The thinking model in environmental ethics development of children in a mangrove community

Abstract

Inculcation is not sufficient in developing environmental ethics to restrain environmental problems. Coining on learners’ capacity to think in their real-life context to innovate an alternative model, the study (1) appraised the prevailing situations relating to the development of environmental ethics of children in a mangrove community, (2) illustrated the thinking patterns of the children engaged in a pragmatist learning process, and (3) assessed changes in their environmental ethics. This ethnographic cum action research was conducted in the fragile mangrove community of Koh Klang in Krabi province. Data on the current development situations were obtained from 45 related residents identified by the snowball technique. Data related to the biography and learning behavior of 15 local primary school children who volunteered to partake in a pragmatist learning process were collected from their interviews and test results, interviews of 20 local residents and their parents and teachers, and participant observations. The data were categorized to portray their individual thinking patterns and related test results on their tendencies to change into egocentrics, homocentrics or ecocentrics. The Learn to Think on the Environmental Ethics was an innovation model which comprised eight steps; (1) Amassing self-confidence, (2) Reflecting on the value of mangrove ecological relations, (3) Reflecting on own standpoint towards the relations, (4) Reviewing the value and own standpoint, (5) Visualizing a new value and standpoint, (6) Setting own action plan, (7) Interacting with the society and environment, and (8) Reflecting on a new identity. The density and diversity of their thinking patterns have positive influences on their chances to develop into ecocentrics. More studies should address the sustainability of their environmental ethics and the development of learning managers’ ability in using questions to promote thinking on the environmental ethics.

การสอนโดยวิธีการปลูกฝังแบบดั้งเดิมอาจไม่สามารถพัฒนาจริยธรรมสิ่งแวดล้อมเพื่อชะลอปัญหาสิ่งแวดล้อมในสังคมปัจจุบันได้ การศึกษาครั้งนี้จึงได้นำศักยภาพการคิดในบริบทชีวิตจริงของผู้เรียนมาใช้เป็นฐานในการสร้างทางเลือกในการพัฒนาจริยธรรมสิ่งแวดล้อมสำหรับเยาวชนรุ่นใหม่ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ประเมินสถานการณ์การพัฒนาจริยธรรมสิ่งแวดล้อมของเยาวชนในชุมชนป่าชายเลน (2) ศึกษาแบบแผนการคิดของเยาวชนที่เข้าร่วมกระบวนการพัฒนาจริยธรรมสิ่งแวดล้อมแบบปฏิบัตินิยม และ (3) ประเมินพัฒนาการด้านจริยธรรมสิ่งแวดล้อมของเยาวชน การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีการศึกษาแบบชาติพันธุ์วรรณาและการวิจัยเชิงปฏิบัติการในชุมชนป่าชายเลนเกาะกลาง จังหวัดกระบี่ ผู้ให้ข้อมูลสถานการณ์ปัจจุบันเกี่ยวกับการพัฒนาจริยธรรมสิ่งแวดล้อมประกอบด้วยผู้ที่อยู่อาศัยในชุมชน 45 คน ซึ่งเลือกมาโดยวิธีการแบบสโนว์บอลล์ ส่วนข้อมูลส่วนบุคคลและพฤติกรรมการเรียนของเยาวชนจากโรงเรียนประถมศึกษาในพื้นที่จำนวน 15 คนที่อาสาเข้าร่วมกิจกรรมปฏิบัติการเรียนรู้รวบรวมโดยการสัมภาษณ์และการทดสอบเยาวชน การสัมภาษณ์ครูและผู้ปกครอง และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม การวิเคราะห์ข้อมูลทำโดยการจัดหมวดหมู่เพื่อพรรณนาแบบแผนการคิดของเยาวชนรายบุคคล และเทียบกับผลการทดสอบแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงจริยธรรมสิ่งแวดล้อมของเยาวชนที่ยึดตนเองเป็นศูนย์กลาง ยึดมนุษย์เป็นศูนย์กลาง หรือยึดระบบนิเวศเป็นศูนย์กลาง นวัตกรรมการเรียนรู้การคิดเพื่อพัฒนาจริยธรรมสิ่งแวดล้อมจากการศึกษานี้ประกอบด้วย 8 ขั้นตอน ได้แก่ (1) สร้างความเชื่อมั่นในตน ( 2) สะท้อนคุณค่าต่อความสัมพันธ์สิ่งแวดล้อมในชุมชนป่าชายเลน ( 3) สะท้อนท่าทีต่อความสัมพันธ์สิ่งแวดล้อมในชุมชนป่าชายเลน ( 4) ทบทวนคุณค่าและท่าทีต่อสิ่งแวดล้อมในชุมชนป่าชายเลน ( 5) สร้างคุณค่าและท่าทีใหม่ ( 6) วางแผนปฏิบัติการสิ่งแวดล้อมในชุมชนป่าชายเลน (7) ปฏิสัมพันธ์กับสังคมและสิ่งแวดล้อมในชุมชนป่าชายเลน และ(8) สะท้อนตัวตนใหม่ ความถี่และความหลากหลายในแบบแผนการคิดของเยาวชนมีอิทธิพลเชิงบวกต่อการพัฒนาจริยธรรมสิ่งแวดล้อมไปสู่การยึดระบบนิเวศเป็นศูนย์กลาง การศึกษาเพิ่มเติมอาจศึกษาความยั่งยืนของจริยธรรมสิ่งแวดล้อมของเยาวชน และการพัฒนาศักยภาพของผู้จัดการเรียนรู้ในการใช้คำถามเพื่อกระตุ้นส่งเสริมการคิดเพื่อจริยธรรมสิ่งแวดล้อม