscopic Surgery) ในผู้ป่วยนรีเวช. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/110064
item.page.dc.title
คู่มือปฏิบัติงาน เรื่อง การดูแลผู้ป่วยที่เข้ารับการระงับความรู้สึกเพื่อการผ่าตัดแบบส่องกล้องทางหน้าท้อง (Laparoscopic Surgery) ในผู้ป่วยนรีเวช
item.page.dc.contributor.author
item.page.oairecerif.author.affiliation
item.page.dc.description.abstract
ปัจจุบัน ความก้าวหน้าในทางการแพทย์ได้มีการพัฒนาไปอย่างมาก มีการนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ในการตรวจรักษาและช่วยในการผ่าตัดเพื่อความสะดวก ลดขั้นตอนและภาวะแทรกซ้อนต่างๆ ซึ่งนับว่าเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการสร้างเสริมสุขภาพเป็นอย่างมาก การส่องกล้องเพื่อการตรวจรักษาอวัยวะภายใน เป็นเทคโนโลยีในการตรวจรักษา ที่นิยมนำมาใช้อย่างแพร่หลายเนื่องจากสามารถมองเห็นอวัยวะภายในได้อย่างชัดเจน มีแผลเล็ก ความเจ็บปวดหลังผ่าตัดน้อย ฟื้นตัวเร็วหลังผ่าตัดและสามารถใช้ได้ในหลายระบบ เช่น การส่องกล้องเพื่อตรวจ/ผ่าตัดระบบสืบพันธุ์เพศหญิง การส่องกล้องเพื่อการตรวจ/ผ่าตัดระบบทางเดินปัสสาวะ การส่องกล้องเพื่อการตรวจ/ผ่าตัด ระบบ หู ตา คอ จมูก การส่องกล้องเพื่อการผ่าตัดทางช่องท้อง การส่องกล้องเพื่อการผ่าตัดปอด การส่องกล้องเพื่อการผ่าตัดกระดูกและกล้ามเนื้อ และการส่องกล้องเพื่อการตรวจ/ผ่าตัดระบบทางเดินอาหาร เป็นต้น การผ่าตัดแบบส่องกล้องทางหน้าท้องในผู้ป่วยหญิงในประเทศไทยได้พัฒนาไปใกล้เคียงกับประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งในระยะแรกเริ่มการผ่าตัดด้วยกล้องทางหน้าท้องไม่ค่อยเป็นที่นิยมนักจึงเป็นเพียงการส่องกล้องเพื่อการวินิจฉัยและให้การรักษาโรคในอุ้งเชิงกรานที่ไม่ซับซ้อน เช่น การทำหมันเท่านั้น แต่ในระยะหลังได้มีการพัฒนาเครื่องมือต่างๆ และวิธีผ่าตัดจนสามารถทำการผ่าตัดที่ซับซ้อนมากขึ้น ในปัจจุบัน การผ่าตัดแบบส่องกล้องทางหน้าท้องในผู้ป่วยหญิงได้มีการพัฒนาอย่างมากจนสามารถใช้ผ่าตัดทางนรีเวชได้เกือบทุกชนิด และกำลังเป็นที่นิยมเพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับการผ่าตัดแบบเดิม เนื่องจากสามารถใช้เพื่อการวินิจฉัยและการรักษาในคราวเดียวกัน แผลผ่าตัดมีขนาดเล็กกว่าการผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้อง อาการปวดแผลหลังผ่าตัดน้อยกว่า ระยะเวลาอยู่ในโรงพยาบาลสั้น และระยะฟื้นตัวหลังผ่าตัดสั้น