การนำเสนอรายการภูมิปัญญาท้องถิ่น และความคิดเห็นของผู้ชมต่างวัย ต่อรายการผจญไทยทางชองยูทูป Kingpower Thaipower พลังคนไทย

Abstract

การวิจัยเรื่องนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการนำเสนอภูมิปัญญาท้องถิ่นของรายการผจญไทยทางช่องยูทูบ และ 2) ศึกษาความคิดเห็นของผู้ชมรายการต่างวัยที่มีต่อรายการผจญไทย ผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากรายการผจญไทยจำนวน 10 ตอน ที่ออกอากาศตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ถึง เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 และจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลจำนวน 3 กลุ่ม กลุ่มละ 7 คน คือ กลุ่มที่ 1 เจนเนอเรชันเอ็กซ์ กลุ่มที่ 2 เจนเนอเรชันวาย และกลุ่มที่ 3 เจนเนอเรชันแซด โดยเก็บข้อมูลผ่านการสนทนากลุ่มแบบออนไลน์ จากนั้นผู้วิจัยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ โดยใช้แนวคิดแบบจำลองการสื่อสารของแฮโรลด์ ดี. ลาสเวลล์ (1948) มาเป็นกรอบหลัก และใช้แนวคิดตัวแปรอิทธิพลในการจูงใจของแหล่งข้อมูล ประเภทและการออกแบบเนื้อหารายการ และลักษณะพื้นฐานของบุคคลในแต่ละช่วงวัยมาวิเคราะห์ร่วมด้วย ผลการศึกษาพบว่า การนำเสนอภูมิปัญญาท้องถิ่นของรายการผจญไทยสามารถโน้มน้าวผู้ชมรายการ 3 ช่วงวัยติดตามชมได้ด้วยการใช้รูปแบบรายการที่ผสมผสานระหว่างรายการสัมภาษณ์ สนทนา และสารคดี มีการคัดเลือกพิธีกรที่น่าสนใจและมีคุณสมบัติในการจูงใจผู้ชม ทั้งนี้ ผู้ชมมีการแสดงความคิดเห็นอย่างหลากหลาย เพราะผู้ชมมีการรับรู้และการตีความต่างกัน โดยผู้ชมเจนเนอเรชันเอ็กซ์สนใจกระบวนการผลิตของผลิตภัณฑ์เพื่อเป็นแนวทางในการประกอบอาชีพ ผู้ชมเจนเนอเรชันวายสนใจตัวผลิตภัณฑ์ที่สะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าของภูมิปัญญาท้องถิ่น และผู้ชมเจนเนอเรชันแซดสนใจกระบวนการผลิตของผลิตภัณฑ์ แต่ข้อมูลต้องสั้นและเข้าใจง่าย ทั้งนี้การที่รายการผจญไทยสามารถโน้มน้าวให้ผู้ชมรายการ 3 ช่วงวัยให้ติดตามชมรายการได้สำเร็จ ถือเป็นการทำหน้าที่ถ่ายทอดวัฒนธรรมระหว่างรุ่น ตามแนวคิดหน้าที่ของการสื่อสารที่ลาสเวลล์ (1948) กล่าวไว้อย่างชัดเจน การนำผลสารนิพนธ์ไปใช้: แนวคิดแบบจำลองการสื่อสารของแฮโรลด์ ดี. ลาสเวลล์ เป็นแนวคิดหลักสำหรับการศึกษาในครั้งนี้ โดยมุ่งเน้นไปที่ผลของการสื่อสารที่เกิดขึ้นกับผู้รับสารเจนเนอเรชันเอ็กซ์ เจนเนอเรชันวาย และเจนเนอเรชันแซด จากผลการศึกษาสามารถเป็นแนวทางในการสื่อสารเรื่องภูมิปัญญาท้องถิ่นกับผู้คนต่างวัฒนธรรม รวมถึงเป็นแนวทางและเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาการสื่อสารเพื่อการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นทางสื่อโซเชียลมีเดียได้

This research is qualitative research, and the purposes of this research are 1) to study the presentation of local wisdom in the "Pajonthai" program on the YouTube channel and 2) to study the opinions of viewers of different ages toward the "Pajonthai" program. The researcher collected data from 10 episodes of the "Pajonthai" program broadcasted from November 2020 to August 2021 and from three groups of informants, with 7 people in each group: Generation X, Generation Y, and Generation Z. Data were collected through online focus group discussions. The information was then analyzed using Harold D. Lasswell’s Model of Communication (1948) as the main framework, along with concepts of influential variables in persuasion, program type and content design, and the basic characteristics of individuals in each age group. The study results find that the presentation of local wisdom in the "Pajonthai" program can convince viewers across three generations by using a program format that mixes interviews, conversations, and documentaries. Additionally, the program features attractive masters of ceremonies with the qualities to persuade audiences. The audiences expressed various opinions due to differences in perception and interpretation. Generation X viewers were interested in the production process as a guideline for their careers. Generation Y viewers were interested in products that reflect the value of local wisdom, and Generation Z viewers were interested in the production process provided that the information was concise and easy to understand. Successfully persuading viewers of all three generations to follow the program constitutes the duty of cultural transmission between generations, following the functional notion of communication clearly stated by Lasswell (1948). IMPLICATION OF THE THEMATIC PAPER: Harold D. Lasswell’s Model (1948) is the primary concept for this study, focusing on the communication effects occurring among Generation X, Generation Y, and Generation Z viewers. The study results can serve as a guideline for communicating local wisdom to people of different cultures and provide a useful framework for developing communication to transmit local wisdom through social media.