การใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลองเพื่อพัฒนาทักษะการรอคอยในเด็กที่มีภาวะออทิซึม

Abstract

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลองเพื่อพัฒนาทักษะการรอคอยในเด็กที่มีภาวะออทิซึม อายุ 7 ปี เพศหญิง จำนวน 1 คน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยกรณีศึกษากรณีเดี่ยวแบบ ABAB การเก็บข้อมูลในระยะเส้นฐาน (A) และการใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลอง (B) จำนวนทั้งหมด 12 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ (1) แบบคัดเลือกผู้เข้าร่วมการวิจัยและประเมินทักษะพื้นฐาน (2) แบบสัมภาษณ์สำหรับผู้ปกครอง (3) แบบประเมินทักษะการรอคอย (4) แบบสังเกตพฤติกรรมการรอคอย และ (5) แบบบันทึกพฤติกรรมการรอคอยแบบวัดความยาวนาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์กราฟ และวิเคราะห์กรณีศึกษาเชิงบรรยาย ผลการศึกษาพบว่า ในระยะเส้นฐาน (A1) มีคะแนนทักษะการรอคอยเฉลี่ย 0.83 คะแนน ต่อมาระยะที่มีการใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลอง (B1) มีคะแนนทักษะการรอคอยเพิ่มขึ้นโดยมีค่าเฉลี่ย 1.26 คะแนน หลังจากนั้นระยะเส้นฐาน (A2) คะแนนทักษะการรอคอยเพิ่มขึ้นโดยมีคะแนนเฉลี่ย 1.45 คะแนน และระยะที่มีการใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลอง (B2) มีคะแนนทักษะการรอคอยเพิ่มขึ้นโดยมีคะแนนเฉลี่ย 1.79 คะแนน สรุปได้ว่า การใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลองสามารถช่วยส่งเสริมทักษะการรอคอยในเด็กที่มีภาวะออทิซึมได้ การนำผลของวิทยานิพนธ์ไปใช้: เด็กที่มีภาวะออทิซึมได้รับการพัฒนาทักษะการรอคอยจากการใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลองจากสถานการณ์ในชีวิตประจำวัน กระบวนการวิจัยในครั้งนี้ทำให้นักวิชาการ ผู้ปกครอง และครูผู้สอนเด็กที่มีความต้องการพิเศษมีแนวทางในการศึกษาการพัฒนาทักษะการรอคอย รวมถึงการใช้เรื่องราวทางสังคมผ่านการเล่านิทานร่วมกับสถานการณ์จำลองในการพัฒนาทักษะอื่นๆ

The present study aimed to investigate the use of social stories through storytelling with the simulation to increase waiting skills in a 7-year-old female child with Autism Spectrum Disorder (ASD). It was conducted using an ABAB single case study. Specifically, the data were collected without any intervention in the baseline phase (A), while social stories through storytelling with the simulation were used in the intervention phase (B) for a period of 12 times. The research instruments employed in this study were (1) a participant selection form and a basic skill assessment questionnaire, (2) an interview with parents, (3) a waiting skill assessment questionnaire, (4) a waiting behavior observation sheet, and (5) a duration recording sheet for the waiting behavior. The data were analyzed through graph analysis and descriptive case study analysis. The results showed that in the baseline phase (A1), the average score of waiting skill was 0.83. In the treatment phase in which social story through storytelling along with the simulation (B1) was used, the average score of waiting skill increased to 1.26. In the withdrawn phase, the baseline phase (A2) had waiting skill score increase of 1.45. In the second treatment phase in which social story through storytelling along with the simulation (B2) was exercised, the average score of waiting skill increased to 1.79. These results indicated waiting skill of a child increased after using social story through storytelling along with the simulation. Implication of the thesis: Implication of the thesis: A child with autism spectrum had increased waiting skill after using social story through storytelling along with the simulation from the situation in everyday life. The steps of this research will be the guideline for researchers, parents, and teachers who teach students with special needs to increase waiting skill and will use social story through storytelling along with the simulation to increase other skills.