ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ในผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ กรุงเทพมหานคร

Abstract

ผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่เป็นอาชีพหนึ่งที่มีความเสี่ยงในการติดเชื้อโรคโควิด–19 จากการทำงาน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ในผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ รูปแบบเป็นการวิจัยเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ที่ขึ้นทะเบียนกับกรมการขนส่งทางบก จำนวน 401 คน ซึ่งสุ่มแบบมีระบบ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอนผลการวิจัยพบว่าผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 74.3 (Mean = 2.38, SD = 0.395) ปัจจัยนำ ได้แก่ สถานภาพสมรส โรคประจำตัว ความเพียงพอของรายได้ และความเชื่อด้านสุขภาพ ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ ความสามารถในการจัดหาอุปกรณ์ป้องกันโรคโควิด–19 และมาตรการป้องกันโรคโควิด–19 จากหน่วยงานอื่นๆ และปัจจัยเสริม ได้แก่ แรงสนับสนุนในการปฏิบัติพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 จากครอบครัว เพื่อนร่วมอาชีพ และบุคลากรทางการแพทย์มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ได้แก่ การรับรู้ประโยชน์ในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคโควิด–19 การรับรู้อุปสรรคในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคโควิด–19 ความสามารถในการจัดหาอุปกรณ์ป้องกันโรคโควิด–19 แรงสนับสนุนจากเพื่อนร่วมอาชีพ การรับรู้ความรุนแรงของการเป็นโรคโควิด–19 ความเพียงพอของรายได้