การศึกษาเปรียบเทียบบทแปลกวีนิพนธ์ รุไบยาต สำนวนของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์และสำนวนของ สุริยฉัตร ชัยมงคล
3
Issued Date
2549
Copyright Date
2549
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ฎ, 144 แผ่น
ISBN
9740476171
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2549
Suggested Citation
วรวิทย์ กิจเจริญไพบูลย์ การศึกษาเปรียบเทียบบทแปลกวีนิพนธ์ รุไบยาต สำนวนของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์และสำนวนของ สุริยฉัตร ชัยมงคล. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2549. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/94409
Title
การศึกษาเปรียบเทียบบทแปลกวีนิพนธ์ รุไบยาต สำนวนของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์และสำนวนของ สุริยฉัตร ชัยมงคล
Alternative Title(s)
A comparative study of the Rubaiyat of Omar Khayyam Thai version by H.R.H. Prince Narathipprapanpong and by Suriyachat Chaimongkol
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
วิทยานิพนธ์นี้เป็นการศึกษาเปรียบเทียบกลวิธีการแปลกวีนิพนธ์ "รุไบยาต" สำนวนของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ และของสุริยฉัตร ชัยมงคล โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์และศึกษาเปรียบเทียบกลวิธีการแปล รูปแบบฉันทลักษณ์และลักษณะการใช้ภาษาของ ผู้แปลทั้งสองท่าน ผลการศึกษามีดังนี้ ในด้านกลวิธีการแปลคำศัพท์เฉพาะพบว่า ผู้แปลทั้งสองท่านใช้ศัพท์บัญญัติ การถ่ายเสียงคำ การถ่ายเสียงโดยเพิ่มวลีเพื่อขยายความ การแปลโดยเทียบเคียงกับสิ่งที่มีในภาษาไทย การแปลโดย ใช้คำที่มีความหมายกว้างกว่าคำในภาษาต้นฉบับ และการละไม่แปล นอกจากนี้ยังพบว่า สุริยฉัตร ชัยมงคลใช้การถ่ายเสียงคำโดยใช้คำนามเพื่อขยายความ และการอธิบายโดยใช้เชิงอรรถ อีกด้วย ใน ด้านของการแปลคำอุทาน มีเพียงกรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ที่ทรงปรับใช้คำอุทานตามบริบท ใน ส่วนของการแปลคำสรรพนาม พบว่า ผู้แปลต่างใช้การปรับใช้คำสรรพนาม แต่สุริยฉัตรใช้การละ การแปลคำสรรพนามอีกด้วย ในด้านลักษณะการใช้ภาษานั้นผู้แปลทั้งสองท่านใช้ภาษาบาลีสันสกฤต เติมเสียงคำ ตัด เสียงคำ สมาสและสนธิคำ หลากคำ ใช้คำซ้อน และการสับเสียง นอกจากนี้ในสำนวนของพระเจ้า บรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ยังทรงใช้คำที่มีความหมายเหมือนกันมาไว้ใกล้เคียงกัน และสำนวนของ สุริยฉัตร ชัยมงคล ยังพบการแยกคำที่มักใช้คู่กัน ในส่วนของการสำรวจความนิยม ของผู้อ่านพบว่าผู้อ่านนิยมชอบสำนวนของสุริยฉัตร ชัยมงคลมากกว่าของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรม พระนราธิปประพันธ์พงศ์ คิดเป็นอัตราส่วนร้อยละ70.33 : 29.67
This thesis is a comparative study of the Thai translations of 'the Rubaiyat of Omar Khayyam' by H.R.H. Prince Narathipprapanpong and by Suriyachat Chaimongkol respectively. The objectives of the study are to analyze and to compare the two styles of translation as well as the translators' techniques. The results of the study are as follows: In terms of translation strategies for proper nouns, both translators used coinages, transliteration, phrase added transliteration, Thai words instead of the original words, Thai words that have broader meaning than the originals, and omitting words. Furthermore, Suriyachat Chaimongkol also used noun added transliterations as well as footnotes. For exclamatory speeches, both translators used literal translation but Suriyachat Chaimongkol used adaptation as well. For personal pronouns, they both used literal translation and adaptation but Suriyachat Chaimongkol occasionally omitted personal pronouns. With regard to the comparison of language styles, both translators used a combination of Pali and Sanskrit. In addition, adding sounds, omitting sounds, adapting sounds, Smas- Sonti, sound overlapped words, and reversing sound orders were seven styles that both translators used. Yet, putting at least two words with the same meaning together was used only by Suriyachat Chaimongkol. On the other hand, separating words that are always used together can be found only in H.R.H. Prince Narathipprapanpong's version. According to the survey of readers' satisfaction, the researcher found that the readers prefer the version of Suriyachat Chaimongkol to that of H.R.H. Prince Narathipprapanpong with the percentage of 70.33%: 29.67%. The readers specified that Suriyachat chaimongkol's version is easier to understand than H.R.H. Prince Narathipprapanpong's version.
This thesis is a comparative study of the Thai translations of 'the Rubaiyat of Omar Khayyam' by H.R.H. Prince Narathipprapanpong and by Suriyachat Chaimongkol respectively. The objectives of the study are to analyze and to compare the two styles of translation as well as the translators' techniques. The results of the study are as follows: In terms of translation strategies for proper nouns, both translators used coinages, transliteration, phrase added transliteration, Thai words instead of the original words, Thai words that have broader meaning than the originals, and omitting words. Furthermore, Suriyachat Chaimongkol also used noun added transliterations as well as footnotes. For exclamatory speeches, both translators used literal translation but Suriyachat Chaimongkol used adaptation as well. For personal pronouns, they both used literal translation and adaptation but Suriyachat Chaimongkol occasionally omitted personal pronouns. With regard to the comparison of language styles, both translators used a combination of Pali and Sanskrit. In addition, adding sounds, omitting sounds, adapting sounds, Smas- Sonti, sound overlapped words, and reversing sound orders were seven styles that both translators used. Yet, putting at least two words with the same meaning together was used only by Suriyachat Chaimongkol. On the other hand, separating words that are always used together can be found only in H.R.H. Prince Narathipprapanpong's version. According to the survey of readers' satisfaction, the researcher found that the readers prefer the version of Suriyachat Chaimongkol to that of H.R.H. Prince Narathipprapanpong with the percentage of 70.33%: 29.67%. The readers specified that Suriyachat chaimongkol's version is easier to understand than H.R.H. Prince Narathipprapanpong's version.
Description
ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา (มหาวิทยาลัยมหิดล 2549)
Degree Name
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาชนบท
Degree Discipline
ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล