ผลของโปรแกรมการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษา ตามแนวทางการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบพัฒนาการด้านภาษาเด็กปฐมวัย และ 2) เปรียบเทียบความรู้ เจตคติ พฤติกรรมของพ่อแม่หรือผู้ดูแล ก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาตามแนวทางการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นพ่อแม่หรือผู้ดูแลของเด็กปฐมวัยที่สงสัยมีพัฒนาการด้านภาษาล่าช้า จำนวน 12 ราย และเด็กปฐมวัยที่มารับบริการคลินิกสุขภาพเด็กดีที่ได้รับการตรวจพัฒนาการแล้วสงสัยมีพัฒนาการด้านภาษาล่าช้า โรงพยาบาลสิรินธร สำนักการแพทย์ จำนวน 12 ราย แบ่งเป็นเด็กปฐมวัยอายุ 18 เดือน จำนวน 6 ราย อายุ 30 เดือน จำนวน 6 ราย คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบวัดความรู้พัฒนาการเด็กปฐมวัย 3) แบบวัดเจตคติพัฒนาการด้านภาษาเด็กปฐมวัย และ 4) แบบวัดพฤติกรรมการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาเด็กปฐมวัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ The McNemar Test ในการเปรียบเทียบพัฒนาการด้านภาษาเด็กปฐมวัยและใช้สถิติ The Wilcoxon Matched Pairs Signed–Ranks Test ในการเปรียบเทียบความรู้ เจตคติ และพฤติกรรมของพ่อแม่หรือผู้ดูแล ก่อนและหลังเข้าโปรแกรม ผลการวิจัยพบว่า พัฒนาการด้านภาษาเด็กปฐมวัยอายุ 18 เดือน และ 30 เดือน เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนพ่อแม่หรือผู้ดูแลหลังเข้าร่วมโปรแกรมครบ 4 ครั้ง มีเจตคติและพฤติกรรมการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาเด็กปฐมวัยเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ด้านความรู้พัฒนาการเด็กปฐมวัยเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ

The research aimed to compare 1) the language development and 2) the knowledge, 3) attitude, and caregiver behaviors before and after joining the "Effect of Language Development Program Based on Early Childhood Development Surveillance and Promotion." The study samples consisted of 12 caregivers and 12 early childhood children that visited Sirindhorn Hospital's well-baby clinic. The early childhood children were divided into two groups: 1) 6 early childhood children aged 18 months and 2) 6 early childhood children aged 30 months, selected by a purposive sampling method. The instruments for collecting data were 1) a general questionnaire, 2) a test of knowledge of early childhood development, 3) a test of caregiver attitude, and 4) a test of behaviors that support language development in early childhood children. The data were analyzed using The McNemar Test statistics to compare language development, and The Wilcoxon Matched Pairs Signed–Ranks Test statistics to compare knowledge, attitude, and caregiver behaviors before and after joining the program. The results showed that language development for children aged 18 months and 30 months increased at a statistical significance level of .05. After joining the program four times, the caregivers' attitude and behaviors to support development in early childhood children also increased at a statistical significance level of .05, while the knowledge increased but was not statistically significant.