การแสดงเจตนาไม่ประสงค์ที่จะยืดการตายของผู้ป่วยระยะสุดท้ายในทัศนะของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร

Abstract

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเรื่องการแสดงเจตนาไม่ประสงค์ที่จะยืดการตายของผู้ป่วยระยะสุดท้าย ในทัศนะของสูงอายุในกรุงเทพมหานคร ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ศึกษา คือ ผู้สูงอายุที่มีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ ที่มาใช้บริการที่ศูนย์บริการสาธารณสุข สำนักอนามัย กรุงเทพมหานคร ขนาด กลุ่มตัวอย่าง 280 ราย โดยใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ผู้สูงอายุ ผลการศึกษาพบว่า ผู้สูงอายุส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 60 - 69 ปี นับถือศาสนาพุทธ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและต่ำกว่า ร้อยละ 49.3 มีสถานภาพสมรสคู่ ไม่มีอาชีพ ร้อยละ 67.1 และไม่มีรายได้ ร้อยละ 63.6 มีเพียงเงินเลี้ยงชีพผู้สูงอายุ และร้อยละ 70.4 มีภาวะสุขภาพปกติ มีความรู้และทัศนคติเกี่ยวการแสดงเจตนาไม่ประสงค์ที่จะยืดการตายของผู้ป่วยระยะสุดท้ายในระดับดี แต่มีการสนับสนุนทางสังคมในระดับต้องปรับปรุง ผู้สูงอายุส่วนใหญ่สนใจทำหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์ที่จะยืดการตายของผู้ป่วยระยะสุดท้าย วิธีการยืดการตายที่ผู้สูงอายุจะปฏิเสธมากที่สุด คือ การใส่ท่อช่วยหายใจ/การเจาะคอเพื่อใส่ท่อช่วยหายใจ และการช่วยฟื้นคืนชีพเมื่อหัวใจหยุดเต้น ผู้สูงอายุไม่ต้องการเป็นภาระของญาติ และคิดว่า ถึงวาระแล้วที่ต้องการจากไปอย่างสงบเป็นเหตุผลสำคัญของทำหนังสือการแสดงเจตนาไม่ประสงค์ที่จะยืด การตายของผู้ป่วยระยะสุดท้าย ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการแสดงเจตนาไม่ประสงค์ที่จะยืดการตายของ ผู้ป่วยระยะสุดท้าย ได้แก่ คุณลักษณะส่วนบุคคล ในด้านระดับการศึกษา ความรู้ ทัศนคติ และการสนับสนุน ทางสังคม จากผลการศึกษามีข้อเสนอแนะคือ ควรมีการส่งเสริมให้ผู้สูงอายุ และญาติ มีความรู้ความเข้าใจ ในเรื่องการทำหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์ที่จะยืดการตายของผู้ป่วยระยะสุดท้ายของผู้สูงอายุ และเรื่อง สิทธิที่ผู้สูงอายุควรทราบให้มากขึ้น โดยการทำเอกสาร แผ่นพับ คู่มือ หรือจัดบอร์ดประชาสัมพันธ์ ควบคู่ไป กับการส่งเสริมสุขภาพด้านอื่น ๆ