สัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสในสตรีวัยหมดประจำเดือน จังหวัดบุรีรัมย์

Abstract

การวิจัยเชิงสำรวจภาคตัดขวางนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรส ของสตรีวัยหมดประจำเดือนในจังหวัดบุรีรัมย์และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีวัยหมด ประจำเดือนที่เข้ารับบริการในคลินิกวัยทอง โรงพยาบาลของรัฐสังกัดกระทรวงสาธารณสุข 6 แห่ง ใน จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 260 ตัวอย่าง เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามชนิดที่ตอบด้วยตนเอง มีค่าความ เชื่อมั่นระหว่าง 0.68-0.88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ผลการศึกษาพบว่า สตรีวัยหมดประจำเดือนมีสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสในระดับปานกลางมากที่สุด (ร้อยละ 86.5) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ มี 8 ปัจจัย ได้แก่ ทัศนคติต่อชีวิตสมรส ความพึงพอใจในเพศสัมพันธ์ การสื่อสารระหว่างคู่สมรสบทบาทหน้าที่ที่สอดคล้องกัน สัมพันธภาพกับญาติ การมีโรคประจำตัวของคู่สมรส อาชีพของคู่สมรส และการมีบุตร โดยมี 5 ปัจจัยที่ร่วมกันทำนายสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรส ได้แก่ ทัศนคติต่อชีวิตสมรสการสื่อสารระหว่างคู่สมรส คู่สมรสมีโรคประจำตัว บทบาทหน้าที่ที่สอดคล้องกัน คู่สมรสรับราชการ/รัฐวิสาหกิจ (Beta = 0.52, 0.19, -0.15, 0.14, 0.13 ตามลำดับ) โดยร่วมกันอธิบายความแปรปรวนสัมพันธภาพ ระหว่างคู่สมรสได้ร้อยละ 54 จากข้อค้นพบ จึงมีข้อเสนอแนะว่าบุคลากรทางสุขภาพในคลินิกวัยทองควรให้คำปรึกษากับทั้งสตรีวัยหมดประจำเดือนและคู่สมรสเพื่อสร้างสัมพันธภาพที่มั่นคงแก่คู่สมรสในวัยหมดประจำเดือน

The purpose of this cross-sectional survey study was to explore the marital relationship of menopausal women in Buriram Province and related factors. The sample consisted of 260 menopausal women who attended the menopausal clinics in six hospitals under the Ministry of Public Health. Data collection was accomplished through a self-administered questionnaire and scales had reliability coefficients ranging from 0.68-0.88. Data were analyzed by descriptive and inferential statistics. The results showed that the overall marital relationship of menopausal women were at a moderate level (86.5 percent). The eight factors that were associated with overall marital relationship among menopausal women with the statistical significance were attitude toward marriage, sexual satisfaction, communication between spouses, role function between spouses, relationship between relatives, underlying disease of spouse, occupation of spouse, and having offspring. Five considerable predictors of overall marital relationship among menopausal women were attitude toward marriage, communication between spouses, spouse with underlying disease, role function between spouses, and spouse occupation being a government officer (Beta = 0.52, 0.19, -0.15, 0.14, and 0.13, respectively) These accounted for 54 percent of the variance in the overall marital relationship. The findings lead to recommendations, that health personnel officers in the menopause clinics should give coursed to both menopausal women and their spouses in order to establish good and stable relationships the their among women in menopause.