รายงานการวิจัยเรื่องผลกระทบทางสุขภาพจิตของผู้ประสบวาตภัยจังหวัดชุมพร

Abstract

ศึกษาผลกระทบทางสุขภาพจิตของผู้ประสบวาตภัยและอุทกภัยเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2532 ในจังหวัดชุมพร การศึกษาผลกระทบทางสุขภาพจิต ใช้แบบสอบถามสัมภาษณ์ประชาชนผู้ประสบวาตภัยในอำเภอท่าแซะและอำเภอประทิว ในระยะหลังเกิดภัย 6 เดือน ได้จำนวน 432 ราย และระยะหลังเกิดภัย 12 เดือน จำนวน 444 ราย ศึกษาเปรียบเทียบรายงานการรับบริการสุขภาพจิตของประชาชนจากสถานีอนามัยและโรงพยาบาลชุมชน ก่อนและหลังเกิดภัยของทั้งสองอำเภอ ผลกระทบทางสุขภาพจิตของผู้ประสบภัยพบว่า ส่วนใหญ่เกิดอาการของลักษณะโรคเครียด โดยอาการที่พบมาก ได้แก่ วิตกกังวล (47.5%), ท้อแท้ (47.%), นอนไม่หลับ (44.%), คิดมาก (40.5.%), เห็นภาพหน้ากลัวเรื่อยๆ (39.4.%), เป็นคนขี้กลัวมากขึ้น (31.%), ปวดศีรษะบ่อยๆ (28.5.%), และต้องกินยาระงับประสาทบ่อยๆ (15.9.%), และรายงานบริการสุขภาพจิตของประชาชน (รง. 401) เปรียบเทียบก่อนและหลังเกิดภัย ไม่พบความแตกต่างของโรคจิตและโรคประสาท แต่พบว่า ปัญหาสุขภาพจิตอื่นๆ รวมในระยะหลังเกิดภัย มีปัญหามากขึ้นทั้งสองอำเภอ

The disaster victims from heavy storm and flood at Chumporn Province on November 1990 were studied to identify mental consequences. To obtain psychological consequences, villagers were interviewed by using questionnaires at Ampoe Paew and Ampoe Tasae. There were 432 cases and 444 cases collecting at 6 and 12 months after exposing to disaster respectively. And Records of Mental health services of people from community hospitals and village health centers of both Ampoes were compared before and after exposure to disaster. Result revealed that people were having stress disorders, in which the most common symptoms were anxiety (47.5.%), despair (47.%), insomnia (44.%), pre-occupied thinking (40.5.%), frequently seeing horrible seen (39.4.%), headache (28.5.%), frequently taking transquilizer (15.9.%). Comparison of monthly mental health sercices from records before and after disaster found no different of neurotic and psychotic problems but other mental problems were increasing after exposure to disaster.