Precarity and informality in the Labour platform : the social protection recommendation for motorcycle taxi drivers

Abstract

In the current situation, motorcycle taxi drivers are confronted with the consequences of ride-hailing apps for passengers, a lack of legal promotion and development, and a lack of social protection. The research objectives are to examine the gaps in social protection and the impacts of platform and adaptability, and to offer initial policy recommendations in strengthening the social protection system. The research approach is a mixed methods, with data collected from motorcycle taxi drivers in three areas of Bangkok, including cultural preservation and tourism promotion areas, business and commercial areas, and residential areas, totaling 400 sample as well as the interviews with 15 case studies on occupation and income characteristic and another case of participant observation. After that, a meta-synthesis of knowledge of informal workers and social protection and 14 articles for a database to provide social protection recommendations combined with the data from the interviews with 23 stakeholders were conducted. As a result of the research, the following main findings were reached: (1) passenger services via application are a cause of conflict with multiple actor, and no one bears responsibility; (2) public sectors should encourage participation in order to strengthen the informal workers because informality is hidden formality, which is a source of corruption by influential people, both government officials and non-government officials; and (3) although the motorcycle taxi drivers do not currently have social protection coverage, this study found a link between formalization via a public welfare card and short-term measures during the COVID-19 pandemic; Finally, consider the following research suggestions: (1) reviewing the sub-commission authority of the BMA Announcement because the representatives in five areas of the Bangkok Land Transport Office have authority beyond the scope of the law; (2) the Department of Land Transport should clearly prepare the pathway in solving the passenger service the applications; (3) the public sector should have regulations in place to monitor and control platform providers based on fairness to stakeholders; and (4) the Ministry of Labour and the Ministry of Social Development and Human Security should review the existing welfare programs and design new schemes based on new employment patterns in the future of work.

สถานการณ์ของแอปพลิเคชันเรียกรถให้บริการส่งผู้โดยสารทำให้เกิดผลกระทบต่อผู้ขับรถจักรยานยนต์รับจ้าง และคนกลุ่มนี้ขาดกฎหมายส่งเสริมและพัฒนาอาชีพ ทั้งยังขาดการคุ้มครองทางสังคม วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ศึกษาช่องว่างของการคุ้มครองทางสังคม ผลกระทบของแพลตฟอร์มและความสามารถในการปรับตัว และพัฒนาข้อเสนอแนะเชิงนโยบายสำหรับการปรับปรุงระบบการคุ้มครองทางสังคม ส่วนวิธีการวิจัยเป็นวิจัยผสานวิธี คือ การเก็บแบบสอบถามกับผู้ขับรถจักรยานยนต์รับจ้างในสามเขตพื้นที่ ได้แก่ เขตพื้นที่อนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมและส่งเสริมการท่องเที่ยว เขตพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจและพาณิชยกรรม และเขตพื้นที่ที่อยู่อาศัยชานเมือง รวมทั้งหมด 400 คน และสัมภาษณ์ 15 กรณีศึกษาตามที่กำหนดคุณลักษณะทางอาชีพและรายได้ และอีก 1 กรณีศึกษาเป็นการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม หลังจากนั้น การสังเคราะห์อภิมานในองค์ความรู้ของการคุ้มครองทางสังคมและแรงงานไม่เป็นทางการ 14 บทความ เพื่อเป็นฐานข้อมูลสำหรับการนำเสนอข้อเสนอแนะของการคุ้มครองทางสังคม ร่วมกับการสัมภาษณ์ผู้มีส่วนได้เสีย 23 คน ผลการวิจัยแสดงให้เห็นผลการศึกษาสําคัญพบว่า 1) การบริการส่งผู้โดยสารผ่านแอปพลิเคชันทำให้เกิดความขัดแย้งหลายฝ่าย และไม่มีใครรับผิดชอบเรื่องนี้ 2) ภาครัฐควรส่งเสริมการมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้แรงงานไม่เป็นทางการ เพราะความไม่เป็นทางการที่หลบซ่อนในความเป็นทางการ ทำให้เกิดการฉ้อฉลของผู้มีอิทธิพลทั้งเจ้าหน้าที่รัฐและไม่ใช่เจ้าหน้าที่รัฐ 3) ผู้ขับรถจักรยานยนต์รับจ้างไม่ได้รับการคุ้มครองทางสังคมที่ครอบคลุมการดำรงชีวิต แต่การศึกษานี้พบการเชื่อมโยงของการทำให้เป็นทางการผ่านบัตรสวัสดิการแห่งรัฐกับมาตรการระยะสั้นในช่วงโคโรนาไวรัสระบาด ท้ายนี้ ข้อเสนอแนะที่สำคัญดังนี้ 1) การทบทวนประกาศคณะกรรมการประจำกรุงเทพมหานคร เนื่องจากให้อำนาจคณะอนุกรรมการสี่ฝ่ายในห้าพื้นที่ของสำนักงานขนส่งกรุงเทพมหานครใช้ดุลยพินิจเกินขอบเขตของกฎหมาย 2) กรมการขนส่งทางบกควรกำหนดแนวทางที่ชัดเจนสำหรับการแก้ปัญหาแอปพลิเคชันเรียกรถส่งผู้โดยสาร 3) ภาครัฐควรมีมาตรการควบคุมผู้ประกอบการแพลตฟอร์มให้เกิดความเป็นธรรมสำหรับผู้มีส่วนได้เสีย 4) กระทรวงแรงงานและกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ทบทวนสวัสดิการที่มีอยู่และออกแบบรายการสวัสดิการใหม่ที่สอดคล้องกับรูปแบบงานใหม่ในอนาคตของงาน